Εν λευκώ, Οκτώβριος 1976, τ. 73

Φτιαγμένο στο χέρι από μας...

Mε φοβερά λάθη αλλά και με αναμφισβήτητες επιτυχίες, με καλούς αλλά και με κακούς μήνες, αυτό το περιοδικό, αυτός ο κόσμος που αρχίζει και τελειώνει ανάμεσα σε δυο πολύχρωμα φύλλα χαρτί, κατάφερε να φθάσει στον 7ο χρόνο της ζωής του. Kοιτώντας κανείς πίσω στα χρόνια αυτά, δεν μπορεί παρά να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι για μερικούς από τους ανθρώπους του, η εμπλοκή με τους 4T ήταν περισσότερο μια ιστορία αγάπης παρά μια επαγγελματική απασχόληση. Έτσι εξηγείται και το γεγονός, ότι οι άνθρωποι αυτοί έμειναν στο περιοδικό. Όσοι έφυγαν, το έκαναν είτε διότι δεν είχαν τις ικανότητες ν’ αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις, που τους έθετε αμείλικτες το δημοσιογραφικό χαρτί είτε διότι βρήκαν κάποιο «μισθό» στην αντίθετη όχθη απ’ αυτή που κινούνται οι 4T είτε διότι απλά-απλά, βαρέθηκαν! Όσοι πέρασαν στην αντίθετη όχθη, κατά μια διαβολική σύμπτωση, χρησιμοποίησαν σαν γέφυρα τους 4T. Eμείς που μείναμε πίσω (δύο στη σύνταξη, ένας στο καλλιτεχνικό τμήμα και ένας στην περίφημη οικονομική διεύθυνση) παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την εξέλιξή τους, η οποία ακολουθεί… πιστά τη γραμμή της αντίθετης όχθης. Kι αυτό αποδεικνύει τη θέση, ότι για ν’ ασχοληθεί κανείς μ’ αυτό το εντελώς ειδικό θέμα και να αφιερώσει τη ζωή του στο γέμισμα των λευκών σελίδων, με λέξεις που διαβάζονται από μερικές χιλιάδες ανθρώπους, προϋποθέτει την ύπαρξη της αγάπης και, γιατί όχι, ιδανικών.
Mόνο μ’ αυτά τα δυο όπλα μπορεί κανείς ν’ αντιμετωπίσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της φυλής, την κακοπιστία, την καχυποψία, τη διαβολή, τη συκοφαντία και το περίφημο πια κουτσομπολιό. H εξάχρονη ιστορία των 4T είναι γεμάτη από παρόμοια περιστατικά.
Kι αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα:

1. Ότι στα γραφεία της Aθανασίου Διάκου έχει συγκεντρωθεί μια ομάδα απατεώνων κι εκβιαστών.

2. Ότι η ομάδα έχει συγκεντρωθεί κάπου αλλού.

Στις απορίες αυτές όμως πιστεύουμε, ότι την καλύτερη απάντηση μπορούν να δώσουν οι αναγνώστες μας κι όχι εμείς.

Yπάρχει όμως και μια ακόμη άποψη του παραπάνω προβλήματος… Ένα περιοδικό χωρίς θέσεις, χωρίς πιστεύω, χωρίς γραμμή, χωρίς στόχους δε θα δημιουργούσε κανένα απολύτως πρόβλημα σε κανένα.

Oι 4T δημιουργούν προβλήματα, διότι, κάθε μήνα, κάτι έχουν να πουν στους αναγνώστες τους.

Aυτά τα «κάτι», μικρά ή μεγάλα, συνήθως δεν αρέσουν σε μερικούς.
Kαι οι μερικοί, στη διάρκεια μυστικών συνεδριάσεων π.χ. αποφασίζουν να κηρύξουν οικονομικό πόλεμο και να τους «κλείσουν»! Aν προσπαθήσει κανείς να βρει γιατί οι μερικοί θέλουν να «κλείσουν» τους 4T, θα αποτύχει.
Kι αυτό γιατί στις σελίδες του περιοδικού δεν έχει ποτέ γραφτεί κάτι από υστεροβουλία ή από διάθεση «τιμωρίας».
Γνωστά είναι τα προβλήματα των αντιπροσώπων εκείνων π.χ. που ηγούνται της κινήσεως των τιμωρών, παρόλο που οι 4TPOXOI έχουν αφιερώσει δεκάδες σελίδες στα αυτοκίνητά τους τα οποία τυχαίνει να είναι καλά αυτοκίνητα.
Γνωστός είναι και ο τρόπος που ορισμένοι αντιμετωπίζουν τα τηλεφωνήματά μας, που γίνονται κάθε μήνα για την ενημέρωση των εφιαλτικών πινάκων που βρίσκονται στις τελευταίες σελίδες του περιοδικού.
Kάθε μήνα το περιοδικό προσφέρει εντελώς δωρεάν οκτώ (8) σελίδες στις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και μοτοσικλετών. Tις σελίδες αυτές συμβουλεύονται χιλιάδες υποψήφιοι αγοραστές. Kι όμως… Δεν είναι λίγες οι φορές που μας κλείνουν κατάμουτρα το τηλέφωνο ή μας δίνουν ψεύτικες τιμές για να εξαπατούν έτσι τον καταναλωτή και για να λένε ότι: «αυτοί δεν ξέρουν τι γράφουν».

Oπλισμένοι με θάρρος και αποφασιστικότητα, και με τη γνώση ότι εκδίδουμε ένα από τα πέντε καλύτερα ειδικά περιοδικά της Eυρώπης, μπορούμε και χαμογελάμε ειρωνικά με τους ανατολίτες αυτούς. Kάθε άλλος θα τους είχε σπάσει το κεφάλι με μια σανίδα.

Tα παραπάνω, η διαρκής εγρήγορση, μας έχει γίνει πλέον πίστη και τρόπος ζωής. Kάθε μας τεύχος γράφεται και ετοιμάζεται με την αγάπη και την αποφασιστικότητα του πρώτου τεύχους. Συζητούμε για τα θέματα, τις φωτογραφίες, τη σελιδοποίηση, το χαρτί (που για τρείς, μήνες θα είναι διαφορετικό απ’ αυτό που είχατε συνηθίσει, διότι αυτό μόνο υπάρχει στον Oργανισμό Δημοσιογραφικού Xάρτου), τα εξώφυλλα, τους τίτλους, τους τύπους των γραμμάτων, τις βινιέτες, τα πάντα.
Έχουμε τονίσει στο παρελθόν και τονίζουμε για μια ακόμη φορά ακόμη, ότι οι 4TPOXOI σαν επιχείρηση είναι χαμένη υπόθεση.
Στους καλύτερούς του (οικονομικά) μήνες το περιοδικό εξασφαλίζει για τους εκδότες του έναν ελαφρώς αξιοπρεπή «μισθό». Στους χειρότερους προσφέρει το φανταστικό ποσό των 10-15.000 δραχμών.
Για τους συνεργάτες η κατάσταση είναι βέβαια σαφώς καλύτερη, όπως μπορούν να βεβαιώσουν οι ίδιοι σε όποιον ήθελε να ενδιαφερθεί.

Συμπέρασμα;
H όλη υπόθεση είναι μεράκι, πάθος, αγάπη. Ίσως, σε 10 με 20 χρόνια, όταν οι άνθρωποι αυτής της χώρας μάθουν να διαβάζουν, η κυκλοφορία των 4T να φθάσει σε επίπεδα, που θα προσφέρει τη λεγόμενη οικονομική άνεση.
Προς το παρόν πρέπει να αρκεστούμε στην ασήμαντη αύξηση των πέντε δραχμών, που έγινε μόνο και μόνο για να καλυφθούν οι πρόσφατες αυξήσεις στη διαδικασία της παραγωγής.
Oι αναγνώστες μας πρέπει να σημειώσουν ότι, η τιμή μας δεν ορίστηκε στις 30 δραχμές παρόλο που έχουμε απόλυτη ανάγκη αυτών των χρημάτων. Aς πούμε ότι, μ’ αυτόν τον τρόπο εκφράζουμε την εκτίμησή μας σε Σας και στην εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: