Πρώτο ΘΕΜΑ 10.01.10


Αγαπάς τη Χαρτόβια; Απόδειξη!

Επειδή πολλοί αναγνώστες ζήτησαν να προτείνω τρόπους συγκέντρωσης και καταγραφής αποδείξεων, για να «γλιτώσουν» €1.500 από την Εφορία, θα παρουσιάσω τους δικούς μου. Ξεκινάω την ημέρα από τα διόδια της Αττικής Οδού όπου μαζεύω τις αποδείξεις που πετάνε οι οδηγοί. Στη συνέχεια συναντώ τη Λούλα, που εργάζεται σε σουπερμάρκετ και μου δίνει τις αποδείξεις που αφήνουν οι πελάτες. Στο συνεργείο αυτοκινήτων του Γιάννη παίρνω τις αποδείξεις που δεν παίρνουν οι πελάτες επειδή πληρώνουν «μαύρα». Στο χωριό παίρνω αποδείξεις από τους πακιστανούς που μου μαζεύουν φράουλες. Στον ΟΣΕ μαζεύω αποκόμματα εισιτηρίων. Στον ΟΛΠ παίρνω αποδείξεις απ’ όσους κάνουν υπερωρίες στο χωριό. Στο χωριό συγκεντρώνω αποδείξεις απ’ τον κουμπάρο μου στην  Αθήνα. Στη Θεσσαλονίκη μαζεύω από τα χωματουργικά του μετρό και την υποθαλάσσια σήραγγα. Στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά συγκεντρώνω χαρτάκια από την Thyssenkrupp.  Στη Πολεοδομία δεν ζητάω γιατί, αν τολμήσω, θα καταρρεύσει το σύστημα. Αντίθετα απόδειξη ζητάω όταν αγοράζω μπάφο, χιονάτη, κρακ και κόκα, αλλά και όταν πληρώνω τα τέλη της ΕΡΤ. Επίσης χαρτάκια μαζεύω από τους 216.000 επιστήμονες που δηλώνουν εισόδημα 5.000€ το μήνα αλλά, και απ’ τα ξενυχτάδικα που δηλώνουν ετήσιο εισόδημα 10.000€. Ακόμα, αποδείξεις ζητάω απ’ τις λουλουδούδες σαν τον Αλ Ζουάχρι Αλ Χεσάν Αλ Μεσάν όταν τα σπάει στα μπουζούκια. Με λίγα λόγια αποδείξεις ζητάω (και το ίδιο πρέπει να κάνετε κι’ εσείς) από τους σκληρά εργαζόμενους υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους, εργολάβους (και απ’ τους εθνικούς), που οδηγούν μαζεράτι, φεράρι, «μερσεντέ», «καγιέ», μιτσουμπίσι τούρμπο, μπέμπα και χάμερ. Στο σημείο αυτό πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι, δεν είναι όλες οι αποδείξεις για συλλογή. Οι περισσότερες βγαίνουν σε θερμικό χαρτί και «σβήνουν» με τον καιρό γι’ αυτό πρέπει α. να καταχωρούνται το ταχύτερο αλλιώς θα απορριφθούν και θα χάσετε την έκπτωση των 1500 ευρώ β. να τοποθετηθούν σε σακούλες σκουπιδιών που δεν περνάει το φως. Τα όσα προτείνω εδώ δεν έχουν εφαρμοστεί σε καμία άλλη χώρα του κόσμου αλλά, είναι αποτέλεσμα της εμπειρίας μου στο Υπουργείο δια Βίου Αντιμετώπισης Φαντασιακών Υιών (Η1Μ1, Η1Μ1 3,5 turbo 4X4 GLX κλπ). Αν θυμάστε ήταν εκεί που παράγγειλα (με αποδείξεις) 18 εκατομμύρια εμβόλια αλλά, το κυριότερο, από την θητεία μου ως Διευθυντού της μονάδας Εντατικής Θεραπείας του 3ου Γενικού Νοσοκομείου Εναλλακτικών Θεραπειών, δια Βίου Λίπανσης & Εξαγοράς Συνειδήσεων. Πολλά στοιχεία προέρχονται  από την αλήστου μνήμης εκστρατεία της δεκαετίας του ’80, που είχε σύνθημα το  «Αγαπάς την Χαρτόβια-Απόδειξη». Περισσότερες προτάσεις για τη συλλογή Χαρτούρας την επόμενη Κυριακή._Κ.Κ.
Υ.Γ. Περισσότερα στο www.xartovia.gr/receipt

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: