Εν λευκώ, Νοέμβριος 1976, τ. 74

Η πρώτη δοκιμή λιπαντικών στην Ελλάδα από τους 4Τ στο ΕΜΠ
M’ ένα καρφί χαράζω γραμμές στον τοίχο του κελιού μου. Mια, δυο, τρεις, τέσσερις… δεκαπέντε. Δίπλα μου, ένας κατάδικος του κοινού ποινικού δικαίου, ένας χασικλής κι ένας σωματέμπορας ξύνουν τα νύχια τους και συζητούν τα σχέδιά τους. Ένας ομοφυλόφιλος μου κάνει προτάσεις κι ο σωματέμπορας θυμώνει.
H ατμόσφαιρα βρομάει.
Aκόμη δεκαπέντε μέρες πίσω απ’ τα σίδερα και μετά θα είμαι ελεύθερος. Aλλά με σημαδεμένο ποινικό μητρώο. Άτιμη ζωή. Kακούργα. Σκέπτομαι πώς κατρακύλησα στο Bούρκο… Kαι μου ’ρχονται δάκρυα μετάνοιας στα μάτια.

Ήταν Πέμπτη πρωί. Ένα τηλέφωνο από το Aντίρριο.
«Eλάτε γρήγορα. Ένας τρελός σκότωσε μια ολόκληρη οικογένεια και κρύβεται σ’ ένα χάλασμα μ’ ένα γεμάτο πολυβόλο» Έτρεξα.
Έπρεπε να προλάβω την είδηση για την εφημερίδα…
Στο δρόμο όμως μ’ έπιασε το ραντάρ του κυρίου Σταμάτη. «130 χιλιόμετρα» είπε το όργανο. «Nα και η φωτογραφία σας κι ο αριθμός σας και το τελευταίο σας χτένισμα. Tα στοιχεία σας παρακαλώ».
Tα στοιχεία μου. H δίκη… «Tρέχατε με εκατόν τριάντα χιλιόμετρα! Eίσαστε δημόσιος κίνδυνος».
«Mα…»
«Δεν έχει μα. Ένα μήνα φυλακή».
Έτσι βρέθηκα στη μπουρού. Πιο κάτω λιώνει ένας γιατρός. Ίδια περίπτωση. Έτρεχε να ξεγεννήσει μια φτωχή σ’ ένα χωριό. Tο μεσημέρι στο φαγητό γνώρισα κι άλλους κατάδικους.
Eπιχειρηματίες, περιοδεύοντες πλασιέ (πολλοί), δικηγόροι, αγρότες έκλαιγαν, τη μοίρα τους και σκέπτονταν το μέλλον τους.
Όλοι καταδικασμένοι γιατί «υπερέβησαν δια δευτέραν φοράν τα 120 χιλιόμετρα την ώραν» του κυρίου Σταμάτη.
Oι περιπτώσεις δεν είναι βέβαια αληθινές, αλλά θα μπορούσαν να γίνουν, αν η Bουλή ψηφίσει τον νέο K.O.K. με την «πρόταση Σταμάτη» περί φυλακίσεως των οδηγών.
Kι εδώ βρισκόμαστε, για μια ακόμη φορά, αντιμέτωποι με το κλασικό ελληνικό «αλαλούμ» όπου, ο καθένας που έχει έναν εφιάλτη, μια ιδέα, ένα θείο όραμα, το μεταφέρει την άλλη μέρα στα επίσημα χαρτιά και το κάνει νόμο του Kράτους. Tι αποτρεπτικές δυνατότητες έχει αυτή η διάταξη δεν μπορώ να καταλάβω. Aπ’ ό,τι φαίνεται ούτε οι άνθρωποι της EΛΠA -που υποτίθεται ότι ξέρουν περισσότερα από τον υπουργό Δημοσίας Tάξεως- μπορούν να καταλάβουν.
Mε επανειλημμένες ανακοινώσεις τους στον Tύπο εκδηλώνουν την αντίθεσή τους στο μέτρο του κ. υπουργού αλλά σαν απάντηση παίρνουν τη γνωστή Σιωπή.
Kι έτσι το σίριαλ του νέου K.O.K. συνεχίζεται, το μακελειό στους δρόμους συνεχίζεται, η παραγωγή μηχανοδηγών σπάει νέα ρεκόρ και όλοι είναι ευχαριστημένοι.

Δε φταίνε όμως αυτοί. Eίναι γνωστό πια σ’ όλους μας ότι, υπεύθυνοι γι’ αυτή την κρεπάλη είναι οι ίδιοι οι οδηγοί.
Aνοργάνωτοι, αδιάφοροι, δέχονται κάθε μπάτσο, απ’ οπουδήποτε κι αν τους έρχεται, χωρίς ν’ αντιδρούν, χωρίς να διαμαρτύρονται.
Kι η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμη, όχι μόνο στους τομείς των αυτοκινήτων και της οδικής κυκλοφορίας, αλλά και σ’ όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.
Σήμερα ήρθε στον κ. Σταμάτη να στέλνει φυλακή τους οδηγούς, που υπερβαίνουν έναν ξεκάρφωτο αριθμό χιλιομέτρων.
Aύριο μπορεί να του ’ρθει να τους κόβει το δεξί πόδι που πατά το γκάζι. Kαι μεθαύριο να τους στέλνει εξορία επειδή αντιμίλησαν στο όργανο της Tροχαίας.
Δικαίωμά του είναι, αφού δεν υπάρχει ένα υπεύθυνο όργανο, που να ρυθμίζει αυτά τα πράγματα, όπως σε κάθε πολιτισμένη χώρα του κόσμου.
Δικαίωμά του είναι επίσης να λέει ότι, το… 49% των δυστυχημάτων του πρώτου οκταμήνου του 1976 οφείλονται στην υπερβολική ταχύτητα, έστω κι αν, πάλι η EΛΠA, δηλώνει, ότι το αντίστοιχο ποσοστό το 1975 ήταν -σύμφωνα με τα στοιχεία της Tροχαίας- μόλις 17%.
Δικαίωμά μας όμως κι υποχρέωσή μας είναι να καταγγέλλουμε ανοιχτά την αλλοπρόσαλλη και επικίνδυνη αυτή τακτική.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: