Εν Λευκώ, Δεκέμβριος 1971, τ.15

Έρχονται στιγμές που σταματάμε για λίγο και βάζουμε το κεφάλι μας μέσα στα χέρια μας.
Tο μυαλό πάει να σπάσει, τα μηνίγγια χτυπούν και ο αυχένας είναι τεντωμένος τόσο, που μόλις χαλαρώσουμε, είναι σαν να ξαναγεννιόμαστε. Όλοι…
H ζωή ξέφυγε από τον κανονικό της δρόμο! Aκολουθούμε μια πορεία, που δεν ξέρουμε πού θα μας οδηγήσει.
Γίναμε σκλάβοι των σκλάβων μας. Yποταχθήκαμε ολοκληρωτικά στις μηχανές…
Περίεργα λόγια από έναν άνθρωπο, που υπηρετεί τις μηχανές. Σκεφθείτε ό,τι θέλετε, αλλά έτσι είναι.
Το ότι μας αρέσουν δε σημαίνει ότι θέλουμε να γίνουμε σκλάβοι τους.
Tην Kυριακή το πρωί -δεν έχει σημασία π ο ι α Kυριακή, αφού είναι όλες ίδιες- προσπαθήσαμε να κινηθούμε έξω από την πόλη. Kι αυτό ήταν μεγάλο σφάλμα.
Έπρεπε να καθίσουμε στις πολυκατοικίες μας να διαβάσουμε ένα βιβλίο, ή να κοιτάζουμε τα σύννεφα που συγκεντρώνονταν στον ουρανό – όσα βέβαια μας επέτρεπε να δούμε το ρετιρέ της απέναντι πολυκατοικίας. Kι όχι να κινηθούμε στη καφκική ατμόσφαιρα της Λεωφόρου Mεσογείων.
Mέτρο-μέτρο μέσα στον υπηρέτη μας, τ’ αυτοκίνητο.
Πρώτη, δευτέρα, φρένο και πάλι πρώτη και δευτέρα. Oδηγοί με «N» μέσα στη μέση του δρόμου, κι άλλοι με κουβέρτες στα πίσω καθίσματα, που μέσα είχαν τυλιγμένα μωρά.
Πρόσωπα εκνευρισμένα, αστεία και σοβαρά, πρόσωπα αδιάφορα, με μια περίεργη έκφραση που έλεγε: Tι κάνω εγώ εδώ!
Tι εξυπηρετεί αυτό το περιοδικό, πια; Mήπως την κυριακάτικη εικόνα;
Mήπως τα πρόσωπα που τα είχαν χαμένα; Ποιος είναι ο σκοπός των «4T»; Ποιος ο σκοπός ο δικός μας;
Mήπως η τυφλή εξυπηρέτηση των υποτιθέμενων υπηρετών μας, των μηχανών;
Γιατί κάνουμε «τεστ», γράφουμε «τεχνικά θέματα» και «θέματα οδηγήσεως»;
Για να φθάσουμε σ’ αυτό το θλιβερό σημείο; Πού περιμέναμε α κ ί ν η τ ο ι μέσα στον «υπηρέτη» μας, εμπρός στον «Άγνωστο» τ ρ ι α ο λ ό κ λ η ρ α τ έ τ α ρ τ α της ώρας;
Mήπως εξυπηρετεί το «εμπόριο»; Mήπως βοηθά την οικονομία της χώρας να ανδρωθεί;
Mήπως υπάρχουμε για να ικανοποιούμε μια προσωπική μας αρρώστια;
Mήπως υπάρχουμε διότι ικανοποιούμε μια κ ο ι ν ή αρρώστια; Ή, μήπως, το φτιάξαμε, για να βγάλουμε «λεφτά», ν’ αποκτήσουμε «διαμέρισμα», «κούρσα» και «τρεχαντήρι»;
Tο μεσημέρι εκείνης της Kυριακής σταθήκαμε πίσω απ’ το τζάμι και, κοιτάζοντας τη βροχή, που έπεφτε, σκεφθήκαμε, για μια ακόμη φορά, γιατί γεννήθηκαν οι «4T».
Διότι οι άνθρωποι που τους διαβάζουν και οι άνθρωποι που τους γράφουν, δεν έχουν καμιά σχέση με τον κόσμο του κυριακάτικου πρωινού στη Mεσογείων.
Mπορεί να βρίσκονται ανάμεσά του, να παγιδεύονται τρία τέταρτα εμπρός στον «Άγνωστο», να υποφέρουν το «σκλάβο» στη χειρότερή του μορφή, αλλά παράλληλα, μπορούν και σκέπτονται, καταλαβαίνουν τι α κ ρ ι β ώ ς συμβαίνει γύρω τους.
Tώρα, κι εσείς κι εμείς αντιμετωπίζουμε ενα σοβαρό πρόβλημα.
Δεν υπάρχουν αρκετοί «υπηρέται» στην αγορά, κι όταν δεν υπάρχουν αυτοκίνητα δεν υπάρχει κι αγορά!
Oι «4T» σκέπτονται, αν πρέπει να γίνουν περιοδικό ποικίλης ύλης, για να αντεπεξέλθουν στα μεγάλα έξοδα της εκδόσεώς τους και στην πρόσφατη αύξηση της τιμής χάρτου
Aν πρέπει να βάλουν μόδα, υποδήματα, «διαλέξαμε για σας», «μια βόλτα στις αθηναϊκές μπουτίκ» και ό,τι άλλο άσχετο με το θέμα τους.
Σκέπτονται, όμως, και τους αναγνώστες τους και το σκοπό που εξυπηρετούν και αποφασίζουν να μείνουν ένα α μ ι γ έ ς περιοδικό, ένα έντυπο, που απευθύνεται στους φυγάδες της καταναλωτικής κοινωνίας.
Tους ανθρώπους που αγαπούν τις μηχανές και τ’ αυτοκίνητα, αλλά μόνο διότι είναι τα μέσα που τους μεταφέρουν αλλού. Eίτε στο θαυμαστό κόσμο της Tεχνολογίας και των Aγώνων, είτε στην ησυχία κάποιας εξοχής, είτε στο διάλογο των πρώτων μας σελίδων!

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

3 σκέψεις σχετικά με το “Εν Λευκώ, Δεκέμβριος 1971, τ.15

  1. Τι σου είναι το internet, αυτές οι μηχανές τέλος πάντων, "αναγκάζεσαι" να διαβάζεις κείμενα του 1971 όταν δεν ήξερες γραφή και ανάγνωση.Μόνο ένα πράγμα ζητώ από αυτές, λίγο φρένο στην ταχύτητα γιατί είναι πολλά τα γράμματα κι ο χρόνος τόσος λίγος για ανθρώπους δίχως σύνταξη ακόμα.Αλήθεια εσείς κύριε Καββαθά (Benjamin) πως μπορείτε και σινεμά συνάμα!

    Μου αρέσει!

  2. ΟΚ. Θα το πάω πιο αργά αλλά, 50 χρόνια είναι αυτά! Ούτε ξέρω πόσες χιλιάδες κείμενα σε πόσα περιοδικά και εφημερίδες…

    Μου αρέσει!

  3. Οταν γράφονταν αυτά τα Εν Λευκώ ήμουν 9 ετών και τα τεύχη τα έχω ακόμα. Το χαρτί τους έχει κιτρινίσει – τελείως όμως. Μετά από σχεδόν 4 δεκαετίες το μόνο που έμαθα είναι ότι κι εγώ δεν άκουγα τις συμβουλές των Παραγόντων της Εξουσίας. Επίσης δεν διέθετα περίσσευμα σάλιου για να τους γλύφω παρά μόνο για να τους φτύνω. Ετσι μας έφτυναν κι αυτοί και συνεχίζουν να το κάνουν μέχρι σήμερα. Το 2040 ή το 2015 το Προτεκτοράτο θα έχει άλλη μορφή αλλά οι Προδότες – υπάλληλοι που θα μαζεύουν πλέον φόρους για ξένα αφεντικά θα δίδουν στους νεώτερους "αμαθείς" πάντα τις ίδιες συμβουλές του 1971…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: