Μίκης, Δραγώνα και "έγχρωμος" φασισμός

Για την ενημέρωσή σας…..

Μίκης, Δραγώνα και «έγχρωμος» φασισμός

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

4 σκέψεις σχετικά με το “Μίκης, Δραγώνα και "έγχρωμος" φασισμός

  1. Ο αγαπητός μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης έχει διανύσει μακρύ δρόμο από την εποχή που αυτοπροσδιοριζόταν επαναστάτης αριστερός μέχρι σήμερα που έχει γίνει ουρά του Καρατζαφέρη. Είχε προηγηθεί το ενδιάμεσο στάδιο της θητείας του ως υπουργός Πολιτισμού της ΝΔ και το λιβάνισμα μερικά χρόνια αργότερα στο μακαρίτη Χριστόδουλου. Το αστείο είναι ότι σήμερα αυτοπροσδιορίζεται ακόμη ως αριστερός. Ευτυχώς για όλους μας που τέτοιοι αριστεροί ηττήθηκαν στον εμφύλιο.

    Μου αρέσει!

  2. Λέει ο Επώνυμος (εγώ) στον Ανώνυμο: Πριν μιλήσεις για τον Μίκη πρέπει να πλύνεις το στόμα σου με αγιασμό

    Μου αρέσει!

  3. Σε προηγούμενη αναρτησή μου έκρινα αρνητικά ορισμένες πολιτικές ενέργειες του Μίκη με εξαίρεση το όχι του στο Σχέδιο Ανάν. Δεν ανακαλώ φυσικά αλλά τολμώ να πω πως αυτή η απάντηση του Μίκη στην κυρία(που έχει θαφτεί κυριολεκτικά μέχρι και από τα blogs, μόνο στο troktiko υπάρχει)θα μείνει στην ιστορία.

    Μου αρέσει!

  4. Ανώνυμος προς πρώτο ανώνυμο:
    Πολιτική διαφωνία μπορούμε να προβάλουμε, αλλά σε αυτό το κομμάτι η συζήτηση δεν είναι ή τουλάχιστον δεν ήταν πολιτική, ο Μίκης, ώς οικουμενικός αγωνιστής του πνεύματος, έχοντας αναδείξει την Ελλάδα διεθνώς, πονάει και φωνάζει για αυτά που διαπιστώνει και πρέπει να τον ακούσουμε, ιδιαίτερα αφού δεν είναι ο μόνος που τα λέει.Εσύ δε βρίσκεις κάτι να υποστηρίξεις τη Δραγώνα, απλά κατηγορείς το Μίκη. Έστω κι έτσι, ανάμεσα στη σταθερή στράτευση της ανύπαρκτης επιστημονικά Δραγώνα προς τα συμφέροντα που εξυπηρετεί και στην παραταξιακή παλινδρόμηση του Μίκη προτιμώ τον τελευταίο, είναι από κάθε άποψη εντιμότερος. Το ότι όλα τα ΜΜΕ σιωπούν ενώ οι bloggers κραυγάζουν υπέρ του Μίκη δείχνει πόσο έχει χτυπήσει νεύρο, ενώ το κατεστημένο δε θελει να αποδομηθεί η εικόνα της αποδομίστριας Δραγώνα.Αν κόπτεται κανείς και για την πολιτική υγεία στην Ελλάδα, πρέπει να παρατηρήσει ότι η τηλεοπτική και όποια άλλη εξορία που επεβλήθη στο Μίκη είναι ανησυχητική.Γι' αυτό και κάτι λίγα, αστεία σχόλια σε blogs , που καταφέρονται εναντίον του Μίκη, τελικά εντάσσονται στην ίδια προσπάθεια φίμωσης – αποδόμησης. Αλλά να το φαινόμενο! Όσο ποιο πολύ αποκλειόμαστε από τα επίσημα ΜΜΕ για αυτό το ζήτημα, τόσο γιγαντώνεται το ρεύμα υποστήριξης του Μίκη, από bloggers και σχολιαστές διαφόρων αποχρώσεων.Διαφωνώ με όσα πιστεύει πολιτικά, δε συμμερίζομαι την ιστορική του θεώρηση για γεγονότα όπως ο Εμφύλιος, σέβομαι τους αγώνες του, θαυμάζω το πνευματικό – καλλιτεχνικό του έργο και τον επευφημώ για τη σταθερή του προσήλωση στην υποστήριξη των δικαίων των λαών. Και σας ρωτώ με αφορμή το τελευταίο: Τί έκανε η κυρία Δραγώνα όσο ο Μίκης πάλευε για τα δικαιώματα των Κυπρίων, των Παλαιστινίων και άλλων απόκληρων για να έχουν ζωή στη γή που τους γέννησε; όσο ο Μίκης κι άλλοι Έλληνες πάλευαν για πρόσφυγες, εξόριστους, αποδιωγμένους; Για μένα, ο Μίκης έχει ως βίωμα πολλά περισσότερα ενδιαφέροντα για τις μειονήτητες από ότι η "ειδική" κ.Δραγώνα.Οι προσπάθειες να αποκλειστεί το ρεύμα συμπαράστασης υπέρ του και να του ρίχνουν ρετσινιές διάφοροι θα πέσουν στο κενό.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: