Rapprochement

Πρώτο ΘΕΜΑ 07.02.2010

Εγώ τα ’λεγα όμως δεν δίνατε σημασία. Με χαρακτηρίζατε  κινδυνολόγο, απαισιόδοξο, γκρινιάρη, υπερβολικό, ακόμα και εθνικιστή. Ο λόγος είναι ότι, εδώ και δεκαετίες λέω, αναφέροντας συγκεκριμένα παραδείγματα, πως θα έλθει ημέρα που η Ελλάδα θα πληρώσει το χαζοχαρούμενο μοντέλο ανάπτυξης με δανεικά που υπηρέτησαν οι περιοδεύοντες θίασοι που κυβέρνησαν τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Η ρετσινιά δεν προερχόταν μόνο από τα παπαγαλάκια που λαβαίνουν μέρος στον «πρωινό καφέ” (με πρώτα  εκείνα της διακυβέρνησης του Gollum του Bidet), αλλά και από φίλους και συνεργάτες που είχαν παρασυρθεί από την ευτυχία, που έτρεχε απ’ τα μπατζάκια μας με την «επιτυχία» των Ολυμπιακών Αγώνων. Από αυτή τη δημοσιογραφική γωνιά αλλά, και τα editorials του περιοδικού 4ΤΡΟΧΟΙ έλεγα πως, αν η χώρα δεν αρχίσει να παράγει κάτι εκτός από κακής ποιότητας  αγγούρια, σύντομα θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει αυτήν τη στιγμή. Όπως ήταν φυσικό, κανένα από τα κουστούμια, τα ζιβάγκο, τα Prada και τα Allen Edmonds δε μου έδωσε σημασία, αφ’ ενός επειδή ποιος προσέχει έναν μη «ευλογημένο» δημοσιογράφο, κι’ αφ’ ετέρου επειδή οι 4ΤΡΟΧΟΙ είναι «περιοδικό για αυτοκίνητα». Αν κάποιος κάνει τον κόπο να «μπει» στο ηλεκτρονικό μου αρχείο, θα δει τα δεκάδες άρθρα που μιλούν για τη βέβαιη κατάρρευση του πελατειακού, μεταπρατικού κράτους.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εβδομάδας που πέρασε ήταν γεμάτα με τα μέτρα που οι διακεκριμένοι λωποδύτες (που προξένησαν την κρίση), θα λάβουν εναντίον των χωρών που εντάσσουν στη κατηγορία PIGS (Portugal, Italy, Greece, Spain). Τα πάντα όλα είναι στο τραπέζι. Από την ένταξη της Ελληνίτσας στο ΔΝΤ μέχρι την ανάθεση της διεύθυνσης του μαγαζιού στους χαρτογιακάδες των Βρυξελών. Σε εκπομπή της ΝΕΤ την περασμένη Κυριακή άκουσα τον κ. Οικονόμου να λέει ότι, «το φθινόπωρο κανείς δεν θα θυμάται τη κρίση» και έπαθα ένα ντουβρουτζά. Διακεκριμένοι οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι μιλάνε για τη κατάρρευση του (αρπακτικού) καπιταλισμού και την αντικατάστασή του από  πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό Χάος. Είναι φανερό πως, ο σοσιαλιστής βουλευτής γνωρίζει κάτι που δεν ξέρει ο Ιμάνουελ Βαλερστάϊν, κορυφαίος κοινωνιολόγος που λέει ότι, το Σύστημα θα καταρρεύσει ως το 2030. Βέβαια υπάρχει ελπίδα αφού η Ελληνίτσα είναι πρώτη στην Ευρωζώνη σε πωλήσεις «μερσεντέ». Απ’ ότι διαφαίνεται η σοσιαλιστική κυβέρνηση θα αναγκαστεί να εφαρμόσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές, πράγμα που θα ενισχύσει τη δηλωμένη άποψή μου ότι το νέο ΠΑΣΟΚ είναι μετεξέλιξη της Νέας Δημοκρατίας –με την καλή έννοια.  Όπως οι λίγοι γνωρίζουν η κρίση ξεκίνησε το 1830. Το «κράτος» δανειζόταν για να μισθοδοτήσει τον εαυτό του και να αποπληρώσει προηγούμενα δάνεια. Οι παροχές (με δανεικά) εκτόξευσαν το έλλειμμα από το 30% στο 80% και, μετά, στο 135%. Το άθλημα συνεχίστηκε από λαμέ κουστούμια, κίτρινα πουκάμισα και σκατί γραβάτες, από τυρόγαλα και μουστάκια, με επιτομή το Gollum. Για να μη κάνω μόνο κριτική αλλά και προτάσεις, αν ο Γ.Α.Π δεν καταφέρει να γυρίσει το πλοίο προτείνω μία ασφαλή λύση που είναι συμβατή με τα μακροχρόνια συμφέροντα της Ελληνίτσας: την επανένταξη στην (νέο)Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έτσι θα σταματήσουν και τα …dongle fights (τα dog fights σύμφωνα με τον κ. Μπεγλίτη), κάτι που βρίσκω tsok giouzel και συμβατό με το rapprochement ._K.K.

Υ.Γ. Καλό παιδί χαρά γεμάτο ρωτάει: α. ποία η σχέση της εταιρίας Lacerta με τον ΣΕΚΑΠ; β. πόσα 30, 40, 60, 100 κατατίθενται σε ποίον λογαριασμό γ. Το Hummer που χαρίστηκε ήταν ΙΙ ή ΙΙΙ;

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

3 σκέψεις σχετικά με το “Rapprochement

  1. Την περασμένη βδομάδα, κλιμάκιο μεγάλης Αμερικάνικης τράπεζας – υπεύθυνο για την ανάλυση της πιστολιπτικής ικανότητας της χώρας μας, μεταξύ άλλων – ήταν για μερικές μέρες στην Αθηνα για επαφές με αλφαμπανκ, ΕΤΕ, μαρφιν, eurobank κλπ. Εις εκ του κλιμακίου, συμφοιτητής μου προ 6 χρόνων στο Lse. Μου είπε ότι μια από τις παραπάνω τράπεζες, Παρασκευή βράδυ τους πήγε σε comme-il-faut «μπουζουκερί» της μόδας, με πρώτο όνομα στην πίστα κλπ. Πέρασε καλά. Απόρρησε λίγο με τα λουλούδια, έμαθε και το κόστος τους και απόρρησε ακόμη περισσότερο. Τραβάω τα μαλλιά μου: ως χώρα «παλεύουμε» τώρα τελευταία να δείξουμε καλή διαγωγή στους ξένους, αλλά δεν χάνουμε την ευκαιρία να τους δείξουμε και πρώτο χέρι το κρεσέντο της νεοελληνικής σπατάλης μαύρου χρήματος, της «κοινωνικής χυδαιότητας» (copyright KK), με περίσσιο θράσσος! Για άλλη μια φορά, είμαστε μια πανέμορφη χώρα με ηλίθιους κατοίκους. Συγχαρητήρια στην «ντόπια» τράπεζα (όπως λέμε ντόπια γραβιέρα) για την επιλογή της.

    Μου αρέσει!

  2. Με την ίδια λογική που η «μερσεντέ» έκανε εκείνη την ανεκδιήγητη ευχαριστήρια διαφημιστική καταχώρηση προ ημερών. Και τολμησα(μέ) και τότε να ειρωνευτούμε. Πράγματι πρέπει να ντρέπομαι…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: