The Venus Project (II)

Πρώτο ΘΕΜΑ, 17.05.09

Ποιος διοικεί τον κόσμο, προωθεί τον ελιτισμό, το έγκλημα και την κοινωνική διαστρωμάτωση; Ποιος ο ρόλος της θρησκείας;
Συνεχίζω με τις αρχές του κινήματος Zeitgeist και Venus Project για την πρακτική εφαρμογή της …Ουτοπίας. Όλοι γνωρίζουμε ;oti, ο κόσμος διοικείται από μια μικρή ομάδα ατόμων που βρίσκονται στις υψηλές θέσεις των επιχειρηματικών και οικονομικών θεσμών που κυριαρχούν στην κοινωνία. Oι κυβερνήσεις συνεργάζονται με εταιρίες και (ιδιωτικές) τράπεζες που διαθέτουν τεράστια ισχύ. Τους συνδέει η ψευδαίσθηση του χρήματος, που έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματική κοινωνία. Το χρήμα είναι μόνο εργαλείο διαχείρισης και διαίρεσης σε κοινωνικές δομές που εγγυώνται τον ελιτισμό, το έγκλημα, τον πόλεμο και την κοινωνική διαστρωμάτωση. Αυτή η κατάσταση της «πολιτικής ορθότητας» συνδέεται με τις κυρίαρχες αξίες της κοινωνίας. Εκείνοι που δέχονται και στηρίζουν τις απόψεις του Συστήματος θεωρούνται «φυσιολογικοί», ενώ όσοι διαφωνούν είναι «αφύσικοι», «ανατρεπτικοί» ή και «γραφικοί». Ο Αμερικανός κοινωνικός αναλυτής Zacque Fresco που, όπως είπαμε την περασμένη Κυριακή είναι ο εμπνευστής του Venus Project λέει πως, είτε πρόκειται για το δόγμα της μοναδικής κοινωνικής αλήθειας, είτε για την ευθυγράμμιση με μια παγκόσμια καθιερωμένη θρησκεία, η βάση είναι η ίδια: Ο Διανοητικός Υλισμός. Όσο συνειδητοποιούμε ότι η γνώσεις και οι θεσμοί εξελίσσονται, βλέπουμε πως, κάθε σύστημα που ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τα πάντα χωρίς να επιδέχεται αμφισβήτηση, είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Η θρησκεία, που έχει τα θεμέλιά της στην πίστη, είναι ο βασιλιάς αυτής της διαστρέβλωσης αφού ισχυρίζεται ότι γνωρίζει κάτι για την καταγωγή του …ανθρώπου. Αυτό είναι αδύνατο σε ένα αναδυόμενο σύμπαν. Οι άνθρωποι, λεει ο Φ. υπέστησαν πλύση εγκεφάλου για να αποδέχονται όσα προτείνονται από αυτά τα συστήματα με αποτέλεσμα να γίνονται «Αυτοδιορισμένοι φύλακες του Κατεστημένου». Το κίνημα Zeitgeist θεωρεί ότι, η Θρησκεία, η Πολιτική και η Εργασία που βασίζονται στο χρήμα και στον ανταγωνισμό αποτελούν αρχαίες λειτουργίες κοινωνικής διαχείρισης και πρέπει να ξεπεραστούν. Η προσπάθεια πρέπει να είναι η καθιέρωση ενός συστήματος που λειτουργεί χωρίς χρήμα ή πολιτική, και αφήνει τις προκαταλήψεις να αυτοαναιρούνται καθώς η εκπαιδευτική διαδικασία θα εξελίσσεται. Παράδειγμα: ο κόσμος ανησυχεί για τον υπερπληθυσμό αλλά το ερώτημα παραμένει: είναι ο υπερπληθυσμός κάτι το κακό; Από επιστημονική σκοπιά, η Γη μπορεί να φιλοξενήσει πολύ περισσότερους ανθρώπους με την χρήση υψηλής τεχνολογίας. Αν όμως κάποια στιγμή απαιτηθεί σταθεροποίηση του πληθυσμού τότε, το μόνο εργαλείο πρέπει να είναι η εκπαίδευση και η ενημέρωση των λαών. Με τον τρόπο αυτό ο υπερπληθυσμός θα επιβραδυνθεί με φυσικό τρόπο, καθώς οι άνθρωποι θα αρχίσουν να συνειδητοποιούν τον σύνδεσμό τους με τον πλανήτη και την δυνατότητα του να τους συντηρήσει. Για την ακρίβεια, η μόνη πραγματική «Κυβέρνηση» που μπορεί να υπάρξει είναι η ίδια η Γη και οι πόροι της. Αυτός είναι ο λόγος που χρειάζεται μια «ενοποίηση» της προσπάθειας όλων των χωρών καθώς, η πιο σημαντική πληροφορία που μπορούμε να έχουμε είναι η λεπτομερής αποτίμηση του τι έχουμε διαθέσιμο στον πλανήτη. Όσοι κάνουν τον κόπο να σκεφτούν τις παραπάνω ιδέες θα ρωτήσουν: πως γίνεται κάτι τέτοιο, με τα διαστρεβλωμένα συστήματα αξιών που είναι σήμερα σε ισχύ; Η απάντηση είναι πως από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε και πως υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάνουμε σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο . Επειδή ίσως σας κούρασα με την περιγραφή της Νέας Ουτοπίας αν θέλετε να μάθετε περισσότερα δεν έχετε παρά να κάνετε μία βόλτα στο thezeitgeistmovement.com_Κ.Κ.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: