Something Wicked this Way Comes

1o ΘΕΜΑ 18.10.09

Έχοντας διαβάσει νωρίς το βιβλίο του Orwell και παρακολουθήσει από κοντά τις υποσχέσεις και εξαγγελίες 100 (περίπου) κυβερνητικών σχημάτων είναι φυσικό, όταν ακούω νέες εξαγγελίες, να κρατάω (πολύ) μικρό καλάθι ιδιαίτερα όταν αυτές αρχίζουν με αλλαγές ονομάτων δρόμων ή υπουργείων (Εθνικής Αντίστασης αντί βασιλέως Τρίχα, Υπουργείο Διαρκούς Ευτυχίας αντί Οικονομικών κλπ)

Στο «1984» ο Όργουελ γράφει ότι, η κυβέρνηση της Ωκεανίας έχει τέσσερα υπουργεία. Το Υπουργείο Ειρήνης, που είναι υπεύθυνο για τους συνεχείς πολέμους του Κράτους. Το Υπουργείο Αφθονίας, που έχει αναλάβει την διάθεση κουπονιών για τα συσσίτια. Το Υπουργείο Αλήθειας που έχει αναλάβει την οργάνωση του Κόμματος, την προπαγάνδα του καθεστώτος και τον έλεγχο της τηλεόρασης και, τέλος, το Υπουργείο Αγάπης που είναι υπεύθυνο για την διακρίβωση, παρακολούθηση, σύλληψη και βασανισμό των αντιφρονούντων, πραγματικών ή φανταστικών.

Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να κατηγορήσει ένα παλιό δημοσιογράφο αν περιμένει να συμπληρωθούν οι πρώτες 100 μέρες για να αρχίσει να πείθεται ότι, το εν λόγω ιδίωμα δεν συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα της κυβέρνησης του Γ.Α. Παπανδρέου.

Και αυτό το λέω καθώς, κάθε μέρα, κάμερες με φωτογραφίζουν 10 φορές, 300 κατασκοπευτικοί δορυφόροι, που «μιλάνε» με το Έσελον, παρακολουθούν τα τηλέφωνα, φαξ και e-mail της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και, οι περιπολίες της Αστυνομίας του Υπουργείου Ευτυχίας, Αποφυγής Μαύρων Σκέψεων και Προστασίας του Υποσυνειδήτου αυξάνονται με ταχύ ρυθμό._Κ.Κ.

Στη γλώσσα newspeak λες (και γράφεις) τo αντίθετο απ’ αυτό που συμβαίνει. Αν ο κόσμος πεινάει ο Μεγάλος Αδελφός λέει ότι τρώει με χρυσά κουτάλια. Αν οι πολίτες είναι φακελωμένοι και, κάθε κίνηση, πράξη, σκέψη, λόγος ή γραπτό παρακολουθείται οι ιεροκήρυκες των καθεστώτων διαλαλούν τον θρίαμβο της δημοκρατίας. Τα τελευταία χρόνια το ιδίωμα ομιλείται από τις ελιτ της «διεθνούς κοινότητας» και τα πτωχά (αλλά τίμια) αντίγραφά τους σε διάφορες χώρες που, οι κυβερνήσεις προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες ότι, ο ήλιος ανατέλλει απ’ τη δύση. Έτσι, οι αποτυχίες βαφτίζονται επιτυχίες, τα ΤΕΙ βαφτίζονται ΑΕΙ οι βομβαρδισμοί αθώων ανθρωπιστικοί, οι θάνατοι πολιτικών κρατουμένων βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση και η απώλεια εθνικού εδάφους νίκη της διπλωματίας. Η γλώσσα βρήκε γόνιμο έδαφος και στην Ελλάδα. Έτσι, όποιος αναφέρεται στην εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια ονομάζεται «εθνίκι», εκείνος που πολεμάει τα greeklish «καθυστερημένος», αυτός που πληρώνει φόρους «μαλάκας», που σέβεται το περιβάλλον «οικολόγος». Κύριο ρόλο στην διδασκαλία της «γλώσσας» είχαν (και έχουν) οι ηγεσίες. Η υποταγή στους ξένους ονομάστηκε «Στρατηγέ, ιδού ο Στρατός Σας», το ανακάτεμα της κοινωνικής σούπας «Αλλαγή», το ζέσταμά της «Ακόμα Καλύτερες Μέρες», και η εισβολή τσιμέντου και ασφάλτου «Επανίδρυση του Κράτους» και «Νέα Διακυβέρνηση».

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

2 σκέψεις σχετικά με το “Something Wicked this Way Comes

  1. Πραγματικά προφητικό αλλά και εφιαλτικό! Εφτασε πλέον η εποχή που οι λέξεις δεν εκφράζουν το σημαίνον αλλά αυτό που οι κρατούντες θέλουμε να πιστεύουμε. Η newsspeak είναι εδώ! Φοβού τους "επανιδρύοντες" λοιπόν, αλλά τα…πρόβατα πόση δύναμη έχουν μπροστά στο λύκο? Μαζί με κάθε καλό μέτρο της νέας κυβέρνησης δυστυχώς ακούω παράλληλα και ένα αναχρονιστικό ημίμετρο που συνιστά πισωγύρισμα. Λίγο μετά τα Χριστούγεννα προβλέπω να πληθαίνουν οι…κοψοχέρηδες! Ιδωμεν…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: