Αρχείο για Μαρτίου, 2010

Από Factorx | Τετ. 31 Μαρ 2010, 12:42 στην/στις κατηγορίες Επισημαίνουμε.

Το 20ετές ομόλογο, το κόστος δανεισμού και η διαφάνεια!
Πριν από λίγες μέρες ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι στη χώρα θα υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Ήμουν έτοιμος να τον συγχαρώ για τη δήλωσή του αυτή, έστω και αν έλεγε το απολύτως αυτονόητο. Χθες, όμως, συνέβησαν περίεργα πράγματα, τα οποία αδυνατώ να κατανοήσω. Έτσι τολμώ να απευθύνω τα παρακάτω ερωτήματα.
Η ιστορία έχει ως εξής και την αντιγράφω από την ιστοσελίδα http://www.in.gr
«Το ποσό των 390 εκατ. ευρώ συγκέντρωσε τελικά ο ΟΔΔΗΧ από την επανέκδοση του 20ετούς ομολόγου, κατά την έκτακτη δημοπρασία που πραγματοποιήθηκε τη Μ.Τρίτη. Το επιτόκιο (κουπόνι) του ομολόγου, που λήγει τον Οκτώβριο του 2022, είναι 5,90% και η τιμή διαμορφώθηκε στο 99,05. Η ημερομηνία διακανονισμού είναι η 6η Απριλίου. Διευκρινήσεις σχετικά με το γιατί η επανέκδοση ήταν επιβεβλημένη παρείχε το υπουργείο Οικονομικών. Όπως εξηγεί σε ανακοίνωσή του: «λόγω της τεχνικής έλλειψης του συγκεκριμένου ομολόγου αναφοράς και των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί στην δευτερογενή αγορά με τους Βασικούς Διαπραγματευτές η επανέκδοσή του ήταν επιβεβλημένη. Λόγω της έλλειψης αυτού του τίτλου στην αγορά μερικοί Βασικοί Διαπραγματευτές είχαν αρχίσει να μην κάνουν τιμές σ’ αυτόν τον τίτλο επηρεάζοντας την εμπορευσιμότητα του τίτλου αυτού προς και από τους επενδυτές μας. «Η παραπάνω πρακτική είναι διαδεδομένη στις αγορές των κυβερνητικών ομολόγων της Ευρωζώνης. Η επανέκδοσή του (ύψους 390 εκατ. ευρώ) έγινε σε απόδοση που είναι προς όφελος του εκδότη.»
Για τους μη ειδικούς: Το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε χθες εκτάκτως για να καλύψει ένα 20ετές ομόλογο, εκδόσεως του 2002, το οποίο λήγει το 2022.
Τα ερωτήματά μας τώρα:
Αφού ο στόχος της έκδοσης ήταν η άντληση 1 δις, τότε γιατί δανειστήκαμε μόνο 390 εκατομμύρια;
Υπήρχε απροθυμία στην αγορά και δεν προσφέρθηκαν περισσότερα ή μήπως η κυβέρνηση αναζητούσε μόνο 390 εκ. ;
Τι εννοεί το υπουργείο με τη φράση «λόγω της τεχνικής έλλειψης του συγκεκριμένου ομολόγου αναφοράς;»
Τι είδους προβλήματα και σε ποιους δημιουργήθηκαν στην «δευτερογενή αγορά»;
Ποιο είναι το όφελος του εκδότη και γιατί το ομόλογο αυτό έπρεπε να εκδοθεί χθές;
Να ρωτήσω πιο ωμά; Ποιος είναι τέλος πάντων ο λόγος ή αυτός για τον οποίο το ελληνικό δημόσιο βγήκε να δανειστεί εκτάκτως για ένα ομόλογο που εκδόθηκε το 2002 και λήγει το 2022; Και γιατί έγινε αιφνιδίως χτές;
Και μιας κι αρχίσαμε τις ερωτήσεις:
To Bloomberg, έκανε χθες μια ειδική αναφορά για το κόστος δανεισμού της χώρας μας. Μια αναφορά που επιβεβαιώνει αυτά που γράφουμε από καιρό για τις προσωπικές ευθύνες του κ. Παπανδρέου και του οικονομικού του επιτελείου στη διαχείριση της οικονομίας μας από τον Οκτώβριο και μετά:
Σύμφωνα, λοιπόν, με την ανάλυση αυτή , η ελληνική οικονομία επιβαρύνεται με 13 δισ. ευρώ περισσότερα σε τόκους για το χρέος που πουλά φέτος απ’ ότι θα πλήρωνε εάν τα επιτόκια παρέμειναν στα επίπεδα του Οκτωβρίου του 2009!!!

Ειδικότερα, οι τόκοι που θα πληρώσει η χώρα για τα τρία ομόλογα που εξέδωσε φέτος θα ανέλθουν σε 7,7 δισ. ευρώ σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, έναντι 3,8 δισ. που θα πλήρωνε εάν τα πουλούσε με το μέσο επιτόκιο προ κρίσης!
Δυστυχώς και για μελλοντικά ομόλογα που θα εκδώσουμε φέτος η χώρα θα επιβαρυνθεί με τόκους 18,9 δις ευρώ αντί των 9,4 δισ. που θα φορτωνόταν με τα προ κρίσης επιτόκια.
Αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό ίσως και σε μια τριετία το χρέος μας θα ανέλθει στο 150% του ΑΕΠ!. Δυστυχώς.
Οι ερωτήσεις τώρα:
Υπήρξαν μεσολαβητές για τα ομόλογα που εξέδωσε το Ελληνικό Δημόσιο;
Δόθηκαν προμήθειες και αν ναι σε ποιους και τι ύψους;
Κάθε απάντηση ευπρόσδεκτη. Αν και θα πάρουμε τη ….συνηθισμένη: «άκρα του τάφου σιωπή…»
ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΔΙΝΟΣ

Υ.Γ. Οι ειδικοί θα γελάνε κάτω από τα μουστάκια τους, γιατί ξέρουν τις απαντήσεις.

Απορία -που θα επαναλάβω 100 φορές

Πως είναι δυνατό να αλλάξεις κάτι σε μία χώρα όταν ο μηχανισμός που χρησιμοποιείς είναι ίδιος με εκείνον του Κουρασμένου και του Καταλληλότερου;
Απλά δεν μπορείς και κοροϊδεύεις τον εαυτό σου και τον λαό

Από το ΠΡΕΖΑ TV. Κυριακή, Μάρτιος 28, 2010

Η γερμανική εταιρεία Ferrostaal AG, με παρουσία σε πάνω από 60 χώρες και 4.500 εργαζομένους, «λάδωσε» για να αναλάβει την κατασκευή 4 υποβρυχίων στην Ελλάδα στο πλαίσιο της σύμβασης 012Β/00. Μόνο για το «Παπανικολής», σύμφωνα με τις καταθέσεις που έγιναν στην Εισαγγελία του Μονάχου, δόθηκαν 10-12 εκατομμύρια ευρώ, ενώ γενικά οι προμήθειες-ρεκόρ που καταβάλλονταν από τους Γερμανούς ξεπερνούσαν το 5% του κόστους της παραγγελίας. Αυτά προκύπτουν, σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», από στοιχεία και μαρτυρικές καταθέσεις που έχει συγκεντρώσει η Εισαγγελία-1 του Μονάχου στο πλαίσιο έρευνας που πραγματοποίησε στα γραφεία της Ferrostaal στο Εσσεν.

Την Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010, άνδρες της Εισαγγελίας του Μονάχου έκαναν έφοδο στα γραφεία της εταιρείας για την οποία υπήρχαν ήδη ενδείξεις ότι «λάδωνε» συστηματικά για να κερδίζει παραγγελίες εργοστασίων παραγωγής και υποβρυχίων σε ολόκληρο τον κόσμο (Αργεντινή, Πορτογαλία, Πακιστάν, Ελλάδα, Τουρκία). Η Εισαγγελία του Μονάχου διενεργεί ανάκριση εναντίον 4 πρώην στελεχών της εταιρείας στον τομέα των πωλήσεων στο εξωτερικό, ενώ δύο μέλη του Δ.Σ. έχουν προφυλακιστεί. Η εταιρεία παραδέχθηκε ότι διενεργείται έρευνα, αλλά «κατά συγκεκριμένων προσώπων και για συγκεκριμένα εγχειρήματα».

Ομως, όπως προκύπτει από στοιχεία που είναι στη διάθεση της Sueddeutsche Zeitung και της «Καθημερινής», οι δωροδοκίες στο εξωτερικό ήταν «σύστημα» για τη γερμανική εταιρεία. Οι Γερμανοί εισαγγελείς βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις παράνομες πληρωμές της Ferrostaal κατά την έρευνά τους στην εταιρεία ΜΑΝ, που κατείχε την εταιρεία Ferrostaal, έως ότου αγοράσει την πλειοψηφία των μετοχών η International Investment Company του Αμπου Ντάμπι, την 1η Ιανουαρίου του 2008. Μία κρατική εταιρεία του Αμπου Ντάμπι, η Αμπου Ντάμπι Μαρ, αγόρασε πρόσφατα και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, που επίσης εμπλέκονται στην κατασκευή των υποβρυχίων. Η ΜΑΝ κράτησε το 30% της Ferrostaal. Της εφόδου στα γραφεία της Ferrostaal προηγήθηκαν καταθέσεις στελεχών της εταιρείας, που περιέγραφαν το σύστημα δωροδοκιών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μέχρι την αλλαγή του νόμου στη Γερμανία το 1999, πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτό γινόταν κατευθείαν προς τους αξιωματούχους που έπαιρναν τις αποφάσεις προς όφελος της γερμανικής εταιρείας. Στη συνέχεια άρχισε να μεσολαβεί δικηγορικό γραφείο της Ζυρίχης που έπαιρνε ποσοστά 10% και είχε συγκροτήσει δίκτυο υπεράκτιων εταιρειών. Μία τέτοια εταιρεία με έδρα το Λονδίνο, η Marine Force International (MFI), στην οποία συμμετείχαν κατά 50% η Ferrostaal και κατά 50% η Thyssen Krupp Marine Systems, διαχειριζόταν τις δουλειές των υποβρυχίων. Στην περίπτωση της Ελλάδας, σύμφωνα με τις ενδείξεις της Εισαγγελίας του Μονάχου, τα χρήματα έφευγαν από την MFI και υπό την υψηλή εποπτεία ενός 60χρονου Ελληνα μοιράζονταν «χρήσιμες (σ.σ. παράνομες) πληρωμές», για τη σύμβαση των 1,8 δισ. ευρώ που αφορούσαν την κατασκευή των υποβρυχίων 214, οι οποίες αποτελούν ακόμα το «μήλον της Εριδος» μεταξύ του ελληνικού και του γερμανικού Δημοσίου. Ολα τα παραπάνω προκύπτουν από κατάθεση που δόθηκε στην Εισαγγελία του Μονάχου, πριν από την έφοδο στο Εσσεν.
Μέλος της διοίκησης της εταιρείας του Λονδίνου είναι ο Κλάους Λέσκερ, που ανακρίθηκε την περασμένη Τετάρτη στο Μόναχο. Σύμφωνα με τις πρώτες καταθέσεις, από το Λονδίνο ήταν «ευκολότερο να λαδώνει κανείς παρά από το Εσσεν», ενώ, όπως υποστηρίζεται, οι παράνομες πληρωμές στην Πορτογαλία ήταν «νηπιαγωγείο μπροστά στις παράνομες πληρωμές στην Ελλάδα». Τα στελέχη της εταιρείας που εξετάστηκαν δήλωσαν έκπληκτα από το γεγονός ότι σε μία χώρα της «Ευρωπαϊκής Ενωσης ζητούσαν και έπαιρναν τόσο υψηλές μίζες». Τα στελέχη αυτά επιβεβαίωσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι στην Ελλάδα, όπως και στην Πορτογαλία, κατεβλήθησαν μίζες σε αξιωματούχους που ελάμβαναν τις αποφάσεις για την παραγγελία των υποβρυχίων.

Ο Ελληνας μεσάζων προετοίμαζε για τον σκοπό αυτό «συμβόλαια συμβούλων», αλλά στην πραγματικότητα ήταν «αχυράνθρωπος». Το κεντρικό διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας γνώριζε για τις πληρωμές αυτές, που σε κάποιες περιπτώσεις προσέγγιζαν το 2,5-3% της σύμβασης. Στην Ελλάδα, ωστόσο, ξεπέρασαν το 5% ή τα 50 εκατομμύρια ευρώ και φαίνεται ότι δόθηκαν για προμήθεια σε συγκεκριμένη εταιρία απ’ όπου, σύμφωνα με τις πρώτες καταθέσεις, κατευθύνθηκαν σε κρατικούς αξιωματούχους. Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έχει αναφερθεί έως τώρα ακριβές ποσό για τις «χρήσιμες πληρωμές» στην Ελλάδα.
Για το «Παπανικολής», το πρώτο από τα υποβρύχια που παρελήφθησαν από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, κατεβλήθη από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας το 75% του τιμήματος, κάπου 250 εκατομμύρια ευρώ. Καθώς οι «μίζες» δίνονταν pro rata, δηλαδή ανάλογα με το ύψος της πληρωμής από τον πελάτη προς τις κατασκευάστριες εταιρείες, για το υποβρύχιο που «έγερνε» κατεβλήθησαν, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις της έρευνας, περίπου 10-12 εκατομμύρια ευρώ σε «χρήσιμες πληρωμές». Οι συνολικές πληρωμές, και ενόψει του γεγονότος ότι η κοινοπραξία Ferrostaal/HDW αγόρασε το 2001 τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, «πρέπει να ήταν πολύ υψηλότερες», σύμφωνα με μία κατάθεση που δόθηκε στο Μόναχο.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ…

Cyber View

Ούτε μία ούτε δύο, αλλά δεκάδες φορές τους τρείς τελευταίους μήνες, από τις σελίδες των 4Τ, από την εκπομπή μου στον 94.4FM αλλά και από τη στήλη μου στο Net Daily έχω ειρωνευτεί την υστερία που έχει πιάσει τους νεοέλληνες με τα ‘χαρτιά’ του χρηματιστηρίου. Κι’ αυτο το έκανα, ΟΧΙ επειδή δεν πιστεύω στον θεσμό (σαν τους νεοχριστιανούς της Μαντάμ Τυσσώ ή την ‘πρωτοπορία’ της δήθεν διανόησης που οραματίζεται «σοσιαλιστικούς» παραδείσους), αλλά ακριβώς επειδή πιστεύω σ’ αυτόν!

Αυτό όμως που έγινε από τις αρχές του χρόνου μέχρι την ημέρα της (υπερ)διόρθωσης, με αποκορύφωμα την ‘επενδυτική’ υστερία του Αυγούστου και ενώ η χώρα θρηνούσε τα θύματα του καταστρεπτικού σεισμού, δεν έχει ξαναγίνει στο κόσμο. Το θέαμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων να ξημεροβραδιάζονται μπροστά στις τηλεοράσεις, παρακολουθώντας τις εκπομπές για την Σοφοκλέους ή διαβάζοντας τις σωμόν εφημερίδες (οι ΗΠΑ έχουν μία, την Γουόλ Στριτ Τζέρναλ, η Αγγλία μία (τους Φινάνσιαλ Τάϊμς) και Ελλάδα …..οκτώ) ήταν από αστείο έως θλιβερό. Κι’ αυτό γιατί, στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν (είναι) άνθρωποι που ΠΟΤΕ πριν στη ζωή τους δεν είχαν ασχοληθεί με το άθλημα. Κι’ όσο τους παρατηρούσα τόσο περισσότερο αρνιώμουν να πέσω στη παγίδα, να αγοράσω και να πουλήσω «χαρτιά». Κάποιες (λίγες) μετοχές που έτυχε να αποκτήσω πριν πολλά χρόνια (πάνω από 5) τις άφησα εκεί που βρίσκονται γιατί, οι φίλοι που, με προέτρεψαν να τις αγοράσω είπαν ότι ‘καλός επενδυτής είναι εκείνος που φυλάει τις μετοχές που έχει’ με τη προϋπόθεση βέβαια ότι ανήκουν σε σοβαρές επιχειρήσεις και δεν είναι ‘φούσκες’. Στις εφημερίδες είδα ‘μικροεπενδυτές’ να ολοφύρονται στα πεζοδρόμια της Σοφοκλέους, κατηγορώντας τους ‘θεσμικούς’ ότι τους ‘έφαγαν’ τα λεπτά. Σοβαρά? Συνέβη τέτοιο κακό? Εμ βέβαια. Καμία κυρία δεν γνώριζε ότι, αυτό που κάνει δεν γίνεται σε καμία πολιτισμένη χώρα της γης και, αυτό που συνέβη (η Σοφοκλέους να πλησιάσει το χρηματιστήριο της ..…Νέας Υόρκης, δεν έχει καμία απολύτως λογική. Παρ’ όλο ότι ΟΛΟΙ γνώριζαν (και όσοι δεν γνώριζαν διαισθάνονταν) ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκείας, συνέχιζαν όχι να επενδύουν, αλλά να τζογάρουν οι θλιβεροί με αυτοκτονικές μάλιστα τάσεις.

Έφταιγε μόνο ο ‘λαός’; Και βέβαια όχι. Κατά την άποψη του γράφοντος τα όσα συνέβησαν και τα όσα πρόκειται να συμβούν είναι αποτέλεσμα 100% πολιτικών αποφάσεων. Αν η -όποια- κυβέρνηση ήθελε να προστατεύσει τον θεσμό θα είχε λάβει μέτρα πολύ πιο νωρίς. Όμως, για λόγους που, άλλοι αρμοδιότεροι μπορούν να σας πουν, δεν το έκανε.

Ποιά θα είναι η συνέχεια? Ελπίζω η κατάσταση να εξομαλυνθεί και ο δείκτης να επιστρέψει στα ‘φυσιολογικά’ του επίπεδα. Ποιά είναι αυτά? Δεν ξέρω. Ίσως πρέπει να ρωτήσουμε τους εκπροσώπους της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, αλλά και των βιομηχανιών που δραστηριοποιούνται στην αεροδιαστημική, στη μικροηλεκτρονική, στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, στην άμυνα και, γενικά, τις στους κολοσσούς που ανέβασαν τον δείκτη στις 6500 μονάδες.

Συνέλθετε μωρέ. Φαίνονται τα μεσοφόρια σας._Κ.Κ.

Cyber View, Σεπτέμβριος 1999

Θυμάστε οι παλιότεροι; Που η διασκέδαση μας ήταν να καθόμαστε στα μαρμάρινα «σκαλάκια» των νεοκλασικών της Αθήνας και να συζητάμε για τα ταξίδια του ανθρώπου στα άστρα; Που μοναδική μας διασκέδαση ήταν η μουσική που ακούγαμε από ένα ραδιόφωνο με λυχνίες ή, τα «ταξίδια» που κάναμε στους σταθμούς με τα παράξενα κι` εξώκοσμα ονόματα; Mπογκράντ, Xίλβερσουμ, Mοσκβά, Πάρις, Λόντον, Mπουένος Aϊρες και, τα όνειρα μας εκτοξεύονταν. Σε λιγότερο από 40 χρόνια ο άνθρωπος πήγε στη Σελήνη, έστειλε (και στέλνει) ανιχνευτές στους πλανήτες, χτίζει τροχιακές εξέδρες και συνδιαλέγεται μέσα από τα ηλεκτρονικά δίκτυα που τυλίγουν τον πλανήτη. Όσοι είχαν τη τύχη, αλλά και την επιθυμία, τη διάθεση, το πείσμα και, γιατί όχι, τις γνώσεις, να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις αισθάνονται, ότι τα παιδικά τους όνειρά τους έγιναν πραγματικότητα. Πολλές φορές, στη διάρκεια αυτού του συναρπαστικού ταξιδιού, σκέπτομαι τις …δικές μου εμπειρίες στα MME. Aπό τη λινοτυπία, το «φούμο» της δεκαετίας του `60, στις πρώτες φωτοσυνθετικές μηχανές και στη μηχανογράφηση της εταιρίας μας (on line παρακαλώ, με «κουτό» τερματικό, με την Prime Computer στην οδό Διονυσίου Aεροπαγίτου) στις αρχές της δεκαετίας του `70. Παραγωγή εντύπων με σελιδοποίηση με φωτογραφικό χαρτί. Tο ατέλειωτο «πήγαινε-έλα» στις πρώτες φωτοσυνθέσεις για τη «πρώτη», τη «δεύτερη», ακόμα και τη «τρίτη» διόρθωση. Mετά, τα πρώτα «Σινκλέρ», «Tέξας Ίνστρουμεντς» και λοιπά «θαύματα» της Πληροφορικής, που τα αγοράζαμε και τα χαϊδεύαμε λες κι` ήταν …παιδιά! Tο 1984 ο πρώτος Mάκιντος Πλας, και ο πρώτος IMB για το λογιστήριο. Tο 1989 οι τρεις πρώτοι «Mακ» για ηλεκτρονική σελιδοποίηση (τώρα …50) τα πρώτα PC (τώρα άγνωστο πόσα). Mέσα στην εποχή και στις εξελίξεις και, όπως έγραψα και στο σημείωμα του πρώτου «φύλου» του Net.daily, το 1993 η γέννηση του Techlink του κόμβου της «Tεχνικές Eκδόσεις A.E» στο Διαδίκτυο. Όμως οι (ηλεκτρονικές) εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ. Σε λίγες ημέρες, στη περιοχή μας (site) http:www//techlink.gr θα βρείτε ακόμα μία εφαρμογή που δεν αποκλείεται να συνιστά και διεθνή «πρωτιά».

Σε ελεύθερη μετάφραση το «Cyber View» σημαίνει «Θέα στον Κυβερνοχώρο», αλλά στη περίπτωση της στήλης σημαίνει «άποψη στον κυβερνοχώρο» μια και, το κείμενο που διαβάζετε γράφεται με καινούριο τρόπο. O υπογράφων βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά γράφοντας σε ένα Toshiba Libretto110CT (με την πλήρη έκδοση των Windows 98 παρακαλώ). Μόλις τελειώσει θα το στείλει, μέσω κινητού με δυνατότητα IR (κι’ αυτό για να μη «κουβαλάει» τα διάφορα τεράστια σε όγκο παρελκόμενα, που αχρηστεύουν τη πρακτικότητα ενός επιπαλάμιου(;) Η/Υ στον Διαχειριστή. Εκείνος, απ’ όπου και αν βρίσκεται, θα το βάλει στη κατάλληλη θέση στο Net_Daily.gr. Επειδή όμως αυτή η μάλλον … προχωρημένη μέθοδος επικοινωνίας δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις των Τεχνικών Εκδόσεων, σύντομα οι συντάκτες της «εφημερίδας» θα έχουν ένα άλλο τρόπο άμεσης πρόσβασης, που δεν θα αποκαλύψω αυτή τη στιγμή διότι, οι αιώνιοι δεύτεροι περιμένουν στη γωνία για να τον αντιγράψουν. Όχι βέβαια πως είναι τίποτα σπουδαίο, αλλά, ούτε το να κάνεις κόμβο του Internet στην Ελλάδα το …..1993 ήταν σπουδαίο. Απλά, οι άλλοι το έκαναν τέσσερα χρόνια αργότερα.

Λέτε όμως να το παρακάνω με την «διαφήμιση» των «προϊόντων» της εταιρίας; Σας διαβεβαιώ πως αν κάνετε το κόπο να διαβάσετε τους ισχυρισμούς ορισμένων παλαιών, αλλά και «χθεσινών» εκδοτών θα δείτε ότι, οι Τεχνικές Εκδόσεις διατήρησαν πάντα το μέτρο και εξάσκησαν την ταπεινότητα που αρμόζει στις πραγματικά επαγγελματικές προσπάθειες.

Όμως, το γεγονός ότι ο υπογράφων έστειλε το κείμενο μέσω κινητού δεν αποτελεί γεγονός, εκτός αν λάβουμε υπ’ όψη ακόμα μία «πρωτιά». Την για τρίτη συνεχή χρονιά περιγραφή, σε πραγματικό χρόνο, του Ράλι Ακρόπολις στο Διαδίκτυο. Τι σημαίνει αυτό για την ηλεκτρονική δημοσιογραφία και το Cyber View; Απλά, ότι ο επισκέπτης στη Περιοχή μας (site) μπορούσε να παρακολουθήσει τον αγώνα την ίδια στιγμή που γινόταν! Εφοδιασμένοι με φορητούς υπολογιστές, ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και κινητά τηλέφωνα οι συντάκτες των 4Τ έστελναν (και στέλνουν για κάθε αγώνα του Πρωταθλήματος και, σύντομα και για άλλα γεγονότα) τους χρόνους των ειδικών διαδρομών και τις φωτογραφίες των αγωνιζομένων τη στιγμή που λάβαιναν χώρα! Ο λόγος που δεν στέλνουμε και video είναι οι χαμηλές ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων από τις περιοχές που περνούσε ο αγώνας. Βέβαια, όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα, κανείς στον τύπο και στη τηλεόραση δεν αυτή, την 100% ελληνική αποκλειστικότητα, για λόγους που τα 40 χρόνια στη δημοσιογραφία, δεν μου επιτρέπουν να αναφέρω. Αυτό πάντως που είμαι σε θέση να πω είναι ότι για πολλούς στο χώρο, η σανσκριτική είναι πιο οικεία από την Πληροφορική.
Αυτά όμως για σήμερα το βράδυ. Δεν αποκλείεται αργότερα να είμαστε πάλι μαζί αν και μάλλον λεω να πάω σε μία από τις τελευταίες παραστάσεις των θερινών κινηματογράφων. Λένε ότι η ταινία «Ο ύποπτος της οδού Άρλινγκτον» είναι καλή ταινία. Θα σας πω «αύριο», η λέξη σε εισαγωγικά μια και στο κυβερνοδιάστημα δεν υπάρχει μέρα και νύχτα._Κ.Κ.

Υ.Γ. 1. Αυτή είναι η ομορφιά της δημοσιογραφίας στον κυβερνοχώρο! Να μπορώ να σας πω να μη δείτε το φιλμ γιατί είναι μία από τις μεγαλύτερες σαπουνόπερες που έχουν γίνει, μεγαλύτερη και από τη <Λάμψη!>.

Υ.Γ. 2. Οι παρατηρητικοί αναγνώστες ίσως πρόσεξαν ότι το κυρίως κείμενο έχει πολλές διορθώσεις και αλλαγές, κάτι που δεν μπορεί να γίνει σ’ ένα έντυπο. Ο λόγος είναι ότι ο συντάκτης είδε τα λάθη που έκανε τη στιγμή που έγραφε το κείμενο στο μικρό υπολογιστή (δύσκολο να γράψεις γρήγορα!) και τα διόρθωσε…

Υ.Γ. 3. Από την περασμένη Πέμπτη η <Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε.> βαδίζει προς τη Παράλληλη Αγορά του ΧΑΑ. Το Δελτίο της εγκρίθηκε γι’ αυτό αν σκέπτεστε να επενδύσετε στο μέλλον, αλλά και στο παρελθόν της <πρώτης διδάξασας> περιμένετε την ανακοίνωση της δημόσιας εγγραφής. Όπως πολλές έχω γράψει, τα κεφάλαια που θα αντληθούν θα χρησιμοποιηθούν για την έκδοση νέων περιοδικών, την παραπέρα ανάπτυξη του Techlink, αλλά και άλλων, 100% πρωτοποριακών και ελπίζω …..κερδοφόρων δραστηριοτήτων.

Cyber View, Σεπτέμβριος 2000

Τι έγινε; Πήγατε στη παράσταση; Απολαύσατε συναυλίες, λόγους, χαριτωμενιές με ποδηλατάκια και δηλώσεις για «μια Αθήνα χωρίς γιωταχί;». Εγώ ναι. Πετάχτηκα απ’ το κρεβάτι στις 10, πήρα πρωινό, και κατέβηκα στο δρόμο όπου, ο προσωπικός μου φρουρός, περίμενε με το ποδήλατο, ένα μάουντεν μπάικ με μαύρο σκελετό και κόκκινες ζάντες. «Καλημέρα κ. Υπουργέ» είπαν, μαζί, οι άνδρες. «Καλημέρα παιδιά» ανταπέδωσα με συγκαταβατικό χαμόγελο και, φορώντας το ειδικό κράνος (αυτό μου έλλειπε) ξεκίνησα για το υπουργείο. Στο δρόμο Ο χαμός. Κάμερες, δημοσιογράφοι, «πως αισθάνεστε κ. Υπουργέ», χαμόγελα, «ελπίζω ότι οι πολίτες θα κατανοήσουν τη σημασία του εγχειρήματος» και άλλα, άκρως κομψά και κομιλφο. Ήμουν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένος ώστε ξεπέρασα και τον επίκουρο του ΕΜΠ που, μιλώντας χτες στην εκπομπή του κ. Κουίκ στον Αντένα, έδωσε λύσεις σε όλα τα προβλήματα που ταλανίζουν την Αθήνα, αλλά και το λεκανοπέδιο. Διότι, δεν είναι λίγο το θράσος να κάνεις τη ζωή μιας πόλης «άνω-κάτω», και μάλιστα σε ημέρα με την υψηλότερη θερμοκρασία και τη μεγαλύτερη υγρασία, συνθήκες που όχι μόνο συμβάλλουν, αλλά δημιουργούν το «νέφος», για να ικανοποιήσεις τις πολιτικές και προσωπικές σου φαντασιώσεις. Κι’ εγώ, δόξα να ΄χει ο Γιαραμπής, έχω πολλές. Μία απ’ αυτές είναι να κάνω τη Λ. Βουλιαγμένης πεζόδρομο. Που θα πάνε τ’ αυτοκίνητα; Αυτό, ουδόλως με αφορά. Να πάνε να κουρεύονται, να καούν, στη θάλασσα, αλλά να μη περνάνε ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ. Όπως και στο «κέντρο» της Αθήνας έτσι και στα κέντρα της Γλυφάδας, Βούλας, Βουλιαγμένης, Λαμίας, Λάρισας, Ιωαννίνων, Ηρακλείου και, γενικά, κάθε πόλης της Ελλάδας ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΓΙΩΤΑΧΙ. Γιατί δεν θέλω; Αφ’ ενός διότι, παρόλο ότι κατάγομαι απ’ τα Κράβαρα έχω «ευρωπαϊκή» ανατροφή και look (Αρμάνι κλπ) και αφ’ ετέρου διότι δεν ξέρω να οδηγώ! Κάθε φορά που αναγκάζομαι να μπω σε ακατονόμαστο με πιάνει τρόμος. Εκτός του ότι δεν ξέρω να οδηγώ (δεν το επιτρέπει η οικολογική μου συνείδηση) αισθάνομαι δέος μ’ όλα αυτά τα κουμπιά και, πρέπει να επισκεφθώ τον ψυχαναλυτή μου. Πέρα απ’ όλα αυτά όμως και επειδή στη ζωή μου δεν έχω διαχειριστεί ούτε περίπτερο, δεν καταλαβαίνω και τη πρεμούρα της πλέμπας να χρησιμοποιήσει σώνει και καλά το «γιωταχί» της. Αφού μπορεί να πάει στη δουλειά με λεωφορείο (1 ½ με 2 ώρες για μία διαδρομή), τρένο (γρήγορα), ποδήλατο (κάτω τον 30) αυτοί επιμένουν να κινούνται με «γιωταχί». Ε, αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Τι θέλουν τ’ αυτοκίνητα τους στη Σταδίου, Αρεοπαγίτου, Αποστόλου Παύλου, Αθηνάς κλπ δεν μπορώ να καταλάβω. Θέλω να πω αντί να σουλατσάρουν αμέριμνοι στο Σύνταγμα, αντί ν’ ακούν τα τραγούδια του Σαββόπουλου και των Mode Plagal …δουλεύουν! Μα είναι άνθρωποι αυτοί; Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω. Που πήγε η …ευγένεια, η κομψότητα, η πολιτική ορθότης διάβολε, το «κομιλφο» που έλεγα πιο πάνω. Επιτέλους, τίποτα δεν έμεινε όρθιο; Τι είπατε; Στην Αθηνών, στη Καβάλας και στο Ανατολικό Αεροδρόμιο τα σκουπίδια σχηματίζουν λόφους; Τι άκουσα; Ότι, 150.000 αυτοκίνητα γυρίζουν σαν «τρελά» για να βρουν πως πάνε από Ιερά Οδό σε Βουλιαγμένης και από Αλεξάνδρας σε Θησείο; Σαν δεν ντρέπεστε λέω εγώ. Είναι ερωτήσεις αυτές που γίνονται στη διάρκεια μιας παράστασης Καραγκιόζη; Δεν είναι!_Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

Κυριακάτικα
Κακή μέρα σήμερα. Ο «καλός» καιρός, όπως λένε τα ρομπότ που παρουσιάζουν τον καιρό στη τηλεόραση, που στη πραγματικότητα είναι η προσωποποίηση του θανάτου κάθε ζωής στη φύση με εξαίρεση εκείνης που συχνάζει στα παραλιακά σκυλομάγαζα, σε συνδυασμό με την υγρασία έχουν κάνει το χώρο που εργάζομαι σχεδόν ανυπόφορο. Θυμάμαι κάποτε (όλοι οι παλιοί θυμούνται αγαπητά μου νιάτα!) που, μετά το καλοκαίρι ακολουθούσε το φθινόπωρο. Τι ήταν αυτό; Μα, μία εποχή που άλλαζε ο καιρός. Ο ήλιος και η ζέστη έδιναν τη θέση τους σε σύννεφα και στις χαμηλότερες θερμοκρασίες που μας ανάγκαζαν, όταν πηγαίναμε στον Πρωτέα, στο Σινε Παρί, και στην Αίγλη να παίρνουμε και το αμερικάνικο «μπουφάν» που είχαμε αγοράσει απ’ το Μοναστηράκι, και δεν βλέπαμε πότε να φορέσουμε. Και όταν έβρεχε οι χωματόδρομοι στις γειτονιές της Αθήνας ανέδιδαν το άρωμα του (καθαρού) βρεγμένου χώματος και στα οικόπεδα έκανε την εμφάνιση του το χορτάρι. Κάποτε, γιατί τα τελευταία χρόνια, ένας δολοφονικός ήλιος συνεχίζει να χτυπάει ανελέητα, όχι μόνο την Αθήνα και την Ελλάδα, αλλά απ’ ότι βλέπουμε τα Βαλκάνια, ακόμα και τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι, οι ανθρώπινες δραστηριότητες ήταν αυτές που άλλαξαν το κλίμα του πλανήτη. Τα εργοστάσια που ξερνάνε τα δηλητήρια τους σε ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, τα εκατομμύρια οχήματα που κυκλοφορούν εκλύοντας δισεκατομμύρια τόνους δηλητηρίων στην ατμόσφαιρα, τα κλιματιστικά, η καταστροφή των δασών, η αρπακτική διάθεση του καθ’ ενός από ‘μας για κάθε τι που θεωρούμε «δικό μας» (γη, δουλειά, δρόμοι κλπ) κάνουν τη γη να στενάζει και, τελευταία, να αυτοαναφλέγεται από τις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι την Κέρκυρα και τη Πεντέλη. Πολλοί αντιμετωπίζουν τη κατάρα με ένα ηλίθιο ύφος λέγοντας: μα δεν χαίρεστε που κάνει …ζέστη; Τι λέτε μωρέ; Ζέστη είναι αυτή η τα …καζάνια της κόλασης; Δεν βλέπετε ότι η ατμόσφαιρα έχει πεθάνει; Δεν προσέχετε τα δέντρα που ξεράθηκαν. Στο κτήμα στα Μεσόγεια, που έχω τη τύχη και την ευλογία να μένω, μακριά απ’ τη δηλητήρια και τις συμπεριφορές μιας πόλης που έχουν εισβάλει οι νεόκαφροι, οι αμυγδαλιές ξεράθηκαν, οι συκιές δεν παράγουν και, τα μόνα δέντρα που γλίτωσαν είναι οι φιστικιές. Άσχημη μέρα σήμερα και, απ’ ότι ακούω από τα αυτόματα, αύριο θα είναι ακόμα χειρότερη. Καμιά φορά, όταν σε κάποια ταινία βλέπω σκηνές της αμερικάνικης δύσης με τα καταπράσινα λιβάδια ή εικόνες από τις πολιτείες του Όρεγκον και της Αλάσκα σκέπτομαι πόσο τυχεροί είναι οι άνθρωποι που ζουν σε τόπους που η ατμόσφαιρα δεν έχει πεθάνει όπως εδώ. Τι σημασία όμως μπορεί να έχουν οι κυριακάτικες σκέψεις ενός αναχωρητή για τους νέους που ετοιμάζονται να καβαλήσουν τις μηχανές τους και να πάνε για καμιά βόλτα (ή και κόντρα) στη «παραλιακή και τις κοπέλες που ανάλαφρες και αιθέριες κινούνται στο ρυθμό της μουσικής στις δεκάδες κλαμπ της χώρας; Καμία… Γι’ αυτό μη το παίρνετε …κατάκαρδα. Ο καιρός είναι καλός και η ζωή ακόμα καλύτερη γι’ αυτό χαρείτε τη όσο μπορείτε._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

Ο όρος δεν είναι καινούριος. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε (εκτός απ’ τη γιαγιά) από τον Τζίμι Πανούση μετά την αγωγή που έκανε (και κέρδισε) ο Γιώργος Νταλάρας, και του απαγόρευε στον «τζιμάκο» να χρησιμοποιεί τ’ όνομα του στις παραστάσεις του. Να όμως που ο όρος βρήκε νέα χρήση με τις συζητήσεις που γίνονται στη Βουλή για τα περίφημα «διαπλεκόμενα» τα οποία όλοι γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν αποκαλύπτει εξ ου και το «ακατονόμαστος». Η μη αποκάλυψη θέτει το ερώτημα: τι είναι αυτό που εμποδίζει τους εκλεγμένους ηγέτες του ελληνικού λαού να αποκαλύψουν τα ονόματα των ακατονόμαστων; Η απάντηση είναι απλή: η απίστευτη δύναμη που οι ακατονόμαστοι έχουν αποκτήσει μέσα από τις πολλαπλές τους προσβάσεις και ιδιοκτησίες στα ΜΜΕ που, ακόμα και ποιο …γενναίος πρωθυπουργός τρέμει να τα βάλει μαζί της πολύ περισσότερο δε ο βουλευτής ή ο απλός πολίτης. Οι ακατονόμαστοι διαθέτουν τέτοια ισχύ ώστε, μέσα σε 1 μήνα μπορούν να «αλλάξουν» πρωθυπουργό, σε μία εβδομάδα βουλευτή και σε λιγότερο από ένα πρωινό, γενικό γραμματέα. Όσο για τους απλούς πολίτες ή τους μη αρεστούς δημοσιογράφους, αυτούς «μαύρο φίδι που τους έφαγε» αν τολμήσουν να τα βάλουν μαζί τους. Οι πρώτοι μένουν χωρίς …σπίτι και οι δεύτεροι χωρίς δουλειά πριν προλάβουν να πουν «κύμινο». Πως όμως λειτουργεί και τι ακριβώς είναι η διαπλοκή; Piece a’ cake που λένε και οι αμερικανοί. Ο Νίκος τηλεφωνεί στο Κώστα και του λέει «αυτός ο Καββαθάς (ας πούμε) που έχεις εκεί ενοχλεί: εμάς, τη κυβέρνηση, τον υπουργό, τα σχέδια μας για νέες εφημερίδες ή περιοδικά. Κάνε κάτι…». Μια και δυο ο Κώστας για να τα έχει καλά με το Νίκο ο οποίος θα τον στηρίξει στο διαγωνισμό για την κατασκευή/ανακατασκευή/ επισκευή του 3ου λιμενοβραχίονας του λιμένος Αρκουδομαρίας, καλεί τον «καββαθά» και του ανακοινώνει ότι το στιλ γραφής «δεν αρέσει σε κάποιους στην εφημερίδα». Ο «καββαθάς» ζητάει να μάθει ποιοι είναι αυτοί, δεν παίρνει απάντηση και παραιτείται. Το ίδιο κάνει ο υπουργός, ο γενικός γραμματέας, ο όποιος ανάλογα με τη «πίεση» που δέχεται από τη διαπλοκή. Βέβαια, στο σημείο αυτό και για να μη παρεξηγηθώ από τους παλιούς μου συναδέλφους, πρέπει να πω ότι, σε ορισμένα ΜΜΕ η διαπλοκή δεν περνάει. Υπάρχουν ακόμα καλοί επαγγελματίες που είναι αρκετά δυνατοί και διαθέτουν τη στήριξη των εκδοτών/ιδιοκτητών ώστε να αποκαλύψουν σκάνδαλα. Σε γενικές γραμμές όμως η διαπλοκή λειτουργεί εκεί που εμπλέκονται διαγωνισμοί και κρατικές υπηρεσίες όπου γίνεται το «έλα να δεις». Πως θα αντιμετωπιστούν οι διαπλεκόμενοι; Με ένα απλό τρόπο. Να λειτουργήσουν οι νόμοι όπως λειτουργούν σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του πλανήτη. Όταν οι νόμοι λειτουργούν κανένας δεν μπορεί να κάνει ότι του καπνίσει, όταν του καπνίσει, όπως του καπνίσει. Αλλά, επειδή οι νόμοι φαίνεται ότι λειτουργούν επιλεκτικά στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται ελπίδα και η διαπλοκή θα συνεχίσει να αυξάνεται και να μεγαλώνει προς δόξα του κρατιδίου της Τζουτζίας._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

Cyber View, Σεπτέμβριος 2000

Το έχει η (δημοσιογραφική) μου τύχη να λείπω απ’ τη Τζουτζία κάθε φορά που η βλακεία πλήττει τη χώρα. Έλλειπα την 21η Απριλίου, έλλειπα με τα Ίμια, το ίδιο με τους σεισμούς… Έτσι, δεν είχα την ευκαιρία να γράψω αμέσως για το τρόπο που το μπάχαλο, που θέλει να αποκαλείται «ευρωπαϊκή χώρα», η σύναξη των «δήθεν», των ανικάνων, και των κλόουν που αναλαμβάνουν (το φαινόμενο δεν είναι πρόσφατο!) τη «διακυβέρνηση» της χώρας, αντιδρά κάθε φορά που, η διάλυση, το δε βαριέσαι, η μαγκιά, η αβελτηρία, το «ασεγιαύριο», το «ελαμωρετώρα», αλλά κύρια το φραπόγαλο, εξευτελίζει λαό και Ελλάδα. Το ίδιο με το ναυάγιο του «Σάμινα Εξπρές», στο οποίο μια ομάδα ανικάνων ναυτικών και, μία κρατική «μηχανή» που τρεις ώρες μετά τη βύθιση του πλοίου, κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, έστειλε στο θάνατο 63(;) ανθρώπους. Όσοι μου κάνουν τη τιμή να διαβάζουν τα κείμενα, στα μόνα μέσα που μου επιτρέπουν να αρθρογραφώ (περιοδικό 4ΤΡΟΧΟΙ και NetDaily), γνωρίζουν ότι, και αυτή η τραγωδία έχει, όχι μόνο προβλεφθεί, αλλά περιγραφεί με κάθε λεπτομέρεια. Τα άτομα, που έπαιζαν το ρόλο του «πληρώματος» (και που, απ’ ότι γράφεται στις εφημερίδες και λέγεται στα κανάλια, βγήκαν πρώτα και στεγνά στη Πάρο), είχαν μάλλον εγκαταλείψει τη θέση τους και παρακολουθούσαν το «ματς» Παναθηναϊκού-Αμβούργου. Δεν είναι η πρώτη ούτε θα είναι η τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Θυμάστε τον εμβολισμό της πυραυλακάτου «Κωστάκος;» από το Σάμινα; Θυμάστε το όνειδος των Ιμίων, και τις κραυγές των διατεταγμένων κονδυλοφόρων που, ανέλαβαν να εξευτελίσουν όσους εξέφρασαν την ανησυχία τους; Θυμάστε το ναυάγιο του «Δύστος;», τους θανάτους εργατών της ναυπηγοεπισκευστικής ζώνης, τα εγκλήματα που γίνονται καθημερινά από την αδιαφορία των ηθοποιών, που υποτίθεται ότι βρίσκονται στις θέσεις τους για να εξυπηρετούν και να προφυλάσσουν τους πολίτες από τις καταστροφές; Δεκάδες τα παραδείγματα του κράτους-οπερέτα. Κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα η χώρα κλαιει τα θύματα του φραπόγαλου. Τι είναι αυτό; Μα, το βρωμοπότηρο με το «καλαμάκι», και η φάτσα που ρουφάει περιεχόμενο στους δρόμους, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα ελικόπτερα «παντός καιρού» που, το κράτος-οπερέτα αγόρασε για να πετάνε μόνο …ημέρα και με λιακάδα. Ρόμπα έγινε η χώρα. Δυο μέρες στο Παρίσι και δεν άκουγα τίποτα άλλο από ειρωνικά σχόλια. Τα CNN, BBC, NBC, CBS, TVE, «λύσσαξαν» (και καλά έκαναν) περιγράφοντας τη τραγωδία. Ούτε ξέρω πως η χώρα θα «βγει» απ’ τη λούμπα που την έβαλαν τα ατομάκια. Στο αεροπλάνο (της νυσταγμένης, καθυστερημένης και αδιάφορης) «Ολυμπιακής», διάβασα τις εφημερίδες της Πέμπτης και έφριξα. Για την υποκρισία τους περισσότερο. Οι μεγαλύτερες κάνουν ότι δεν βλέπουν τα χάλια που έχουν φέρει τη χώρα οι μαθητευόμενοι μάγοι, τα μπλέϊζερ, τα Αρμάνι, τα ζιβάγκο και τα ιριδίζοντα κουστουμάκια. «Δεν υπάρχουμε σαν κράτος στα διεθνή φόρα» έλεγε κάποιος που είναι σε θέση να γνωρίζει. «Ακούν Ελλάδα και χαμογελούν με συγκατάβαση». Και γιατί να μη χαμογελούν; Τι είναι αυτό που αποπνέει έστω ίχνος σοβαρότητος; Οι δρόμοι; Τα τρένα; Τα πλοία (το καμποτάζ έλειπε από τους πολλά βαρείς και όχι του «συνδικαλιστικού κινήματος» που «αγωνίζεται» για τα «δεδουλευμένα». Αυτοί δεν ήταν που έδωσαν παράσταση στον Πειραιά πριν 25 μέρες;). Και οι σοβαροί των ναυτιλιακών που απώλεσαν κάθε αίσθηση μέτρου και ισορροπίας. «Καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να προλάβουμε τη ρύπανση» είπε ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας την ώρα που άνθρωποι άφηναν τη τελευταία τους πνοή. Πάλι καλά που δεν εξάγγειλαν «Μέρα Χωρίς Αυτοκίνητα», να βγουν στους δρόμους να κάνουν δηλώσεις για το πόσο νοιάζονται για τη «ποιότητα ζωής!». Φραπόγαλα. Τώρα και πριν. Σ’ αυτή και στις προγούμενες τραγωδίες. Να όμως που, για τη κατάντια δεν φταίνε μόνο οι ηθοποιοί της πολιτικής. Φταίει κι’ ένα μεγάλο μέρος του «λαού». Αυτή η κακόμορφη συγκέντρωση νεάτερνταλ, που καθημερινά βλέπουμε γύρω μας. Να φτύνει. Να πετάει σκουπίδια. Να ρυπαίνει τις θάλλασες (οι κρο μανιόν της Τζιας πετάνε τα –ληγμένα- λιπάσματα στη θάλλασα και το ίδιο κάνουν οι αγρότες σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας και ας βγει ο κ. Πάγκαλος να με διαψεύσει). Οι φάτσες που βασανίζουν κι δηλητηριάζουν τα ζώα. Μούτρα πέμπτης κατηγορίας. Υβρίδια. Ανθρωπόμορφα κτήνη που, ακόμα και η παρουσία τους βιάζει το περιβάλλον, τη χώρα, την Ευρώπη, τον πλανήτη. Θανατηφόρος συνδιασμός. Ζεϊμπέκικο και Αρμάνι. Πριβιλετζ και κουτούκι. Πισίνες και τσιμεντόλιθοι. Κράβαρα και Μύκονος. Ντάτσουν και Ρειντζρόβερ. Τζατζίκι και λαιφ σταϊλ. Χώρα-οπερέτα. Της φαιδράς πορτοκαλέας, του «ασεργιαύριο». Χώρα που τρωει τα (καλά) της παιδιά. Που επιπλέουν οι φελλοί. Χώρα της διαπλοκής, της μίζας, και της τσάμπα μαγκιάς. Χώρα θρασύδειλων και τρομαλέων. Τι μπορούν να κάνουν οι λίγοι και εκλεκτοί σ’ αυτή τη χαβούζα; Τι άλλο από το να δίνουν κάθε μέρα το είναι τους για να τη κρατήσουν το κεφάλι έξω απ’ το νερό. Λίγοι δάσκαλοι (κι’ όχι οι μαινόμενες φάτσες που βλέπουμε στα «συλλαλητήρια» της ΟΛΜΕ), λίγοι ερευνητές, ελάχιστοι μαθητές και σπουδαστές. Άνδρες και γυναίκες της Άλλης, της Παράλληλης Ελλάδας. Λίγοι όμως. Τόσο λίγοι που, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να παρακολουθούν με αγωνία τη πορεία προς το τίποτα.

Τελείωσα; Μόλις τώρα άρχισα! Καιρός είναι να γράψω κι’ εγώ τι πιστεύω για αυτή τη φάρα έστω κι’ αν όπως έχω πει, δεν έχω τη δυνατότητα να δημοσιογραφώ σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας προφανώς επειδή πάντα τους «καθόμουν στο στομάχι». Να δείτε πως και αυτή τη φορά τίποτα δεν θα γίνει. Το ναυάγιο του Σάμινα θα ναυαγήσει στα συρτάρια των «αρμοδίων» και στις ιαχές για το γκολ της «ομαδάρας» στον αγώνα Κρο Μανιόν-Νεάτερνταλ._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)





Αρέσει σε %d bloggers: