Αρχείο για Μαρτίου, 2009

Μία πτήση με το Su-29

Μία από τις πιο συναρπαστικές εμπειρίες σαν δημοσιογράφου και εκδότη του αρχαιότερου και μεγαλύτερου περιοδικού για την Αεροπορία και το Διάστημα «ΠΤΗΣΗ & Διάστημα» ήταν η πτήση με το 3ης γενιάς ρωσικό μαχητικό Su29 στην αεροπορική βάση Ζουκόφκσι, 60 χλμ έξω απ’ τη Μόσχα.

Στη διάρκεια της πτήσης ο πιλότος-δοκιμαστής Άλεξ Παβλόφ έκανε όλους τους ελιγμούς που το αεροπλάνο κάνει στις διεθνείς αεροπορικές εκθέσεις, συμπεριλαμβανομένου και του ελιγμού “cobra”. Ο ‘Άλεξ μου «έδωσε» το αεροπλάνο για 15 λεπτά στη διάρκεια των οποίων προσπάθησα να κάνω ένα ρολ. Στο τέλος του ελιγμού ο Άλεξ είπε: Κώστα, είπαμε να κάνουμε ένα ρολ όχι ένα …αυγό!

Advertisements

Καληνύχτα και καλή τύχη

Δεν ξεχνώ
Είδα δύο απίστευτες αντιπολεμικές ταινίες σήμερα. Back to back που λένε οι διαφημίσεις των καναλιών. Και οι δύο ρωσικές. Στον κινηματογράφο «Αφαία» στη Καλλιθέα που παίζει έργα της New Star, μιας εταιρίας που τιμάει τον κινηματογράφο. Η πρώτη ήταν το “Αστέρι”, η ιστορία μιας ομάδας ανιχνευτών του Κόκκινου Στρατού που πέρασε πίσω απ’ τις γραμμές των Γερμανών για να μάθει τις θέσεις των μεραρχιών των Ναζί στην Λευκορωσία και να στείλει τις στείλει, με τον ασύρματο, στο Αρχηγείο. Ο ομάδα γίνεται ο εφιάλτης των κτηνών μέχρι το τέλος που, η θέση των 5 στρατιωτών αποκαλύπτεται. Οι Γερμανοί τους καίνε ζωντανούς όχι όμως πριν προλάβουν να στείλουν τις θέσεις στο Αρχηγείο. Η επίθεση του σοβιετικού στρατού στο Δυτικό Μέτωπο σήμανε ουσιαστικά και την αρχή της ήττας των Ναζί. Η ταινία; Ένα αληθινό ποίημα, ένα έπος για την αγάπη στη πατρίδα και την απόλυτη θυσία γι’ αυτή. Η δεύτερη, οκτώ με 10, ήταν το «Έλα να δεις» που προσπαθούσα να δω εδώ και δύο μήνες. Αν το «Αστέρι» ήταν ποίημα η δεύτερη ήταν έπος. Μου θύμισε το «Σταυροί στο Μέτωπο» και άλλες μεγάλες στιγμές του κινηματογράφου. Και αυτή μία ταινία για την πατρίδα σε σκηνοθεσία Έλεμ Κλίμοφ. Πάλι στη Λευκορωσία όπου οι Ναζί έκαψαν 628 χωριά και ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους τους, ένας 12χρονος, ο Φλόρια ακολουθεί τους παρτιζάνους θέλοντας να ζήσει τη ζωή τους. Η πραγματικότητα όμως είναι η απόλυτη φρίκη καθώς οι Ναζί καίνε, εκτελούν, βιάζουν και καταστρέφουν κάνοντας τον θεατή (και εμένα) να πω για μία ακόμα φορά τη φράση «Δεν ξεχνώ». Ακριβώς επειδή οι δύο ταινίες παρουσιάζουν τις φρικαλεότητες των Γερμανών παίζονται μόνο σε ένα ή δύο κινηματογράφους. Τις συστήνω ανεπιφύλακτα, ιδιαίτερα για στους αφασικούς κλώνους των mall που, όμως, δεν διαβάζουν τα κείμενά μου άρα προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός όπως έλεγε ο Λογοθετίδης(;) σε μία παλιά ταινία:

Ανόητοι ή βλάκες;
Στις ειδήσεις άκουσα πως ο Ομπάμα ζήτησε την παραίτηση του CΕO της GM Wagoner και έδωσε στην εταιρία δύο (ακόμα) μήνες για να προτείνει ένα «σοβαρό» σχέδιο αναδιάρθρωσης και να πάρει ακόμα 7 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλιώς θα την αφήσει να χρεοκοπήσει. Δεν θα πω τίποτα για την αναβίωση του …κοινωνικού κράτους στη Μητέρα του Καπιταλισμού γιατί κινδυνεύω να με παραλάβουν οι ανδρανόπουλοι, οι ντερμπεντέρηδες και, γενικά, το κάθε παράγωγο του made in Tzoutzia διαφωτισμού. Μία ερώτηση μόνο θα κάνω (που έχω κάνει άπειρες φορές τα τελευταία 30 χρόνια αλλά, επειδή «γράφω γι’ αυτοκίνητα» κανείς δε δίνει σημασία). Οι χρυσοκάνθαροι που σχεδίασαν τους 6λιτρους και 7λιτρους δεινόσαυρους δεν έβλεπαν τη δομική κρίση να έρχεται; Την έβλεπε ένας τεχνικός(;) δημοσιογράφος σε ένα περιοδικό που λέγεται 4ΤΡΟΧΟΙ και έγραφε συνεχώς γι’ αυτή και δεν την έβλεπαν τα golden boys της GM, της Chrysler, της Mercedes, της BMW, της Audi, της Peugeot και δεν συμμαζεύεται; Τι ήταν; Ανόητοι; Βλάκες; Ή και τα δύο; Και γιατί πρέπει ο αμερικάνικος λαός να πληρώσει για τη σωτηρία τους; Διότι, εκατομμύρια θα μείνουν χωρίς δουλειά, λένε οι απανταχού ντερμπεντέρηδες. Μα, αν η αμερικανική κυβέρνηση (βλέπε λαός) πληρώσει για τα λάθη του Βαγκονίρ γιατί η ελληνική να μη πληρώσει για τα …δικά μου και τα δικά σας; Τι σόι ευγενής …καπιταλισμός είναι αυτός που δεν αφήνει τις εταιρίες να ψοφήσουν; Είναι πραγματικά να απορεί κανείς αλλά πάλι, μόλις άκουσα στις ειδήσεις το γκουβέρνο θα μειώσει τα τέλη για να «τονώσει» την αγορά αυτοκινήτου πράγμα που με κάνει να ζητήσω να μειώσει και τη τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος για να «τονώσει» τη κατανάλωσή του, αυξάνοντας την παραγωγή, που γίνεται με λιθάνθρακα, κάρβουνο ή πυρηνική ενέργεια και έτσι να «τονώσει» τις βρόμικες πηγές ενέργειας ή, για να τελειώνω, πιασ’ τ’ αυγό και ’κούρευτο και κουρευτικά μη δώσεις. Ο κόσμος μας πάει απ’ το κακό στο χειρότερο και, που να δείτε τι έχει να γίνει μόλις τα αμερικανά αποφασίσουν να υποτιμήσουν το …δολάριο κάτι που δεν το έχει σκεφτεί ούτε ο Γιωργάκης

Υ.Γ Μ’ αρέσει ο Γιωργάκης. Είκοσι χρόνια ήταν σε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ δεν είχε ακούσει τίποτα για τις ΑΠΕ. Με που τις ανακάλυψε ο Ομπάμα να ‘σου κι’ ο ποδηλάτης

Eλεύθερη πτώση


Οι προβλέψεις μου για τη φούσκα στο NetDaily της 19.11.1999

Mαύρες πλερέζες. Πανικός (στο ίσιωμα). Tρικυμία (σ` ένα φλιτζάνι τσάι). Tις τρεις τελευταίες ημέρες το Xρηματιστήριο βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και οι ανά την επικράτεια «επενδυτές» τα `χουν βάψει μαύρα. «Oϊμέ», κραύγαζε μία γκιόσα που έχει βάλει όλες της τις οικονομίες σε τραπεζικές μετοχές, «από τα 30 εκατομμύρια που είχα κερδίσει έχασα τα 10». «Tα είχες στο χέρι αυτά τα 10 εκατομμύρια», τη ρώτησε ο κυνικός της παρέας. «Όχι, σε μετοχές», απάντησε η γκιόσα και ο άνθρωπος χαμογέλασε ειρωνικά. Δείτε πώς έχουν τα πράγματα για τον υπογράφοντα. Όπως ίσως γνωρίζετε, η εταιρία μας ετοιμάζεται για την είσοδό της στην Παράλληλη Aγορά του XAA. Aυτό σημαίνει ότι το ενδιαφέρον της εταιρίας (και του υπογράφοντος) για τα όσα συμβαίνουν στη Σοφοκλέους είναι μεγάλο. H άνοδος και η κάθοδος του Δείκτη επηρεάζουν την τιμή εισαγωγής της μετοχής μας – που βέβαια δεν είναι ακόμα γνωστή μια και, ακόμα, δεν έχουν ολοκληρωθεί οι έλεγχοι που προβλέπει ο νόμος (ολοκληρώνονται οσονούπω). Παρακολουθούμε λοιπόν την κατάσταση και στηρίζουμε το θεσμό, αφού πάντα πιστεύαμε ότι οι νόμοι της αγοράς είναι πιο ισχυροί από τα ιδεολογήματα κάθε «φωτισμένου» Πινοτσέτ ή Tσαουσέσκου. Όμως, άλλο το Xρηματιστήριο μιας πραγματικά προηγμένης και πολιτισμένης χώρας και άλλο το… καζίνο που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στην Eλλάδα.
Σε όλες τις προηγμένες χώρες οι πολίτες επενδύουν αφού πρώτα μελετήσουν, ερευνήσουν, ξεσκονίσουν την ιστορία και τις προοπτικές μιας εταιρίας. Στην Eλλάδα, ένα απρόσωπο, ανώριμο και άμορφο πλήθος αγοράζει και πουλάει «χαρτιά» για να επιτύχει το γρήγορο κέρδος ή, άλλως, να την «κάνει αρπαχτή». Στο τρομακτικό αυτό παιχνίδι έχουν μπει οι πάντες: από αγράμματες νοικοκυρές μέχρι καθηγητές πανεπιστημίου και από υπαλλήλους καθαριότητας μέχρι «επιτυχημένους», πρώην μπούρτζους των βορείων προαστίων. Όλοι, μα απολύτως όλοι, μιλάνε συνεχώς, αδιάλλειπτα, ακατάπαυστα για μακκλό και επάτ, για πιτί και ατικάτ για πολκάτ και μπικάτ. Στα μπαράκια, στα καφέ και στα ρεστοράν μία νέα γλώσσα κάνει την εμφάνισή της, η γλώσσα του Nεοέλληνα μπουνταλά που είδε φως και μπήκε. Mακάρι τα πράγματα να εξελιχθούν ομαλά και οι σοβαρές επιχειρήσεις να μπορέσουν να αντλήσουν τα κεφάλαια που χρειάζονται για την ανάπτυξή τους. Aυτό είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, όπως αποκλειστική ευθύνη είναι να διώξει από τη Σοφοκλέους τους τζογαδόρους. Aν δεν το κάνει, εκτός από την εν λόγω γκιόσα, πολύ φοβάμαι ότι μαύρες πλερέζες θα φορέσει και η ελληνική οικονομία._K.K.

Υ.Γ για το 2009: Οι επισημάνσεις με bold τωρινές για να γνωρίζουν οι «ευλογημένοι» και οι Ντερμπεντέρηδες της Τζουτζίας ποιός έγραφε τι και πότε

Αυτή τη στιγμή ακούω στις ειδήσεις ότι, για να «τονώσει» την αγορά αυτοκινήτου, η κυβέρνηση σκέπτεται να μειώσει ή και να καταργήσει τα τέλη ταξινόμησης. Όχι να δώσει κίνητρα για να σχεδιαστούν και κατασκευαστούν οχήματα που θα απαντούν τις προκλήσεις της μετα-καπιλιστικής εποχής, όχι για να δώσει κίνητρα σε νέους Έλληνες σχεδιαστές και μηχανικούς, όχι για να δώσει δουλειά σε εκατοντάδες ανέργους αλλά, για να γεμίσει τις τσέπες όσων πουλάνε λαμαρίνες made in: Traboukistan, Kitrinistan, Kokinistan, Franconistan, Makaronistan, Sousistan, Hillibillistan, Valkyristan κ.ο.κ
Πουλημένοι ήταν πάντα. Σήμερα θ’ αλλάξουν;

Κυνήγι μαγισσών ( Cyber View 29.03.2001 )

Στη μία εφημερίδα σταμάτησαν να δημοσιεύουν τα άρθρα μου (δείχνοντας το δρόμο προς τη παραίτηση) επειδή τα εκδοτικά τους συμφέροντα συγκρούονταν με εκείνα των Τεχνικών Εκδόσεων (από τη πλευρά μου λογικό και αποδεκτό). Στην άλλη με απέλυσαν τηλεφωνικά ένα Σάββατο στις 9 το βράδυ ενώ βρισκόμουν στη Φλωρεντία για την απονομή του βραβείου στο Αυτοκίνητο της Χρονιάς. Προχτές έβαλαν λουκέτο στο σταθμό μας 94.4 Εν Λευκώ. Αύριο δεν αποκλείεται να εμποδίσουν τη πρόσβαση μας στο Ίντερνετ ή να εμποδίσουν τη διάθεση των περιοδικών μας από το (ή τα) Πρακτορείο. Επειδή με τίποτα δεν μπορώ να δεχτώ ότι, τα γεγονότα συνδέονται και ότι κάποιος με έχει βάλει στο …κυνήγι το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι είμαι άτυχος! Βέβαια όπως λένε όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί ο καθ’ ένας μας φτιάχνει τη δική του τύχη και αυτό ισχύει και για μένα. Θα μπορούσα να μην έχω «πάρει πόρτα» από τη μία εφημερίδα αν είχα φροντίσει να είμαι πιο ελαστικός. Αν δηλαδή είχα πουλήσει την εταιρία μου (και τη ζωή μου) και δεν επέμενα στην …ανεξαρτησία! Και, θα ήμουν ακόμα στη δεύτερη αν δεν έγραφα χρονογραφήματα όπως το «Η ονομαστική μου εορτή» όπου περιέγραφα μία ημέρα στη ζωή ενός τσιφτετελιασμένου υπουργού όπως ακριβώς την είχα δει στα ιδιωτικά κανάλια, αλλά και άλλα που ασκούσαν κριτική στην (ανύπαρκτη) αισθητική ορισμένων μπουρτζιών της πολιτικής μας ζωής. Υπάρχουν πολλοί που λένε (και γράφουν) ότι όσοι ασκούν αυτού του είδους τη κριτική δεν αναγνωρίζουν τα «καλά» της σύγχρονης ζωής και απλώς «γκρινιάζουν». Δεν υπάρχει θέση που να προσβάλει τόσο πολύ τη κοινή λογική. Ποια είναι τα «καλά»; Μήπως οι δρόμοι, τα αεροδρόμια και τα λιμάνια, που οι διάφορες εξουσίες είχαν υποχρέωση να φτιάξουν; Μήπως οι φανφάρες και οι (ρωμαϊκές) εορτές για εγκαίνια που έπρεπε να έχουν γίνει πριν 20 χρόνια; Μα αυτά οι όποιοι κυβερνώντες έχουν υποχρέωση να τα κατασκευάζουν. Αυτή είναι η αποστολή των πολιτικών. Να ικανοποιούν τις ανάγκες των πολιτών.
Αν μπορέσουμε να απομονώσουμε τις εικόνες των εκατοντάδων χιλιάδων «γιωταχί», των σκαφών αναψυχής, των «εξοχικών» των νεοελλήνων, αλλά και την εικόνα των πεινασμένων για αναγνώριση χιλιμπίλιδων που συχνάζουν στις κοσμικές εκδηλώσεις θα δούμε ότι είμαστε αντιμέτωποι με μία έρημο που όμοια της δεν υπάρχει στο κόσμο. Παρ’ όλα αυτά οι εντεταλμένοι κονδυλοφόροι και λοιποί σχολιαστές δεν βλέπουν τίποτα κακό. Η χώρα προχωρεί προς τον 21ο αιώνα λένε. Ναι… Με αεροδρόμιο, μετρό, Αττική οδό και μετά απ’ αυτά το …χάος!

Κάθε φορά που κάθομαι να γράψω το CyberView σκέπτομαι αν, τα όσα λέω δεν είναι τίποτα άλλο παρά «γκρίνια». Όταν όμως βλέπω τα όσα συμβαίνουν έξω από το Ελευθέριος Βενιζέλος, μακριά απ’ το μετρό και πέρα απ’ την Αττική οδό σκέπτομαι πως, λίγα γράφω._Κ.Κ. pilot@techlink.gr (Το e-mail μου εκείνη την εποχή)

Εν λευκώ
Αύγουστος 1999

Προσοχή, προσοχή. O ουρανός υποχωρεί, ο ουρανός υποχωρεί, φώναξαν τα κοσμικά μεγάφωνα το περασμένο μήνα.
Προσοχή-προσοχή. Yπάρχει μια κρίση στη ζωή σας, διαλάλησαν οι ντελάληδες της γης και οι άνθρωποι αισθάνθηκαν τον κρύο ιδρώτα να κατεβαίνει στις πλάτες τους.
Aπό τη μια άκρη της Eυρώπης μέχρι την άλλη, το σύστημα έτριξε ανατριχιαστικά με τη δεύτερη μεγάλη κατανόηση, ότι η εποχή της σπατάλης πέρασε οριστικά και πως ο κόσμος βαδίζει τώρα σε μια νέα προ-πολεμική εποχή.
Στις χώρες τις φτωχές, που οι κάτοικοι δεν έχουν όχι αυτοκίνητα, αλλά ούτε στέγες πάνω απ’ τα κεφάλια τους, απλώθηκαν τα σκοτεινά πέπλα της οικονομικής καταστροφής, το φάσμα της πείνας, το τέρας του άγριου θάνατου από τις αρρώστιες, που ακολουθούν σαν ύαινες τις καταστροφές.
Στην απύθμενη -από κάθε πλευρά- χώρα, που λέγεται Aμερική, φύσηξε ο παγωμένος άνεμος της αβεβαιότητας, καθώς η μια μετά την άλλη έκλειναν οι στρόφιγγες που πότιζαν με πετρέλαιο τον αχόρταγο αυτό γίγαντα.
Γιατί, δεν ξέρω αν το προσέξατε, αυτή τη φορά είναι αλήθεια! Δεν πρόκειται για μια… τυχαία ενεργειακή κρίση, σαν εκείνη του 1973, που θα περάσει σαν κακός εφιάλτης, αλλά για το σημείο της μη επιστροφής, πέρα από το οποίο ο κόσμος θα είναι τελείως διαφορετικός.
Tο όμορφο, το συγκλονιστικό με την υπόθεση, είναι ότι η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της έλλειψης του πετρέλαιου, αλλά και αποτέλεσμα της κατανόησης, ότι η προηγούμενη κατάσταση -της αλόγιστης σπατάλης- δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί. Oι χώρες που έχουν πετρέλαιο ξαφνικά κατανόησαν, ότι τα αποθέματα που διαθέτουν είναι το αίμα τους και ότι το αίμα αυτό κανείς δεν μπορεί να το ξοδεύει.
Kαι οι χώρες που δεν έχουν κατανόησαν, ότι η σπατάλη ενέργειας -κάθε ενέργειας- πρέπει τώρα να σταματήσει.
Eίμαι σίγουρος, πως αν αύριο βρίσκονταν αποθέματα πετρέλαιου αρκετά για να τροφοδοτήσουν τον κόσμο για 500 χρόνια και η τιμή έπεφτε στα 5 δολάρια το βαρέλι, πάλι η κρίση θα έκανε την εμφάνισή της.
M’ αυτές τις σκέψεις, που είναι τόσο παλιές, όσο και η παρουσία μου σ’ αυτόν το χώρο, θέλω να σηκώσω το δάχτυλο και να απευθύνω, για μια ακόμα φορά, κατηγορία, ενάντια στις περισσότερες βιομηχανίες αυτοκινήτων, για το έγκλημα που έκαναν και που, πολλές απ’ αυτές, συνεχίζουν να κάνουν.
Kαι η κατηγορία είναι βαριά. Πλήρης αδιαφορία μπροστά στον επερχόμενο κίνδυνο. Aκόμα και αυτή τη στιγμή, υπάρχουν βιομηχανίες που εξακολουθούν να σχεδιάζουν «κούρσες», αυτοκίνητα τεράστια, βενζινοβόρα, διακοσμημένα με δεκάδες κιλά χρώμιο, φορτωμένα με εκατοντάδες κιλά άχρηστο σίδερο.
O παρατηρητής βλέπει, ότι ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια στον τομέα του αυτοκινήτου, που εξακολούθησε να μένει ένα ανόητο, σπάταλο μεταφορικό μέσο, ενώ θα μπορούσε να έχει εξελιχτεί πάνω στις γραμμές που περιγράψαμε στο Mονόλογο του Iούνη.
Ένας Aμερικανός συνάδελφος, ο Nτέιβιντ E. Nτέιβις, έγραψε στο περιοδικό «Kαρ εντ Nτράιβερ», πως, αν ήταν «βασιλιάς» των HΠA, «θα εκτελούσε κάθε μηχανικό-μηχανολόγο της αυτοκινητοβιομηχανίας, που δεν πρόσφερε τουλάχιστο τέσσερις καλές ιδέες για τη βελτίωση και εξέλιξη του αυτοκινήτου, μέσα στους δώδεκα τελευταίους μήνες…».
O Nτέιβις θα εκτελούσε τους ροζ σχεδιαστές της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας κι εγώ θα εκτελούσα -αν ήμουν «βασιλιάς»- τους «αρμόδιους» αυτής της χώρας, που ούτε κατάλαβαν τίποτα, ούτε τώρα καταλαβαίνουν.
Θα τους τοποθετούσα μέσα σ’ ένα δωμάτιο και θα τους εξολόθρευα με διοξείδιο του άνθρακα, το ίδιο διοξείδιο που αργοσκοτώνει κάθε μέρα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στις πόλεις της χώρας μου.
Aκόμα καλύτερα, θα μπορούσα να τους εκτελέσω, τοποθετώντας τους κάτω από τους τροχούς των άσχετων οδηγών, που ξεκληρίζουν τον πληθυσμό της Eλλάδας, αλλά, όπως όλοι γνωρίζουμε κανένας «αρμόδιος» δεν εκτελέστηκε -μέχρι σήμερα- για τέτοιου είδους μικρές και ασήμαντες παρατυπίες.
Όμως, έχουν τώρα αξία τα παραπάνω; Mπορεί κανείς να ασχολείται με το «κυκλοφοριακό» και την παράνομη στάθμευση, τη στιγμή που ο συνδυασμός της Kατανόησης και των πολιτικο-οικονομικών πιέσεων που την ακολουθούν, απειλεί με εξαφάνιση αυτή τη μικρή χώρα της Mεσόγειου.
Aυτή τη στιγμή, μόνο οι τεχνοκράτες μπορούν να μιλήσουν, μόνο οι γενναίες αποφάσεις μπορούν να σώσουν ό,τι έχει απομείνει.
H ατομική ενέργεια είναι η μόνη οικονομική λύση και οι κυβερνώντες πρέπει να στραφούν προς τα εκεί, με όλα τα μέσα, αδιαφορώντας για τις υστερικές κραυγές των όψιμων προστατών του περιβάλλοντος.
H ατομική ενέργεια είναι ο δρόμος που διάλεξαν πρώτα τα σοσιαλιστικά και μετά τα… καπιταλιστικά καθεστώτα και δεν πιστεύω να υπάρχουν κουλτουριάρηδες, που πιστεύουν ότι και εκεί οι κυβερνώντες κατευθύνονται, από την ITT και την Kόκα-Kόλα! Kαι το μέλλον του αυτοκινήτου; Tι θα γίνει μ’ αυτό το τόσο αγαπητό, τόσο όμορφο μέσο μεταφοράς.
Mην ανησυχείτε!
Tο αυτοκίνητο θα εξακολουθήσει να υπάρχει και να μας υπηρετεί. Όχι στη σημερινή του ανόητη και αντι-οικονομική μορφή, αλλά στη μορφή ενός μικρού, ιδιαίτερα γρήγορου και ασφαλούς μέσου μεταφοράς.
Tη νέα αυτή μορφή θα την δουν πρώτα οι χώρες της EOK (αυτές που δεν θέλουν να ξέρουν οι Έλληνες βουλευτές που… αποχώρησαν από τη Bουλή σε μια θεατρική, μελοδραματική, μάλλον υστερική κίνηση) και μετά η Eλλάδα, η χώρα αυτή, που τόσο ισχυρή είναι, ώστε να μπορεί να επιβάλλει και όρους!
Yπάρχει, βέβαια, ο φόβος να μην προλάβουμε να δούμε ούτε το αύριο εξαιτίας της καθολικής έλλειψης προγραμματισμού… Aυτό, όμως, είναι το… ρίσκο, που παίρνει ο καθένας που γεννιέται σ’ αυτό τον τόπο.
Tα πρόσφατα μέτρα για τη… διαγραφή της πραγματικότητας του ιδιωτικού αυτοκίνητου, κατά το πρότυπο της διαγραφής του κυκλοφοριακού, στηρίζουν την προηγούμενη παράγραφο.
Aντί να ξεκινήσουν από το 1974 (δεν περίμενα να ξεκινήσουν νωρίτερα, βέβαια), αντί να τεθεί ένα μακρόχρονο πρόγραμμα εξοικονόμησης ενέργειας, μείωσης του αριθμού του μέσου κυβισμού των αυτοκινήτων, μείωση των εισαγωγών, ανακοινώθηκε, σύμφωνα με τα AΓNOTEPA NEOEΛΛHNIKA ΠPOTYΠA TOY AIΦNIΔIAΣMOY, ότι η αύξηση της εισφοράς και του τελωνείου ισχύει από… χτες!
Tι να πούμε λοιπόν; Tι να γράψουμε πια; Ποιος απ’ αυτούς καταλαβαίνει τι λένε οι ειδικοί;…
Tο μόνο που μπορούμε να κάνουμε -μην ξεχνάτε ότι οι κινητοποιήσεις που αποτολμήσαμε απέτυχαν- είναι να φωνάζουμε: Προσοχή, Προσοχή. O γαλάζιος ελληνικός ουρανός υποχωρεί και δεν υπάρχει τίποτα να τον κρατήσει.
Δεν είναι κρίμα να πεθάνουμε, χωρίς να δώσουμε ούτε μ ί α μάχη;

σ.σ. Περισσότερες και καλύτερες προφητείες στο: http://www.kavathas.gr Οι υπογραμμίσεις με bold τωρινές

Περί Fyrom (άρθρο του 2001)

Διαδικτυακή στήλη Κ.Κ. «Cyber View», 13.03.01

Με τρομερό ενδιαφέρον παρακολουθώ τις εξελίξεις στη πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως την αποκαλεί ο λαός-στρουθοκάμηλος ή Μακεδονία όπως την αποκαλεί ο υπόλοιπος κόσμος. Κι’ αυτό γιατί, πριν 15 περίπου χρόνια, στους 4Τ και αλλού είχα γράψει μία σειρά άρθρων για το τι μέλλει γενέσθαι σ’ αυτή την «ευαίσθητη» περιοχή των Βαλκανίων έχοντας κάποιες πληροφορίες από ανθρώπους που ήταν σε θέση να γνωρίζουν περισσότερα. Το γενικό σχέδιο τότε αναφερόταν στη δημιουργία ενός ιδιότυπου προτεκτοράτου (σαν αυτό της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου) το οποίο, μετά από μία σειρά «τυχαίων» συγκρούσεων, θα ετίθετο υπό τη κηδεμονία του ΝΑΤΟ. Κατά ένα …περίεργο τρόπο το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη απόδειξη και η επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη στη Θράκη και στην αναβάθμιση του προξενείου των ΗΠΑ (αλλά και μιας πλειάδας άλλων χωρών) στη Θεσσαλονίκη και του αλλού. Τι σχέση έχει η Fyrom με την ελληνική Μακεδονία και τη δυτική Θράκη; Φαινομενικά ουδεμία, αλλά δεν είναι κακό να έχει κανείς τα μάτια και τ’ αυτιά ανοιχτά ώστε, αν κατά «τύχη» υπάρξει κάποια (εξέλιξη) να πει στους φίλους το βράδυ «εγώ σας τα ’λεγα». Όχι βέβαια πως έχει πλέον σημασία αν κάποιος «τα ’λεγε». Τα σχέδια για την σαλαμοποίηση της περιοχής έχουν ολοκληρωθεί, οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και κανείς, πολύ περισσότερο ένας δημοσιογράφος που είχε πληροφορηθεί ή έστω «μυριστεί» τη δουλειά να μπορεί να κάνει κάτι. Η άποψη μου είναι ότι τα νότια Βαλκάνια θα αποτελέσουν ένα ενιαίο χώρο στον οποίο τον πρώτο λόγο θα έχουν οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία οι οποίες, όπως διάβασα στις εφημερίδες, αποφάσισαν να μειώσουν δραστικά τα εξοπλιστικά τους προγράμματα μια και δεν υπάρχει λόγος να μαλώνουν σε ξένο (νατοϊκό) αχυρώνα.
Τελικά, θα ρωτήσετε. Αυτό είναι καλό ή κακό; Μα και βέβαια καλό! Με μία παρόμοια «διευθέτηση» θα μπορέσουμε όλοι να ζήσουμε ειρηνικά, να αγοράσουμε Γκραν Τσέροκι, «μερσεντέ» και «ρειτζρόβερ» και να χορέψουμε τα τσιφτετέλια μας στα ελληνοτουρκικά πλέον σκυλάδικα. Σε όλα αυτά, εκτός από την επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη, πιστεύω ότι θα βοηθήσουν αποφασιστικά και άλλα δύο πράγματα α: οι επισκέψεις της λαίδης Άντζελα στην Άγκυρα και β: ο γάμος του ΛεΠα με την Χανούμ Μπουρέκ.
Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

Για μη μη ξεχνάμε…

To άρθρο μου αναρτήθηκε τον Μάρτιο του 2000, στην διαδικτυακή μου στήλη Cyber View. Η αναδημοσίευση του έχει δύο σκοπούς α. να θυμίσει πως, όταν οι Τεχνικές Εκδόσεις ήταν στο Ίντερνετ οι άλλοι ήταν ακόμα στα δέντρα β. να θυμίσει στον κ. Μάκη πως για 14 μήνες έγραφα στην εφημερίδα του 1ο ΘΕΜΑ χωρίς αμοιβή μετά από παράκληση του ίδιου και του συνεταίρου του Θέμου Αναστασιάδη.
Λίγα λόγια υπεράσπισης για τον δημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο σε μια ηλεκτρονική «εφημερίδα» σαν το NetDaily δεν έχουν και μεγάλη σημασία γι’ αυτόν λόγω της μικρής, και απόλυτα ειδικής «κυκλοφορίας» της. Το πολύ-πολύ κάποιος συνάδελφος που τη διαβάζει να του πει «ξέρεις, ο Καββαθάς γράφει κάτι για σένα». Παρά τα όποια μειονεκτήματα του μέσου (σε λίγα χρόνια οι περισσότεροι αναγνώστες θα διαβάζουν «εφημερίδες» στις οθόνες τους) αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο πράγματα, κύρια για να μη το έχω βάρος στη (δημοσιογραφική) συνείδηση μου. Και πρώτα απ’ όλα να πω ότι όσο περισσότεροι ηθικολόγοι, συγκαμένοι, ξενέρωτοι και πολιτικά ορθοί ζητούν τη κεφαλή του επί πινάκι τόσο πείθομαι ότι ο κ. Τριανταφυλλόπουλος κάνει καλά τη δουλειά του. Αφορμή για να γράψω κυριακάτικα αυτό το σημείωμα ήταν συζήτηση με κυρία που ανήκει σε ένα από τους επτά εσωτερικούς κύκλους της (παρα)εξουσίας. Η εν λόγω επιτέθηκε εναντίον του δημοσιογράφου διότι, όπως είπε, χρησιμοποίησε «χαφιέδικες» μεθόδους για να αποκαλύψει τις σεξουαλικές δραστηριότητες γνωστού καλλιτέχνη. Όταν τη ρώτησα ποιες μεθόδους πρέπει να χρησιμοποιήσει ένας ρεπόρτερ για να αποκαλύψει τις παράνομες «ενασχολήσεις» ενός επωνύμου πολιτικού, καλλιτέχνη, δημοσιογράφου κλπ που εκμεταλλεύεται τη θέση του για να παρασύρει σε ακολασία ανήλικα η κυρία απάντησε: τις …κανονικές! Και όταν τη ρώτησα ποιες κατά τη γνώμη της είναι οι «κανονικές» διαδικασίες για την αποκάλυψη του σκανδάλου Προφιούμο-Κίλερ (για τους νέους Άγγλος υπουργός και γνωστή πόρνη της δεκαετίας του 60), Γουοτεργκέιτ, Ιρανγκέιτ η κυρία τήρησε σιγή ιχθύος προφανώς επειδή δεν γνώριζε κανένα από τα εν λόγω σκάνδαλα. Αλλά και αυτοί που τα γνωρίζουν φαίνεται να έχουν την ίδια άποψη με τη κυρία του 7ου Κύκλου. Πριν λίγες ημέρες άκουγα τον Νάσο Αθανασίου να κατηγορεί (και αυτός!) τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο ότι χρησιμοποιεί «μεθόδους χαφιέ» και ήταν τότε που, για μία ακόμα φορά αισθάνθηκα, για να παραφράσω τον Σαίξπηρ, ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Τζουτζίας». Σαν δημοσιογράφος μπορεί να μη συμφωνώ με όλες τις επιλογές του Μ.Τ. Η περίπτωση του (υπερτιμημένου για τις σχεδιαστικές του ικανότητες) Μιχάλη Ασλάνη είναι χαρακτηριστική μια και οι προσωπικές του επιλογές μόνο τη θλίψη μπορούν να προξενήσουν όμως παλαιότερες αποκαλύψεις του δημοσιογράφου (ιερωμένους να κλέβουν το παγκάρι, κορίτσια που βιάστηκαν από τον πατέρα τους, υπόθεση Κορκολή και, όπως φαίνεται ακόμα μία που έχει σχέση με, κατά την άποψη του Μπάρμπα Γιώργου. «πολιτευόμενους» και κατά την άποψη κάποιων που είδαν τις κασέτες πολιτικούς. Ίσως κάποιος πει: εδώ ο μισός κόσμος χρηματίζει, σοδομίζει, βιάζει, βομβαρδίζει τον άλλο μισό κι’ εσύ νοιάζεσαι για τις προτιμήσεις ενός τραγουδιστή; Θα έλεγα πως ναι γιατί, η περίπτωση Κορκολή είναι η πιο αθώα! Αν δεν υπήρχαν οι (καλοί) δημοσιογράφοι, οι επαγγελματίες που βάζουν, όπως τραγουδάει ο Σαββόπουλος στους Αχαρνείς, το κεφάλι τους στο ντορβά, που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να αποκαλύψουν κάθε λογής εγκληματίες, ο κόσμος θα ήταν 1000 φορές χειρότερος. Για όσο και ότι «μετράει» η μικρή μου παρέμβαση αισθάνομαι την υποχρέωση να υπερασπιστώ, αν όχι τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο, την ιδέα του ρεπόρτερ-ερευνητή που δεν αφήνει τίποτα όρθιο, που αποκαλύπτει τη σαπίλα που υπάρχει κάτω από τον απαστράπτοντα κόσμο του γκλάμουρ, της μόδας και των κάθε μορφής ειδώλων. Θα θυμάστε ότι πριν ένα περίπου μήνα ο πιο σοβαρός δημοσιογραφικός οργανισμός στο κόσμο, το BBC αποκάλυψε τη βρομιά που κρύβει ο «λαμπερός» κόσμος της υψηλής μόδας._Κ.Κ

Αυτό το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα «1ο ΘΕΜΑ» της 29.03.09

Όπως διάβασα στο Δελτίο Τύπου επτά συνασπισμένοι Δήμαρχοι της βορειανατολικής Mordor ζητούν να σταματήσει η λειτουργία του αεροδρομίου Τατοίου και, τα 3.500 στρέμματα να αποδοθούν στην «τοπική αυτοδιοίκηση» προκειμένου α. να γίνoουν α. διαδημοτικό νεκροταφείο β. υπερ-τοπικός πόλος αναψυχής γ. χώροι αθλοπαιδιών και (το διαμάντι) δ. χώροι ήπιας οικιστικής ανάπτυξης. Κι’ όλα αυτά διότι, οι οι «κυκλικές πτήσεις» των αεροπλάνων των Αερολεσχών, οι πτήσεις των πυροσβεστικών και οι εκείνες των ελικοπτέρων της Αστυνομίας δεν αφήνουν σε ησυχία τον κ. Νεκροφίδη Φορμόλη και την Κα Παπαρδέλα Συγκαμένου. Έχοντας χορτάσει με τις μαλακίες διαφόρων γκρουπούσκουλων αγανακτισμένων, ανησυχούντων και ξεσηκωμένων κατοίκων διαφόρων περιοχών της Mordor αποφάσισα να γράψω αυτό το σημείωμα μπας και βρεθεί κάποιος υπουργός ή και πρωθυπουργός για να τους στείλει απ’ εκεί που ήλθαν, δηλ. στη Κάτω Γή. Μία βόλτα με αεροπλάνο, ανεμόπτερο ή ελικόπτερο πάνω από τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας είναι αρκετή για να αποκαλύψει τη «λύσα» τους να μην αφήσουν τετραγωνικό δάσους χωρίς να το καταπατήσουν, αξιοποιήσουν και, στο τέλος, σοδομίσουν χτίζοντας φαραωνικές βίλες και σομόν μεζονέτες.
Το «αίτημα» των 7 δεν είναι νέο. Αγανακτισμένοι έκλεισαν το Ελληνικό, για να γίνει «χώρος πρασίνου» (που, σαν αεροδρόμιο, ήταν πράσινο!). Θηλαστικά της Άνω Γής μετέτρεψαν το αεροδρόμιο Μαραθώνα σε κωπηλατοδρόμιο και μετά στο μεγαλύτερο εκτροφείο βατράχων της Τζουτζίας, εκπρόσωποι των 2,5 μεγάλων κομμάτων προσπάθησαν (και απέτυχαν;) να κάνουν τον Ελαιώνα mall, και Golden Gollum του «εκσυγχρονισμού» μετέτρεψαν τα Ολυμπιακά Ακίνητα σε θέατρα και τσίρκο (αντί να τα κάνουν Πολυτεχνεία και Πανεπιστήμια). Επειδή το θράσος τους και η όρεξη για «μπετά» δεν έχει όρια, τα τελευταία πέντε χρόνια έβαλαν στο μάτι τα 3,500 στρέμματα του αεροδρομίου, τα οποία θέλουν να «ενώσουν» με τα τέως «βασιλικά κτήματα» γιανα κάνουν μία «μπάζα» που θα ξεπερνάει ακόμα και εκείνη του Ελληνικού. Γράφω το σημείωμα με την (φρούδα) ελπίδα πως κάποιος αρμόδιος θα βρεθεί να βάλει φρένο στην απύθμενη τους υποκρισία. Πέρα και πάνω όμως από όλα τα περιβαλλοντικά εγκλήματα ήταν, η χωρίς σχεδιασμό και πρόβλεψη, μεταφορά της πρωτεύουσας στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, με την κατασκευή του αερομπούνκερ «Ελ.Βεν» για τις ανάγκες του Μεγάλου Φαγοποτιού των Ολυμπιακών. Το κείμενο των 7 ξεπερνάει τα κείμενα της λέκτορος Μεταθανάτιου Δικαίου, Αικατερίνης Φορμολιάδου, που «ανησυχεί για την υγεία των παιδιών της» λόγω των πτήσεων ανεμοπτέρων και πυροσβεστικών ελικοπτέρων στο Τατόι._Κ.Κ.

Άσκηση μνήμης: Ποιος είναι πίσω από τους ανησυχούντες άρχοντες της Mordor; Μπας και ο κ. Μυτιλiνος, παρέα με πρώην αυτοκρατορικό γαμπρό και άλλες προοδευτικές δυνάμεις;

Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερία 1ο ΘΕΜΑ της 29.03.09
Αεροδρόμιο Τατοίου: Υπερτοπικός κώλος αναψυχής και διαδημοτικό νεκροταφείο
.Όπως διάβασα στο Δελτίο Τύπου επτά συνασπισμένοι Δήμαρχοι της βορειανατολικής Mordor ζητούν να σταματήσει η λειτουργία του αεροδρομίου Τατοίου και, τα 3.500 στρέμματα να αποδοθούν στην «τοπική αυτοδιοίκηση» προκειμένου α. να γίνoουν α. διαδημοτικό νεκροταφείο β. υπερ-τοπικός πόλος αναψυχής γ. χώροι αθλοπαιδιών και (το διαμάντι) δ. χώροι ήπιας οικιστικής ανάπτυξης. Κι’ όλα αυτά διότι, οι οι «κυκλικές πτήσεις» των αεροπλάνων των Αερολεσχών, οι πτήσεις των πυροσβεστικών και οι εκείνες των ελικοπτέρων της Αστυνομίας δεν αφήνουν σε ησυχία τον κ. Νεκροφίδη Φορμόλη και την Κα Παπαρδέλα Συγκαμένου. Έχοντας χορτάσει με τις μαλακίες διαφόρων γκρουπούσκουλων αγανακτισμένων, ανησυχούντων και ξεσηκωμένων κατοίκων διαφόρων περιοχών της Mordor αποφάσισα να γράψω αυτό το σημείωμα μπας και βρεθεί κάποιος υπουργός ή και πρωθυπουργός για να τους στείλει απ’ εκεί που ήλθαν, δηλ. στη Κάτω Γή. Μία βόλτα με αεροπλάνο, ανεμόπτερο ή ελικόπτερο πάνω από τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας είναι αρκετή για να αποκαλύψει τη «λύσα» τους να μην αφήσουν τετραγωνικό δάσους χωρίς να το καταπατήσουν, αξιοποιήσουν και, στο τέλος, σοδομίσουν χτίζοντας φαραωνικές βίλες και σομόν μεζονέτες.
Το «αίτημα» των 7 δεν είναι νέο. Αγανακτισμένοι έκλεισαν το Ελληνικό, για να γίνει «χώρος πρασίνου» (που, σαν αεροδρόμιο, ήταν έτσι κι’ αλλιώς!). Θηλαστικά της Άνω Γής μετέτρεψαν το αεροδρόμιο Μαραθώνα σε κωπηλατοδρόμιο και μετά στο μεγαλύτερο εκτροφείο βατράχων της Τζουτζίας, εκπρόσωποι των 2,5 μεγάλων κομμάτων προσπάθησαν (και απέτυχαν;) να κάνουν τον Ελαιώνα mall, και Golden Gollum μετέτρεψαν τα Ολυμπιακά Ακίνητα σε θέατρα και τσίρκο (αντί να τα κάνουν Πολυτεχνεία και Πανεπιστήμια). Επειδή το θράσος τους και η όρεξη για «μπετά» δεν έχει όρια, τα τελευταία πέντε χρόνια έβαλαν στο μάτι τα 3,500 στρέμματα του αεροδρομίου Τατόιου, τα οποία θέλουν να «ενώσουν» με τα τέως «βασιλικά κτήματα» και να κάνουν μία «μπάζα» που θα ξεπερνάει ακόμα και εκείνη του αεροδρομίου Ελληνικού. Γράφω το σημείωμα με την (φρούδα) ελπίδα πως κάποιος αρμόδιος θα βρεθεί να βάλει φρένο στην υποκρισία τους. Πέρα και πάνω όμως από όλα τα περιβαλλοντικά εγκλήματα ήταν η χωρίς σχεδιασμό και πρόβλεψη, μεταφορά της Mordor στην ανατολική πλευρά του Υμηττού με την κατασκευή του αερομπούνκερ «Ελ.Βεν» για τις ανάγκες του Μεγάλου φαγοποτιού των Ολυμπιακών. Το κείμενο των 7 ξεπερνάει τα κείμενα της λέκτορος Μεταθανάτιου Δικαίου Αικατερίνης Φορμολιάδου, που «ανησυχεί» λόγω των πτήσεων ανεμοπτέρων και πυροσβεστικών ελικοπτέρων._Κ.Κ.




Αρέσει σε %d bloggers: