Αρχείο για Ιουνίου, 2009

Όσο τα αστέρια των «δύο μεγάλων κομμάτων» σφυρίζουν αδιάφορα μόνο σαν κακό ανέκδοτο μπορώ να δω την υπόθεση Ζίμενς. Μήνες τώρα οι πολίτες βομβαρδίζονται με διαδόσεις, υποθέσεις, ψυθίρους και δημοσιεύματα για το ποιο κουστούμι χρηματίστηκε από τον γερμανικό κολοσό. Μήνες τώρα ανακριτές και ειαγγελείς μελετούν, ψάχνουν, ανακαλύπτουν, διαπιστώνουν, έχουν ενδείξεις, στοιχεία για μία ολόκληρη σειρά λουλουδιών στον κρατικόι «μηχανισμό» που λάδωναν και λαδώνονταν από τον Χριστοφοράκο και τα τσιράκια του στην εταιρία. Πρόσφατα μάλιστα με συνδιασμένη (οπερετική) επιχείρηση κομάντο της αυστραικής αστυνομίας έπιασαν τον εν λόγω στον ύπνο και τώρα δίνει εξηγήσεις στους Γερμανούς εισαγγελείς καθ’ ότι, Γερμανός υπήκοος ο ίδιος.
Μήνες τώρα προσπαθω να καταλάβω τι λάθος έκανα και δεν κατάφερα να πάρω θέση σ’ ένα κόμμα ώστε να πάρω θέση σε μία ΔΕΚΟ, να με …λαδώσει ο Χριστοφοράκος κι’ ο Μαυρίδης, να πάρω τηλεφωνικά κέντρα και κουζινικά με έκπτωση, να παρακολουθήσω ματς στο Μόναχο σε πληρωμένο από την Εταρία ταξίδι με «λίαρ τζετ» ως Mr. Minister, να αγοράσω σκάφος 60 ποδών, Audi S4, BMW Z4, Mercedes 350Sl. Porsche Cayenne και ότι άλλο ψωνίζουν τα golden boys και οι πρώην γραμματείς των Σχολών Μπατσαφλούδη, που κάνουν μπίζνες με τη Ζίμενς και το Δημόσιο…
Χρόνια αναρωτιέμαι αν είμαι κανονικός άνθρωπος η …μακάκας και απάντηση δεν πέρνω. Ούτε για τα τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης δεν κάνω ρε γαμώτο, τόσο έξω απ’ τα πράγματα είμαι κι’ αυτό παρ’ ότι, ανάμεσα στις εκατοντάδες πολιτιστικές πρωτοβουλίες των περιοδικών που ακόμα διευθύνω (4ΤΡΟΧΟΙ, ΗΧΟΣ, ΠΤΗΣΗ, 2ΤΡΟΧΟΙ) ήταν και ένα event (ωραίο ε;) της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ο αγώνας με ηλιακά αυτοκίνητα από τον Ιερό Βράχο στην Αρχαία Ολυμπία και πίσω στην Ακρόπολη. Όπως, ίσως, θυμάστε, στον αγώνα αυτόν έλαβαν μέρος σπουδαστές 20 Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείων με οχήματα που είχαν σχεδιάσει και κατασκεύασει οι ίδιοι!
Και αν αυτό δεν αρκεί για εκείνους που προσκαλούν θα αναφέρω ακόμα μία πρωτοβουλία, αυτή τη φορά του περιοδικού μας «ΗΧΟΣ & Hi-Fi» που, το …1974 ή 75 δεν θυμάμαι οργάνωσε αποστολή στη Σικελία για την καταγραφή των τραγουδιών των Ελληνόφωνων χωριών. Τα άτομα που εστάλησαν, με τεράστιο κόστος για τις Τεχνικές Εκδόσεις εκείνη την εποχή έβγαλαν και δίσκο στον οποίο πουθενά δεν αναφέρεται το περιοδικό, η εταιρία και, βέβαια, ο γράφων που οργάνωσε την «εκστρατεία».

Το έγραψα πολλές φορές; Ναι αλλά, δεν σας είπα γιατί.
Το έγραψα (και δεν θα σταματήσω να το επαναλαμβάνω με το πιο κακό χιούμορ που διαθέτω) διότι, μία ματιά στον κατάλογο των καλεσμένων αρκεί για να διαπιστωσετε ποιά πρόσωπα δικαιούνται να είναι παρόντα σε γεγονότα σαν αυτό.
Αν θα επισκεφτώ το Μουσείο; Και βέβαια. Μόνος. Τον Οκτώβριο. Όταν θα έχουν φύγει οι τουρίστες και δεν θα υπάρχει κίνδυνος να συναντηθώ με καμιά πρώην «κατίνα» με ξώπλατη τουαλέτα και Μανόλο Μπλάνικ…

Advertisements

Ξέρει αυτός…

Μαθαίνω (από αναγνώστες που υπηρετούν την πατρίδα) ότι, συμπλεγματικό άτομο που παριστάνει τον ειδικό σε θέματα οδικής ασφάλειας, ανεφέρεται με ειρωνικό τρόπο για το περιοδικό και το πρόσωπό μου. Το σχόλιο είναι: Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…

Πολύ συγκινήθηκα με την μάζωξη του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα που, εκτός των άλλων, τέθηκαν οι βάσεις για μία πολυπολιτισμική, παγκοσμιοποιημένη, και σαλατοποιημένη Νότια Βαλκανική. Πιο πολύ βέβαια με άγγιξαν α. τα αγγλικά του Πρωθυπουργού (για την Σερραϊκή του προφορά), β. της Υπουργού Εξωτερικών (για το κοίτα-τώρα-ποιος-μιλάει-καλύτερα-τη-γλώσσα) και γ. το μενού του κ. Head Food Advisor Ηλία Μαμαλάκη. Όπως θα έλεγε και ο Γεωργάκης «ήταν μία ωραία μάζωξη». Μεγάλη εντύπωση μου έκανε και το γεγονός ότι, οι Έλληνες θα μπορούν να ταξιδεύουν στις ΗΠΑ χωρίς βίζα -μια και το ηλεκτρονικό φακέλωμα ολοκληρώθηκε και η σύμβαση για την έκδοση μας στην υπερδύναμη υπογράφτηκε.
Τέλος, πολύ συγκινήθηκα με τις αναφορές του Πρωθυπουργού και της ΥΠ.ΕΞ στον Όμηρο και στη Οδύσσεια που δείχνουν την …σύνδεση του αρχαίου πολιτισμού με τον σύγχρονο των ανεξέλεγκτων χωματερών, των τζιπούρων, των κοχίμπα και των ασμάτων της καινούριας, «σκεφτικής» Λαίδης.
Όσοι δεν ξέρετε τι είναι μία «σκεφτική» Λαίδη σας πληροφορώ ότι είναι η σκεπτόμενη Λαίδη αλλά, ας μην διυλίζουμε τον κώνωπα.
Αυτά για την μάζωξη του ΟΑΣΕ στο νησί των Φαιάκων. Για περισσότερα γυρίστε στις ειδήσεις των 8…

Όσοι έχετε δει την ταινία του Σπιλμπεργκ θα θυμάστε τη σκηνή με τον μικρό εξωγήϊνο που δείχνοντας τα άστρα λέει στο παιδί: Home E.T. Home. Πριν λίγες ημέρες η οικογένεια του Υπάτου της Νεότερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Theo Aggelopoulos αποφάσισε να «κλείσει» τον Ε.Τ και τον ρ/σ CITY επειδή το εγχείρημα τους «δεν έβγαινε». Στις συνθήκες του (χυδαίου) καπιταλισμού που ζούμε η απόφασή τους είναι συμβατή με τις αρχές της παγκσμοιοποίησης και των εναργούμενων του Ιδρύμτος Σόρος αλλά και τα πρέπει της κοινωνίας των μεταπρατών της Τζουτζιακής Δημοκρατίας της Ελλάδος. Πριν πολλά χρόνια, όταν ζούσε ο Άρης Βουδούρης εργάστηκα στον Ε.Τ (αν ενδιαφέρεστε μπορείτε να διαβάσετε άρθρα μου στο http://www.kavvathas.gr. Αυτό σημαίνει πως έζησα την εφημερίδα πριν στο Ίδρυμα εισβάλουν οι κομματικοί ινστρούχτορες με τις «άκρες» και τις επιλογές των «δικών τους παιδιών».
Δεν είχα τη …τιμή να ζήσω στην εποχή της Κυρίας με το Κοχίμπα και αυτό είναι φυσικό αν κάποιος δει τα ονόματα των 15(;) διευθυντών που πέρασαν απ’ τον Ε.Τ. Αν το υπονοούμενο δεν γίνεται αντιληπτό θα το πω πιο καθαρά: κανείς τους δεν θα μου πρότεινε συνεργασία επειδή όλοι δεν ήξεραν ποιος είμαι και επειδή όλοι (ίσως) γνώριζαν ότι δεν ανήκω στην δημοσιογραφική και …κοινωνική τους τάξη.
Σαν παλιά καραβάνα όμως παρακολουθούσα τις επιλογές τους και, μιλώντας με φίλους δημοσιογράφους έλεγα πως και πότε, οι συγκεκριμένοι θα βουλιάξουν το πλοίο. Δεν χρειάζονταν ιδιαίτερες ικανότητες για να το καταλάβεις. Μία ματιά στα φωτογραφικά «ενσταντανέ» με τους με τους μεταπράτες της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας ήταν αρκετή αφήστε που, ένας-δύο απ’ αυτούς είχε τόση σχέση με την δημοσιογραφία όσο εγώ με τις εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς.
Δεν σχολίασα αμέσως τον προαναγγελθέντα θάνατο του Ε.Τ και του CITY και το «πέταγμα στο δρόμο», κάπου 400 ανθρώπων γιατί, εκτός απ’ αυτό τον χώρο δεν είχα άλλον και, αυτός ο χώρος δεν έχει την εμβέλεια που έχει, για παράδειγμα, μία ζούγκλα ή μία εφημερίδα που περιγράφει την επίσκεψη Ερντοάν χωρίς ο τελευταίος να έχει έλθει στην Ελλάδα! Αυτά τα ΜΜΕ είναι αφ’ ενός …αξιόπιστα και αφ’ ετέρου ανήκουν σε ανθρώπους που έχουν προσφέρει πολλά στη χώρα!!!
Όμως, ακόμα και πλέον άσχετος μπορούσε να προβλέψει το μέλλον παρατηρώντας τα πρόσωπα που διαμόρφωναν το παρόν (της εφημερίδας). Κάθε φορά που διάβαζα το όνομα κάποιου αστέρα χαμογελούσα και έλεγα στους συνεργάτες μου πόσος καιρός απομένει μέχρι τον «θάνατο». Δυστυχώς οι προβλέψεις (και οι προειδοποιήσεις σε έναν-δύο φίλους που εργάζονταν στις επιχειρήσεις της Κυρίας) βγήκαν αληθινές και τώρα δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.
Σε μία προσπάθεια να ταράξω τα νερά πρότεινα στην ΕΣΗΕΑ να βγει μία συνεργατική εφημερίδαμ ε τον ίδιο τίτλο αλλά με …άλλο, στην οποία μέτοχοι θα ήταν οι απολυμένοι δημοσιογράφοι. Ένα είδος πρώιμης Liberation δηλαδή αλλά, η πρότασή μου απορρίφθηκε ως μη εφικτή. Ίσως αν κάποιος απ’ τον Ε.Τ ή τον CITY που θα διαβάσει αυτές τις γραμμές να την μεταφέρει στις Γενικές Συνελεύσεις των απολυμένων και η εφημερίδα να βγει στα περίπτερα ακόμα και την επόμενη Τετάρτη! Επειδή όμως κανείς δεν διαβάζει το blog μου είμαι βέβαιος ότι, η πρόταση θα χαθεί.
Η ιστορία του Ε.Τ δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Πολλές φορές στο παρελθόν προβεβλημένοι «έμπορες» και high caliber μεταπράτες έβγαλαν εφημερίδα «με τα λεφτά τους και τον τσαμπουκά τους» και, φυσικά, έφαγαν τα μούτρα τους. Οι περιπτώσεις της «Μεσημβρινής», των «24 Ωρών», του «Αδέσμευτου Τύπου του Μήτση» και άλλες ων ουκ έτσι αριθμός είναι χαρακτηριστικές. Οι πετρελαιάδες, οι «τραπεζίτες» και οι εργολάβοι έχασαν τα λεφτά (των άλλων) και οι δημοσιογράφοι έμειναν χωρίς δουλειά.
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις εφημερίδες αλλά επεκτείνεται και στα εβδομαδιαία και μηνιαία περιοδικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 οι Τεχνικές Εκδόσεις έβγαλαν ένα εβδομαδιαίο έντυπο με τον τίτλο «Οδηγώντας» σε συνεργασία με την Καθημερινή Α.Ε. ή, τουλάχιστον, έτσι έλεγε η απόφαση του Δ.Σ της τελευταίας την οποία έχω καδράρει και αναρτήσει στον τοίχο στο γραφείο μου! Δύο μήνες μετά τη έκδοση του εντύπου ο νεώτερος γόνος της εφοπλιστικής οικογένειας μου ανακοίνωσε ότι «ο μπαμπάς του άλλαξε γνώμη» με αποτέλεσμα οι Τεχνικές Εκδόσεις να υποστούν τεράστια ζημιά και αρκετοί άνθρωποι να μείνουν στο δρόμο. Το ίδιο έγινε (πιο «πολιτισμένα» είναι αλήθεια) με τα περιοδικά «RAM» και «VIDEO Inn» που οι Τεχνικές έβγαλαν, το 1987, σε συνεργασία 50-50% με τον ΔΟΛ. Το RAM (ο τίτλος δικός μου πουλημένος όμως στον Οργανισμό για 5.000 δρχ. λόγω της αηδίας που η γυναικα μου κι’ εγώ αισθανόμαστε από την εξέλιξη της συνεργασίας μας). Η ζημιά των Τ.Ε υπερέβη, τότε, τα 110 εκατομμύρια δραχμές!
Οι δύο περιπτώσεις δείχνουν την …αιθεροβαμοσύνη του γράφοντος και τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι προβεβλημένοι της τζουτζιακής NeverLand. Η αυτοκτονική μου τάση να πιστεύω τους άλλους οδήγησε στη τελευταία μας περιπέτεια για την οποία ήδη έχω γράψει πολλά αλλά, όχι όλα.
Όμως… Όπως και με την περίπτωση Ε.Τ ο κόσμος δεν δίνει σημασία στα θέματα των επιχειρήσεων Τύπου ιδιαίτερα όταν αυτές ανήκουν σε «λεφτάδες» που δημιούργησαν αυτοκρατορίες πουλώντας -λαθραίο- πετρέλαιο σε δικτάτορες και πολεμοκάπηλους ή, σε εστετ που σφάζουν άτομα και χώρες με το βαμβάκι. Και οι δύο βλάπτουν το ίδιο την Δανιμαρκεία για να μην αναφερθώ στους εκδότες περιοδικών για βυζιά, κώλους, κοιλιακούς και έκπτωτους εστεμμένους οι οποίοι, όπως είδαμε, καλούνται και στα επίσημα εγαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Το ίδιο την βλάπτουν και οι πωλητές Hummer, Mercedes, και Vitara με multimedia cyber station μεταξύ των οποίων, όπως λένε εκείνοι που δεν έχουν ανοίξει ποτέ τους 4Τ, είμαι και …εγώ επειδή «γράφω γι’ αυτοκίνητα»!
Πίσω στον Ε.Τ όμως για να κλείσω λέγοντας με την διαπίστωση ότι, ο θάνατος της εφημερίδας δεν σημαίνει το τέλος των κηδειών στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο. Η δομική κρίση που συνταράσσει τον πλανήτη και το πληθωρικό χρήμα που τυπώνουν οι «αναπτυγμένες χώρες», θα οδηγήσουν πολλά έντυπα στον αφανισμό. Πρώτες θα καταρρεύσουν οι επιχειρήσεις που εκδίδουν τις φυλάδες του αποκαλούμενου lifestyle. Όσο και να αντέξουν οι επιχειρήσεις που παράγουν προϊόντα για barbies, βίζιτες, λούγκρες και άλλα πτηνά της νεοελληνικής πανίδας, η στιγμή έρχεται που οι ιδιοκτήτες τους πρέπει να πουλήσουν τις Πόρσε, να απολύσουν τις Φιλιππινέζος και να νοικιάσουν τις βίλες στην κλεπτοκρατία των σαουδαράβων.
Αν δεν συμβεί αυτό τότε δεν υπάρχει «θεός» και οι κοινωνίες των φριχτών μικρο και μεγαλομεσαίων θα πέσουν θύμα της ίδιας τους της Ύβρης.
Από την πλευρά μου και παρά το γεγονός ότι η εταιρία «μου» είναι «εισηγμένη» στο Χρηματιστήριο εύχομαι και περιμένω ο πέλεκης να πέσει βαρύς πάνω σε όλους όσους αφόδευσαν/αφοδεύσαμε στα ιερά χώματα του Μέτρου και της Κοινής Λογικής…
Αρκετά με την επικράτηση των Σκουπιδιών.

Το 3,7 του 3,9%

«Ο καθ’ ένας Νίκο μπορεί να διαγνώσει ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Και αφού δεν βγαίνουν Νίκο ο Κώστας Καραμανλής πρέπει να προχωρήσει σε εκλογές…» είπε η Ζέτα στον Νίκο στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού. Τα ακέφαλα σώματα στα άλλα δύο παράθυρα συγκατάνευσαν. Οι εκλογές είναι εκ των ουκ άνευ και το μέγα ερώτημα είναι πότε θα γίνουν. Τον Μάρτιο; Τον Οκτώβριο; Στο τέλος της 4ετίας; Κανείς δεν ξέρει -εκτός από την Μητέρα του Γιωργάκη και, ίσως, την Ντορολίζα.
Η οποία Ντορολίζα βρίσκεται στη Κέρκυρα για την σύνοδο του ΟΑΣΕ η οποία, όπως διάβασα σε άρθρο της στην Καθημερινή της Κυριακής, έχει σαφείς στόχους για την ευρπαϊκή ασφάλεια πράγμα που φάνηκε από την προσγείωση στην Κέρκυρα του αεροπλάνου της «Δημοκρατίας της Μακεδόνίας» που μετέφερε τον υπουργό Εξωτερικών ενός προτεκτοράτου που, ακόμα, βρίσκεται υπό διαμόρωση που, όταν ολοκληρωθεί δεν θα έχει πρωτεύουσα τα Σκόπια αλλά την Θεσσαλονίκη -όπως λέει ο υπουργός Εξωτερικών με τον οποίο μπορεί να συναντηθεί η Κα Μπακογιάννη αν προκάνει. Με αυτή τη συνάντηση και την μεσολάβηση του κ. Νίμιτς δεν αποκλείεται να βρεθεί λύση και η Fyrom -Former Yugoslavic Republic of Macedonia, να ονομαστεί «Pyrom- Present Yugoslavic Republic of Macedonia». Πενήντα έξη υπουργοί Εξωτερικών βρίσκονται στο νησί των Φαιάκων στο οποίο, όπως είπε ο Νίκος, έχουν ληφθεί «δρακόντεια μέτρα» πράγμα που σημαίνει πως, οι ομάδες των «ράμπο» της Αστυνομίας είχαν αφήσει τα φραπόγαλα στην άκρη και έκαναν βόλτες με τα φουσκωτά.
Ωραία ήταν η large δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της PYROM. «Η απόφαση της Ελλάδας να επιτρέψει την προσγείωση ενός αεροπλάνου΄με τα διακριτικά μιάς χώρας που, σύμφωνα με αυτή δεν υπάρχει δείχνει το εύρος, την σοβαρότητα και την πρσήληση σε αρχές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής». Όταν ένας δημοσιογράφος ρώτησε τι εννοεί ο ποιητής ο κ. USefsky δήλωσε πως «σε 10 χρόνια κανείς δεν θα θυμάται το πρόβλημα».
Η ημέρα, και η συγγραφή σχολίων, τελείωσε με την είδηση ότι 12 (ή 14 ή 22 ή 34 δεν έχει σημασία) τουρκικά F16 πέταξαν 300 πόδια πάνω απ’ το Φαρμακονήσι πράγμα που, δεν βρίσκω περίεργο αφού η Ελλάδα είναι κράτος-μέλος της Μεγάλης Πύλης ή όχι;

"Χάθηκα" γιατί…

Αναγνώστης ρώτησε γιατί «χάθηκα» και οφείλω απάντηση.
«Χάθηκα» γιατί παρακολουθώ τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα με το πρόβλημα της «παράνομης» μετανάστευσης και το σοκ των γραβατωμένων που, «ξαφνικά», ανακάλυψαν ότι άλλαξε ή αλλάζει ο πληθυσμιακός χάρτης. Το ίδιο «ξαφνικά» που ανακάλυψαν την τραγωδία της Κύπρου, τα Ίμια, τα Σκόπια (που διαφημίζονται στο CNN δείχνοντας τον Μέγα Αλέξανδρο να σερβίρει …τουρίστες στην «Μακεδονία»).
«Χάθηκα» γιατί, όπως σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, το διαλυμένο και εξαγορασμένο σύστημα που παριστάνει το Κράτος, βρίσκεται με τα παντελόνια κάτω.
«Χάθηκα» γιατί, όπως έγραψα, έχω «φάει» 7 χρόνια φυλακή για τις απάτες που έκαναν άλλοι με το δικαιολογητικό ότι ήμουν Πρόεδρος (χωρίς αρμοδιότητες) σε μία άλλη εταιρία.
«Χάθηκα» γιατί, στα εγκαίνια του Μουσείου Ακρόπολης, εκτός από τύπους σαν τον Μπαρόζο και 50 πραγματικά άξιους Έλληνες και ξένους, καλεσμένοι ήταν καραγκιόζηδες των media, άνθρωποι που, το μόνο που έχουν προσφέρει στη χώρα, είναι η ματαιοδοξία και η βλαχομπαρόκ αισθητική τους.
«Χάθηκα» γιατί, ότι και να κάνω, γράψω ή πω, προβάλονται οι καναλάρχες και τα τζουτζέκια που έχουν σχέση με δαύτους.
Γιατί, μετράω πόσες ώρες την ημέρα διαφημίζονται τζάμπα τα έντυπα συγκεκριμένου διαπλεκόμενου συγκροτήματος κάνοντας τον πιο αθέμιτο ανταγωνισμό στα, κατά 49% (μετοχικά και 100% ηθικά και πρακτικά) περιοδικά μας.
Γιατί το μπορντέλο δεν είναι σε θέση να ελέγξει τον αθέμιτο ανταγωνισμό, με αποτέλεσμα, εκείνοι που δεν διαθέτουν κανάλια και ραδιόφωνα, να αργοπεθαίνουν.
«Χάθηκα» γιατί, το Υπουργείο Μεταφορών ξοδεύει εκατομμύρα ευρώ για καμπάνιες Οδικής Ασφάλειας χρησιμποιώντας αηδούς και ποδοσφαιριστές
Γιατί, 11 χρόνια μετά την ίδρυση της πρώτου, πλήρως εξοπλισμένου Κέντρου Οδικής Ασφάλειας στην Ελλάδα Safetrack, η εταιρία πεθαίνει επειδή τα κονδύλια της Ε.Ε κατευθύνθηκαν προς τα κομματόσκυλα αντί σε ανθρώπους που, έδειξαν στους Έλληνες τι σημαίνει Οδική Ασφάλεια
Γιατί, τα 240 στρέμματα της Safetrack δεν είναι …αρκετά για τους καρεκλοκένταυρους των Υπουργείων Μεταφορών και Ανάπτυξης
Γιατί, το μπορντέλο δεν έχει καλέσει εμένα και κανένα απ’ τους καταξιωμένους συνεργάτες των 4Τ, στην Επιτροπή που συντάσει τον Κ.Ο.Κ
Γιατί, ο ίδιος ο κ. Καραμανλής «πούλησε», σε υπουργούς και Γενικούς Γραμματείς, την πρότασή μου για τον αγώνα από την Ολυμπία στην εκάτσοτε Ολυμπιακή Πόλη με «καθαρά» οχήματα και, την άλλη για την Ανάβαση Πάρνηθας κάθε χρόνο, πάλι με «καθαρά» οχήματα
Γιατί, οι δημοσιογράφοι των €25.000 τον μήνα, που έχουν εκπομπές στα ιδιωτικά και κρατικά κανάλια κάνουν πως δεν γνωρίζουν ότι, οι 4ΤΡΟΧΟΙ είναι το μεγαλύτερο αυτοκινητιστικό περιοδικό και το αρχαιότερο περιοδικό στην Ελλάδα (40) χρόνια)
Γιατί, εκτός από εμάς και εμένα, δεκάδες άλλοι σοβαροί και ικανοί επαγγελματίες είναι στο περιθώριο και, οι προβεβλημένοι φελλοί έχουν καταλάβει το σύμπαν
Γιατί οι γραβάτες θέλουν να μαντρώσουν τους μετανάστες σε στρατόπεδα και δεν καταλαβαίνουν πως, αν το κάνουν, οι πωλήσεις «μερσεντέ» και «καγιέ» θα χτυπήσουν κόκκινο απ’ τον χρηματισμό των ανθρωποφυλάκων και την διακίνηση ναρκωτικών
Χάθηκα γιατί, δεν υπαρχει κανείς που να λέει την αλήθεια στον «λαό», ότι κι’ αν σημαίνει σήμερα ο όρος.
Γιατί οι νεοέλληνες κάφροι όρμησαν και άρπαξαν και την τελευταία τζιπούρα επειδή μειώθηκε το …τέλος ταξινόμησης
Γιατί, 40 χρόνια τώρα, ζητάω απ’ τους «αρμόδιους» να ενισχύσουν τις δημιουργικές προσπάθειες και, το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν κίνητρα στους μεταπράτες και στους εθνικούς λωποδύτες
«Χάθηκα» γιατί σιχάθηκα
«Χάθηκα» αλλά είμαι πάντα παρών

Χωρίς τίτλο

Δεν μπορώ να σκεφτώ τίτλο που να περιγράφει τα όσα γελοία συμβαίνουν στο κρατίδιο. Παρακολούθησα στις ειδήσεις τα σχόλια των …ειδικών για την εκτέλεση του αστυνομικού που φρουρούσε μία (σημαντική) μάρτυρα για τη δίκη του ΕΛΑ. Τόσο σημαντική ώστε, όλοι οι κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν τ’ όνομά της και δήλωναν πως την έβλεπαν να ψωνίζει στη …λαϊκή. Τόσο σπουδαία που οι φρουροί πήγαιναν «κάθε πρωί στις 6» και «άλλαζαν βάρδια στις 2» όπως είπε κυριούλης με το ριγωτό πουκάμισο και το «καβουράκι».
Ακόμα και οι πιο ανατρεπτικές κωμωδίες του επιθεωρητή Κλουζό ή οι προπολεμικές με τους Keystone Cops, ωχριούν μπροστά στη ιλαρότητα που προξενούν οι ενέργειες των «αρμοδίων» σε αυτή και σε όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Ένα 3ης κατηγορίας τσίρκο με στρογγυλοπρόσωπους, ελαφρώς παραμορφωμένους απ’ το πάχος τύπους που παριστάνουν τους ντετέκτιβ και ιατροδικαστές που άργησαν 4 ώρες να φτάσουν στο σημείο επειδή «είχε κυκλοφορία»!
Κανένας Μπρανκαλεόνε δεν μπορεί να παραβγεί με τον ρεπόρτερ που ανακοινώνει στο πανελλήνιο το όνομα της …μάρτυρος που φρουρεί το ανεκπαίδευτο τσούρμο των μελλοθάνατων αστυνομικών.
Δεν έχω τίτλο για τον οίκο ανοχής. Για τον αστυνομικό που εκτελέστηκε. Δεν μπορώ να συνδυάσω την εικόνα των γραβατομένων με τα υβριδικά Toyota, που περιφέρονται παριστάνοντας τους εκπροσώπους του …λαού. Δεν ξέρω τι να πω για τους φελλούς της δικής μου φάρας που τους φυλάνε 3 και 4 αστυνομικοί που τους πληρώνουμε εσείς κι’ εγώ.
Τα έχω χαμένα, και διότι η ελληνική δικαιοσύνη με έχει τιμωρήσει (μέχρι στιγμής) με 7χρόνια …φυλακή επειδή μία ομάδα λωποδυτών μου κατάστρεψε τη ζωή.
Μετά από 50 χρόνια, θέλω να πιστεύω, καλής δουλειάς στον δημοσιογραφικό και εκδοτικό χώρο σηκώνω τα χέρια ψηλά και δηλώνω: κ. Πρόεδρε δεν έχω πλέον τίποτα να προσθέσω and I rest my case όπως λένε και στο L.A Law!

Έλαβα πολλά e-mail (4 και ο αριθμός είναι μεγάλος) από αναγνώστες που ρωτούσαν αν είμαι καλεσμένος στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης. Και βέβαια δεν είμαι!
Τι δουλειά έχει εκεί ένας άνθρωπος, τα περιοδικά του και η εταιρία που, με την 40χρονη παρουσία τους, έχουν «οδηγήσει» πάνω από 70.000 νέους και νέες να επιλέξουν ένα καλύτερο δρόμο στη ζωή τους και να σπουδάσουν στα Πολυτεχνεία και στα Πανεπιστήμια;
Καμία απολύτως

Απαραίτητο Υ.Γ.
Για να δείτε πόσο …άχρηστος είναι ένας άνθρωπος σαν τον γράφοντα δεν έχετε παρά να μελετήσετε ορισμένες από τις «προσωπικότητες» του δημοσιογραφικού και εκδοτικού χώρου που θα βρίσκονται εκεί…

Μετά το το τέλος των Euroεκλογών και την διαπίστωση ότι, η αριστερή μου παλάμη έλαβε 36,7% και δεξιά 32,3% ήλθε η στιγμή να ανακοινώσω το πρόγραμμα του Κόμματος της Κοινής Λογικής του οποίου, όπως γνωρίζετε είμαι ιδρυτής, πρόεδρος και μοναδικό μέλος.
Πριν προχωρήσετε στην ανάγνωση οφείλω να προειδοποιήσω ότι, πρέπει να το διαβάσετε με την γλώσσα στο μάγουλο μια και, κανένα πρόγραμμα κανενός κόμματος δεν είναι πλέον ικανό να αντιμετωπίσει τα «μεγάλα προβλήματα του ελληνικού λαού».
Μία σύντομη αναδρομή στην πρόσφατη ιστορία της Τζουτζιακής Δημοκρατίας δείχνει πως τα πράγματα έφτασαν σε αυτό το σημείο. Ίσως θυμάστε πως, με την άρση του εμπολέμου με την Αλβανία η χώρα γέμισε με οικονομικούς μετανάστες, που διέφυγαν απ’ τον τελευταίο «παράδεισο» του Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Η λέξη «γέμισε» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. «Κατακλύστηκε» ταιριάζει πιο πολύ. Πρώτος και μεγαλύτερος υποδοχέας ή αγνή ελληνική επαρχία. Εξουθενωμένη απ’ το τάβλι, την πρέφα, τα ζάρια, βασανισμένη απ’ το δίλημμα αν θα πάρει «μπέμπα» ή «μερσεντέ», η νεότερη γενιά των Ελλήνων αγροτών (η παλιότερη πέθανε ή σακατεύτηκε απ’ την δουλειά), βρήκε τη λύση για ακόμα περισσότερο φραπόγαλο, τάβλι και πρέφα στους 120.000 καφενέδες και τις καφετέριες της επικράτειας. Στη συγκομιδή της πατάτας, των κρεμμυδιών, της σταφίδας και, γενικά, κάθε προϊόντος που απαιτεί κοπιαστική εργασία, ανατέθηκε σε ανθρώπους 2ης κατηγορίας όπως ήταν (τότε) οι Αλβανοί. «Τι νομίζεις ρε ότι είμαι εγώ», ρωτούσε ο Μήτσος απλώνοντας την αρίδα του σε πέντε καρέκλες, «Αλβανός;». Μία γενική ευφορία κατέλαβε τον «λαό» μας από την εισροή εξαθλιωμένων ανθρώπων που έψαχναν μία καλύτερη ζωή. Χιλιάδες επιτυχημένοι μπούρτζοι με μερσεντέ κομπρέσορ ανάθεσαν τις «βρώμικες» δουλειές στους «αλβανούς» μέχρι που ήλθε η αυταπάτη των Ολυμπιακών όπου και το «κράτος» χρησιμοποίησε την μαύρη εργασία για να τελειώσει τα «έργα». Όλοι ήταν από ευχαριστημένοι μέχρι ευτυχισμένοι, περισσότερο όμως οι γραβάτες, τα κουστούμια και τα ταγέρ των «δύο μεγάλων κομμάτων» ή, όπως τα αποκαλώ, οι Δεξιές και «Αριστερές» Χούφτες του ιδίου σώματος (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ).
Η Τζουτζία ήταν (και σήμερα ακόμα περισσότερο) χωρισμένη σε δύο άνισα κομμάτια Στο ένα βρίσκεται το 5% των κατοίκων που «τρώει καλά» κάνοντας μπίζνες με το Δημόσιο και πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες και στο άλλο το 95%, που προσπαθεί να μιμηθεί το …5!
Τα χρόνια πέρασαν, και οι εξαθλιωμένοι Αλβανοί, Πολωνοί και άλλοι πικραμένοι των χωρών του «υπαρχτού» έγιναν νοικοκύρηδες δουλεύοντας σκληρά και πέρνοντας υπαλλήλους πολλούς ελληναράδες. Όμως, τα χρόνια ξαναπέρσσαν και, συνέβει αυτό που έγρφαφα και πρόβλεπα πριν 20 χρόνια: στη Τζουτζία και σε άλλες χώρες του «αναπτυγμένου» άρχισαν να καταφθάνουν οι εξαθλιωμένοι του 3ου Κόσμου! Οι κατακτητικοί πόλεμοι και η άγρια εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των «φτωχών» χωρών έκαναν εκατομμύρια ανθρώπους να αναζητήσουν ελπίδα στη γη της επαγγελίας, θεωρώντας πως και η Τζουτζία ήταν κομμάτι της.
Ότι έγινε με τους Αλβανούς επαναλήφθηκε με τους Αφγανούς, τους Κούρδους, τους Ιρακινούς, τους Σομαλούς, τους Φιλιππινέζους και, γενικά, με κάθε λαό που οι ισχυροί του είχαν σοδομίσει την πατρίδα.
Ο μπούρτζος με το χωράφι, το εργοστάσιο, κτήμα, την έπαυλη, το πανωσήκωμα, την οικοδομή και το «προοδευτικό» κοχόνι της «τοπικής αυτοδιοίκησης» που είδε φως και μπήκε, άρπαξε την ευκαιρία απ’ τα μούτρα. Προσέλαβε τους οικονομικούς μετανάστες για να κάνουν τις δουλειές που δεν έκανε ο περιούσιος λαός των Ελληναράδων. Το έμαθαν οι φτωχοί και πήραν το δρόμο για την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, τις ΗΠΑ, την Ολλανδία, την Γερμανία και, γενικά, για κάθε χώρα που, τα προβεβλημένα botox κάνουν φιλανθρωπίες, γίνονται πρέσβυρες καλής θελήσεως και κάνουν τα θελήματα της Διεθνούς Κοινότητας και του Οργανισμού Ηνωμένων Αργυραμοιβών.
Σε αυτό το σημείο μεγάλη σημασία έχει να δούμε το π ω ς ήλθαν. Ας πάμε ένα βήμα μετά την άφιξη τους (σαπιοκάραβα, ναρκοπέδια, δουλέμποροι κλπ).
Τα κατάφεραν λοιπόν και πάτησαν πόδι στη Τζουτζία. Πως πήραν «χαρτιά»; Απλό. Τα αγόρασαν από Τζουτζέδες συνοροφύλακες, εφοριακούς, αστυνομικούς, παράγοντες της «αυτοδιοίκησης» και άλλα φρούτα της νεοελληνικής πανίδας.
Και έφτασαν οι Euroεκλογές… Ο «ελληνικός λαός» μη γνωρίζοντας την τύφλα του για το Euroκοινοβούλιο, κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στον Κωστάκη και στον Γιωργάκη με ολίγη από κάπα κάπα έψιλον και άφθονες «συνιστώσες» (οι τελευταίες μαγνητίζουν τον γράφοντα!). Τελικά επέλεξε όλίγη γιωρκάκη και ολίγη Κωστάκη και, εκεί που η ζωή του γελούσε ευτυχισμένα πετάχτηκε ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ και τα έκανε άνω-κάτω.
Πως; Προβάλλοντας το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης λες και αυτό εμφανίστηκε τον τον Ιανουάριο του …2009!
Έντρομοι οι τζουτζέδες ζήτησαν να ληφθούν μέτρα. Από κοντά ο κύριος με το Ειρωνικό Χαμόγελο και η Φράου Ομπερλόϊτναντ του ΠΑΣΟΚ, η κυρία με τες Καμέλιες της ΝΔ και ο κύριος «Απαιτείται μία Άλλη Πολιτική» του ΣΥΡΙΖΑ. Οι Συνιστώσες ήταν και με τον Αστυφύλαξ και με τον Χωροφύλαξ.
Κανείς (ή σχεδόν) δεν είπε ότι, μία χώρα πρέπει να δέχεται τους μετανάστες που χρειάζεται και που είναι σε θέση να φιλοξενήσει με αξιοπρέπεια και ούτε ένα περισσότερο αλλά, τότε πως θα ψωνίσουν οι κρατικοί λειτουργοί «μπέμπα» και «μερσεντέ» ;
Έτσι φτάσαμε στις 22.00 και είναι ώρα να κλείσω αυτό το κομμάτι με την ελπίδα ότι, στις επόμενες εκλογές θα κατέβει και το ΚΚΛ!

Όπως μπορείτε να δείτε το παρακάτω κείμενο αναρτήθηκε στο «Ινφογνώμονα». Το αναπαράγω στον δικό μου ιστότοπο με τη παρακάτω δήλωση: μακάρι να το είχα συντάξει εγώ!

Λαϊκισμός δεν είναι το άμεσο ύφος της λαϊκής φωνής στην εκφορά, και στους προτεινόμενους τρόπους επίλυσης, των προβλημάτων. Γιατί συνεπάγεται κόστος βαρύ, ώμους στιβαρούς, και άκαμπτη σπονδυλική στήλη.
Λαϊκισμός δεν είναι η προβαλλόμενη αναγκαιότητα της υπεράσπισης της πατρίδας και του έθνους. Γιατί ζητά θυσίες, ατομικές και συλλογικές, σε χρήμα και αίμα.
Λαϊκισμός δεν είναι η επίλυση του μεταναστευτικού προβλήματος. Γιατί απαιτεί μέτρα σκληρά που θέτουν σε δοκιμασία τον ανθρωπισμό μας, μια δοκιμασία όμως την οποία πρέπει να περάσουμε κάνοντας την καρδιά μας πέτρα, αν θέλουμε να επιδείξουμε τον οφειλόμενο ανθρωπισμό έναντι των παιδιών μας.
Λαϊκισμός δεν είναι η απαιτούμενη εντιμότητα και ηθική αμεροληψία των ταγών, γιατί εγκλωβίζει και εμάς τους ίδιους στην αυστηρότητα των κριτηρίων μας θέτοντάς μας διαρκώς «ενώπιος ενωπίω», και δυσκολεύει την καθημερινότητά μας ασκώντας τροχοπέδη και στις δικές μας ανθρώπινες αδυναμίες, μπροστά στις συχνές ευκαιριακές προκλήσεις της συναλλαγής, της διαφθοράς, της υπερκατανάλωσης, και του εύκολου πλουτισμού.
Λαϊκισμός είναι οι συμπεριφορές των κυριλέ γραβατωμένων αλητών οι οποίοι μέσα από ένα «ποιοτικό, σύγχρονο, και πανανθρώπινο» πολιτικό λόγο καθολικής αποδοχής και νεφελώδους γενικότητας (στο πλαίσιο της θεωρίας ότι τα πράγματα είναι σήμερα έτσι και αύριο αλλoιώς), οδηγούν σε ιδιοτελείς πράξεις υπέρ αυτών των ιδίων, και σε αήθεις υποσχέσεις ατομικών εκδουλεύσεων των εν δυνάμει οπαδών τους, των οποίων την ψήφο επιδιώκουν να διαρπάζουν, θεωρώντας τους αγελαίο πλήθος υποκείμενο σε ευτελή χειραγώγηση, κάτω από το αγοραίο, ελκυστικό, αλλά εξοφθάλμως εξωπραγματικό δόγμα των απατεώνων αεριτζήδων της πολιτικής: «πωλείται ελπίς». Αυτό είναι λαϊκισμός.
Όπως λαϊκισμός και έσχατη υποκρισία είναι η υποτιθέμενη προβολή και επίδειξη οικολογικών ευαισθησιών από εφημερίδες του κατεστημένου, οι οποίες παράλληλα βομβαρδίζουν τον πληθυσμό με τόμους ολόκληρους από ιλουστρασιόν χαρτί, διαφημίζοντας τα άχρηστα, ψυχοφθόρα, και χρηματοβόρα προϊόντα του ρυπογόνου υπερκαταναλωτισμού, εις βάρος της ζωής εκατομμυρίων δέντρων που απαιτούνται να κοπούν, και της κατανάλωσης αναρίθμητων τόνων νερού που απαιτούνται για την μετατροπή τους σε χαρτί, για να παραχθούν τα ευτελή αυτά, από πάσης απόψεως, περιοδικά της «γκλαμουριάς» τους. Πέραν του ότι, όλη αυτή η «οικολογική» υστερία, που προέρχεται κυρίως από παλαιούς αριστεριστές που ντρέπονται πλέον για την ιδεολογία τους, αποπροσανατολίζει τον σύγχρονο άνθρωπο από τα πολύ αμεσότερα βιωτικά του προβλήματα, τα οποία του επισωρεύουν, μεθοδικά και εσκεμμένα, οι γαμψοί παρασιτούντες καραγκιοζοπαίχτες, που βρίσκονται πίσω από τον μπερντέ του Θεάτρου Σκιών της Παγκοσμιοποίησης.
Αυτοί όλοι είναι οι πραγματικοί λαϊκιστές, οι δημαγωγοί, και οι εκμαυλιστές των ηθών των ανθρώπων, και στον καθένα τους ξεχωριστά αξίζει ο τίτλος: «Εχθρός του Λαού» με ότι συνακόλουθο συνεπάγεται …

Χρίστος Γούδης
Ινστιτούτο Εθνικών και Κοινωνικών Ερευνών
«Ίων Δραγούμης»





Αρέσει σε %d bloggers: