Η Ζίμενς κι’ …εγώ! Μία πονεμένη ιστορία…

Όσο τα αστέρια των «δύο μεγάλων κομμάτων» σφυρίζουν αδιάφορα μόνο σαν κακό ανέκδοτο μπορώ να δω την υπόθεση Ζίμενς. Μήνες τώρα οι πολίτες βομβαρδίζονται με διαδόσεις, υποθέσεις, ψυθίρους και δημοσιεύματα για το ποιο κουστούμι χρηματίστηκε από τον γερμανικό κολοσό. Μήνες τώρα ανακριτές και ειαγγελείς μελετούν, ψάχνουν, ανακαλύπτουν, διαπιστώνουν, έχουν ενδείξεις, στοιχεία για μία ολόκληρη σειρά λουλουδιών στον κρατικόι «μηχανισμό» που λάδωναν και λαδώνονταν από τον Χριστοφοράκο και τα τσιράκια του στην εταιρία. Πρόσφατα μάλιστα με συνδιασμένη (οπερετική) επιχείρηση κομάντο της αυστραικής αστυνομίας έπιασαν τον εν λόγω στον ύπνο και τώρα δίνει εξηγήσεις στους Γερμανούς εισαγγελείς καθ’ ότι, Γερμανός υπήκοος ο ίδιος.
Μήνες τώρα προσπαθω να καταλάβω τι λάθος έκανα και δεν κατάφερα να πάρω θέση σ’ ένα κόμμα ώστε να πάρω θέση σε μία ΔΕΚΟ, να με …λαδώσει ο Χριστοφοράκος κι’ ο Μαυρίδης, να πάρω τηλεφωνικά κέντρα και κουζινικά με έκπτωση, να παρακολουθήσω ματς στο Μόναχο σε πληρωμένο από την Εταρία ταξίδι με «λίαρ τζετ» ως Mr. Minister, να αγοράσω σκάφος 60 ποδών, Audi S4, BMW Z4, Mercedes 350Sl. Porsche Cayenne και ότι άλλο ψωνίζουν τα golden boys και οι πρώην γραμματείς των Σχολών Μπατσαφλούδη, που κάνουν μπίζνες με τη Ζίμενς και το Δημόσιο…
Χρόνια αναρωτιέμαι αν είμαι κανονικός άνθρωπος η …μακάκας και απάντηση δεν πέρνω. Ούτε για τα τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης δεν κάνω ρε γαμώτο, τόσο έξω απ’ τα πράγματα είμαι κι’ αυτό παρ’ ότι, ανάμεσα στις εκατοντάδες πολιτιστικές πρωτοβουλίες των περιοδικών που ακόμα διευθύνω (4ΤΡΟΧΟΙ, ΗΧΟΣ, ΠΤΗΣΗ, 2ΤΡΟΧΟΙ) ήταν και ένα event (ωραίο ε;) της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ο αγώνας με ηλιακά αυτοκίνητα από τον Ιερό Βράχο στην Αρχαία Ολυμπία και πίσω στην Ακρόπολη. Όπως, ίσως, θυμάστε, στον αγώνα αυτόν έλαβαν μέρος σπουδαστές 20 Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείων με οχήματα που είχαν σχεδιάσει και κατασκεύασει οι ίδιοι!
Και αν αυτό δεν αρκεί για εκείνους που προσκαλούν θα αναφέρω ακόμα μία πρωτοβουλία, αυτή τη φορά του περιοδικού μας «ΗΧΟΣ & Hi-Fi» που, το …1974 ή 75 δεν θυμάμαι οργάνωσε αποστολή στη Σικελία για την καταγραφή των τραγουδιών των Ελληνόφωνων χωριών. Τα άτομα που εστάλησαν, με τεράστιο κόστος για τις Τεχνικές Εκδόσεις εκείνη την εποχή έβγαλαν και δίσκο στον οποίο πουθενά δεν αναφέρεται το περιοδικό, η εταιρία και, βέβαια, ο γράφων που οργάνωσε την «εκστρατεία».

Το έγραψα πολλές φορές; Ναι αλλά, δεν σας είπα γιατί.
Το έγραψα (και δεν θα σταματήσω να το επαναλαμβάνω με το πιο κακό χιούμορ που διαθέτω) διότι, μία ματιά στον κατάλογο των καλεσμένων αρκεί για να διαπιστωσετε ποιά πρόσωπα δικαιούνται να είναι παρόντα σε γεγονότα σαν αυτό.
Αν θα επισκεφτώ το Μουσείο; Και βέβαια. Μόνος. Τον Οκτώβριο. Όταν θα έχουν φύγει οι τουρίστες και δεν θα υπάρχει κίνδυνος να συναντηθώ με καμιά πρώην «κατίνα» με ξώπλατη τουαλέτα και Μανόλο Μπλάνικ…

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

2 σκέψεις σχετικά με το “Η Ζίμενς κι’ …εγώ! Μία πονεμένη ιστορία…

  1. Kύριε Καββαθά μην το κάνετε αυτό. Μην αναρωτιέστε εάν είστε μαλάκας ή όχι. Η απάντηση, όσο και πικρό και εάν σας φαίνετε, είναι ΝΑΙ! Γι'αυτό τον λόγο και δημιουργήσατε τις Τεχν.Εκδόσεις όπως τις ξέρουμε, έχετε τον σεβασμό και την εκτίμηση των χιλιάδων αναγνωστών σας και σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά παρήγορο να γνωρίζω ότι, εκτός από την αφεντιά μου κάποιους φίλους και γνωστούς που ανήκουμε (λιγότερο ή περισσότερο) στην κατηγορία "μαλάκας", υπάρχει και ένα τόσο εξέχων μέλος (η αφεντιά σας) που τουλάχιστον έχει την δυνατότητα να παρουσιάζει δημόσια όλα αυτά που κ'εμείς θέλουμε να εκφράσουμε!! Επιπλέον κ.Καββαθά είστε υπεύθυνος για κάποια από τα κόμπλεξ μου. Να μην μπορώ να οδηγήσω αυτοκίνητο άνω των 1800cc (έχω την οικονομική δυνατότητα να αγοράσω αυτοκίνητο αξίας εως 55,000 Ευρω)σκεφτόμενος ότι σε μία χώρα που δεν παράγει ούτε ιμάντα το 1600αρι που έχω είναι υπερ-αρκετό!! Που θεωρούσα (αρκετα χρόνια πριν) αδιανόητο ότι σε ηλικία 20-24 ετών θα μπορούσα να οδηγώ τίποτα άλλο από το 14 ετών γιαπωνέζικοόχημα που μ'είχε παραχωρήσει ο πατέρας μου (μιας και τα χρήματα από την προσωπική εργασία ήταν ανύπαρκτα – ούτε σκέψη να ζητήσω έτοιμα από τον πατέρα που με μεγάλη του χαρά θα έδινε!!)Θα σας το ζητήσω για δεύτερη φορά: Μια μεγάλη υποχρέωση που έχετε προς όλους τους πιστούς σας αναγνώστες είναι να ιδρύσετε το Κόμμα της Κοινής Λογικής (νομίζω ότι θα εκπλαγείτε, ευχάριστα, από την απήχηση).ΥΓ. Στην μικρή επαρχιακή μας πόλη (60,000-70,000 κάτοικοι) κυκλοφορούν: Τέσσερεις (4) Ferrari, 2-3 Jaguar, 2-3 ΗUMMER. Τα πτωχά Καγιέν και λοιπά Πόρσε , Μπεμβε, Μερσέντε κλπδεν τα κοιτάμε καν…..

    Μου αρέσει!

  2. Μακάκας είσαι. Σίγουρα. Αλλά μη στενοχωριέσαι. Μακάκες σαν και εμάς τουλάχιστον μπορεί να κάνουν καλή παρέα…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: