Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας.

Γράμμα αναγνώστη από το «Ινφογνώμων»
Σημ. Κ.Κ. Το αναδημοσιεύω επειδή, όπως όλοι γνωρίζετε, αγαπώ την πατρίδα μου την …Ιρλανδία

Γράφει ένας Έλληνας Αξιωματικός, που λοιδωρείται δεκαετίες τώρα από απάτριδες ‘δημοσιογράφους’ και ‘προοδευτικούς διανοούμενους’, μόνο και μόνο επειδή ήταν απέναντί τους όταν οι ομοϊδεάτες τους έστρεψαν τα όπλα εναντίον της πατρίδας και επειδή κάποιοι αξιωματικοί προδότες του όρκους τους κατέλυσαν τη Δημοκρατία. Ας τον διαβάσουμε και άς ακούσουμε την κραυγή του.

Αν μη τί άλλο, σε μια εποχή που ανθεί η φιλολογία για το αν γεννιέσαι ή γίνεσαι Έλληνας, αυτός ξέρει να πεθαίνει σαν Έλληνας

Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός. Μπήκα στις Ένοπλες Δυνάμεις σχεδόν 17 χρονών. Δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα γιατί διάβαζα σαν σκυλί για να περάσω τις Πανελλήνιες, ήμουν αθλητικός και πέρασα τα αθλητικά τεστ εύκολα, κι ήμουν συνειδητοποιημένος κι έξυπνος αρκετά για να περάσω τα ψυχολογικά τεστ στα οποία υποβλήθηκα. Μα ένα πράγμα με δυσκόλεψε τότε. Πώς να καταφέρω να πείσω τον πατέρα μου να υπογράψει για να μπω στη Σχολή ? Πώς να καταφέρω να του κρύψω ότι από τους 80 που τελικά θα μπαίναμε στη Σχολή, στατιστικά οι 11 δεν θα ζούσαν μετά από μια 15ετία ! Σήμερα είμαι σχεδόν 40. Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ’ όπου με στέλνεις.Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις. Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ’ την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ’ ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ’ την αρμύρα να βγάζω απ’ τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ’ ακρονήσια. Αχ αυτά τα μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν. Σ’ απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου. Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ’ τα ουράνια, ούτε όταν μ’ ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη νύχτα μεσ’ στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου. Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου.Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί. Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι.Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα.Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακριά για να μ’ αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα. Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις «καραβανά» και «μπάτσο» και «ταβλαδόρο». Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι. Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος.Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα. Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά. Μου λες ότι μ’ έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει.Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου, λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα; Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία.Μου ‘χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ’ όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου: Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα. Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία.Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σιαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο.Γιατί εγώ το ξέρω καλά. Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

2 σκέψεις σχετικά με το “Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας.

  1. Σχεδόν συγκινητικό το γράμμα του αξιωματικού, ΑΛΛΑ όταν φοράει την στολή της ΕΛ.ΑΣ. (και δευτερευόντως του Λ.Σ.) και έχει μπροστά του έναν πολίτη,
    να θυμάται ό,τι ο πολίτης είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου,
    να θυμάται ότι ο πολίτης ΔΕΝ είναι νεοσύλλεκτος,
    να θυμάται ότι ο πολίτης δικαιούται να τον αντιμετωπίζουν με ευγένεια,
    να θυμάται ότι ΔΕΝ είναι δουλειά του να ερμηνεύει τον νόμο στηριζόμενος στο ρητό
    «ό,τι δεν λέει ο νόμος λέει ο αστυνόμος»
    να θυμάται ότι δεν είναι ένας όποιος δημόσιος υπάλληλος που λουφάρει μέσα σ’ένα γραφείο
    να θυμάται ότι τα μεταξωτά βρακιά/εξουσία&στολή θέλουν επιδέξιους κώλους
    να θυμάται ότι ΔΕΝ είναι ο νταής της γειτονιάς για να πουλάει αντριλίκι…
    να θυμάται εν ολίγοις ό,τι ο πολίτης είναι ιεραρχικά ανώτερός του.

    Δεν ισχύει για την πλειοψηφία αλλά δυστυχώς ισχύει για πολλούς

    Μου αρέσει!

  2. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΘΟΥΝ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ, ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΝΣΤΟΛΟΣ, ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 60 ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟ ΚΑΝΑΔΑ. ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑ ΤΟΠΟ ΕΙΡΗΝΙΚΟ, ΑΝΟΙΧΤΟ, ΔΙΚΑΙΟ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΟ,
    ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΤΙΜΙΟ, ΠΟΥ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΩΦΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΝΟΜΙΜΟΥ ΞΕΝΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΝΣΤΟΛΟΣ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ , ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΤΟΛΗΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΤΥΣΕ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΦΕΝΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΔΕΛΦΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΣΤΕΥΟΜΕΝΟΥ, ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΥ, ΑΔΥΝΑΤΟΥ ΒΙΟΠΑΛΑΙΣΤΗ.
    Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑ, ΑΠΟ ΤΟ ΞΥΛΟ ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ,
    Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΘΕ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΝΣΤΟΛΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ
    ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΓΕΝΙΑΣ. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΝΣΤΟΛΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΕΓΙΝΕ Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ. ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ Ο ΔΕΣΜΟΦΥΛΑΚΑΣ ΜΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΠΟΥ ΤΡΟΦΙΜΟΙ ΗΣΑΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ
    ΛΑΟΣ, ΚΑΙ ΠΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝ Η ΦΥΛΑΚΗ «ΕΛΛΑΔΑ». ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΟΥ ΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ Η Ο ΜΠΑΡΜΠΑΣ ΣΟΥ ΗΤΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ. ΚΑΙ ΤΟ 64-65 ΟΤΑΝ ΗΡΘΕ Η ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΕΤΑΙ Ο ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΟΤΑΝ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗ ΕΠΕΡΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΣΗΚΩΣΕ ΛΙΓΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ, ΞΑΝΑΗΡΘΑΝ ΟΙ ΕΚΑΤΟ ΕΝΣΤΟΛΟΙ ΚΟΛΟΝΕΛΛΟΙ ΚΑΙ ΒΑΛΑΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ.
    Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΘΗΣΕ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΑΝΑΠΤΥΞΗ. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ,ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ,ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΑΝ. ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ. ΚΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΘΠΟΥΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΚΑΝ,
    ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ, ΕΛΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΦΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΞΑΕΡΩΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΕΙΑΣ. ΚΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΝΣΤΟΛΟΙ, ΚΑΝΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟ «ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΕΩΝ».
    ΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ Ο ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ , ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΟΝΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΤΟΥ ΑΝΕΝΔΟΤΟΥ, ΤΟΥ 114, ΤΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ, ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΑΥΤΟ….ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ….ΑΦΟΥ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΛΑΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ….(ΠΟΣΟ ΑΝΤΙΠΑΘΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΑ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ).
    Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ

    »Ο ΛΥΚΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΓΕΡΑΣΕ
    ΚΙ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΤΟΥ,
    ΟΥΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑΞΕ,
    ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ.»

    ΕΤΣΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΦΟΡΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ. ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΓΙΝΑΝ ΚΟΣΜΟΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ
    ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΩ, ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΕΡΘΕΙ 30 ΦΟΡΕΣ, ΤΑ 41 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ, ΣΩΜΑΤΙΚΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
    ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ» ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΗΘΟΣ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ». ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΕΙΣ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: