Αρχείο για Ιουλίου, 2010

Τους ταπώνουν!

Το κύριο χαρακτηριστικό ενός ηθικού δημοσιογράφου είναι η αυτοκριτική. Κάνω τη δική μου λέγοντας ότι, μάλλον έκανα λάθος όταν έγραψα ότι η κυβέρνηση έχει δίκιο στο θέμα των βυτιοφορέων. Δεν έχει και ο λόγος είναι ότι, οι φαύλοι νεοδημοκράτες και πασόκοι “πολιτικοί”,  δημιούργησαν ένα πλέγμα νόμων και διατάξεων που έφερε τους οδηγούς στο σημείο που βρίσκονται σήμερα. Αυτοί πρέπει να αποζημιώσουν τους βυτιοφορείς κάνωντας οικονομίες σε άλλους τομείς όπως ταξιδιάκια με ιδιωτικά τζετ, συμπόσια σε νησιά και απ’ ευθεία αναθέσεις στους νταβατζήδες

Η κρίση

Διαβάστε το! Πάλι και πάλι και πάλι. Βοηθάει να καταλάβετε το παιχνίδι

Tags: 

Δημοσιεύθηκε στις 24.05.09 στο “Πρώτο ΘΕΜΑ”, πιο επίκαιρο από ποτέ, το άρθρο μου περιγράφει πως λειτουργεί το Σύστημα και δείχνει τα τερατώδη ψέματα, που οι εντεταλμένοι του πράκτορες λένε στους λαούς.


Δείτε πως λειτουργεί το σύστημα: Οργανισμοί σαν τους: FED, CITI, Morgan&Stanley, Διεθνής Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Τράπεζα της Αγγλίας , Morgan και οι ιδιωτικές τράπεζες που έχουν πείσει τους λαούς ότι ανήκουν στα κράτη, τυπώνουν π.χ. 100 δισ δολάρια, ευρώ, γιεν, ότι από τα οποία μόνο το 2-3% έχει αντίκρισμα σε χρυσό. Μετά δανείζουν τα “χαρτιά” σε άλλες τράπεζες που τους δίνουν κάποιου είδους υποσχετική. Οι «μεγάλοι» δανείζουν κυβερνήσεις, κράτη καθώς και άλλες, μικρότερες, επίσης ιδιωτικές, τράπεζες. Οι χώρες των οποίων οι οικονομίες έχουν γονατίσει απ’ τα σκάνδαλα, δανείζονται με “επαχθείς όρους” (Ελλάδα). Για να «τονωθεί» η οικονομία το “κράτο” (εμεί) δανείζει 28 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες. Αυτές τα δανείζουν (με τόκο) τις επιχειρήσεις για να “αναπτυχθούν” και τους πολίτες για να αγοράσουν σπίτι, αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα, τηλεόραση, κλιματιστικό, να πάρουν εορτοδάνειο, διακοποδάνειο κ.ο.κ. Επιχειρήσεις και πολίτες πληρώνουν υψηλούς τόκους στα ευαγή ιδρύματα που, στα θησαυροφυλάκια τους έχουν μόνο τις καταθέσεις των θυμάτων τους. Όταν, τα κράτη αδυνατούν να πληρώσουν, οι Μεγάλες τράπεζες στέλνουν πολυεθνικές για να αγοράσουν (με πολιτικά ορθό τρόπο) τον εθνικό πλούτο (Ηλεκτρισμό, Νερό, Τηλεπικοινωνίες, Ναυπηγεία, Ορυχεία, Σιδηροδρόμους, αεροπορικές εταιρίες). Μόλις τις αρπάξουν πουλάνε το προϊόν στους ιθαγενείς σε πολλαπλάσια τιμή. Όταν οι επιχειρήσεις δεν είναι σε θέση να πληρώσουν οι Αργυραμοιβοί αρπάζουν την κινητή και ακίνητη περιουσία τους.

Όταν οι απλοί πολίτες αδυνατούν να εξοφλήσουν τα δάνεια κατάσχουν σπίτια, χωράφια, οικόπεδα, τζέρια.
Όταν οι μεγάλοι και μικροί αργυραμοιβοί «φάνε» όσα έχει ο πλανήτης (νερό, πετρέλαιο, ορυκτά, αλιεύματα, δάση), αρχίζουν τους κατακτητικούς πολέμους. Στέλνουν ιδιωτικούς στρατούς στην Γιουγκοσλαβία, στο Κουβέίτ, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στον Καύκασο, στο Αιγαίο, στην Ινδία (μόλις αρχίσει να απειλεί τα συμφέροντά τους). Έτσι αρχίζουν να δουλεύουν οι πολεμικές βιομηχανίες, για να πουλήσουν (με δανεικά από τις ΗΠΑ, την Ρωσία, την Γαλλία, την Γερμανία, την “κομουνιστική” κλίκα της Κίνας κ.α.) όπλα στα κράτη για να “φάει” το ένα το λαρύγγι του άλλου.

Ποιοι συντηρούν το Σύστημα; Εγώ, εσείς, εμείς, όλοι, οι περισσότεροι.
Πως πολεμιέται; Με την άρνηση και την αποχή από την προγραμματισμένη απαξίωση των προϊόντων. Αγοράζεις σήμερα ένα κινητό, ένα υπολογιστή, μία τηλεόραση και, σε δύο χρόνια, έχουν παλιώσει. Κολοσσιαίες διαφημιστικές εκστρατείες πείθουν τους «πρόθυμους ηλίθιους» (εμάς) πως πρέπει να πάρουμε καινούρια. Κάθε μέρα, στον «αναπτυγμένο» κόσμο, λειτουργεί (λειτουργούσε;) αυτό το “αλισιβερίσι”. Για να αλλάξουμε το ένα σκουπίδι με άλλο, τρώμε τις σάρκες του 3ου Κόσμου αλλά, και της ίδιας της Γης.
Αν την ελλατώσουμε μπορεί, το Σύστημα να …καταρρεύσει.
Τι θα επακολουθήσει; Δεν ξέρω. Το Χάος. Ο Νέος Μεσαίωνας. Η Αποκάλυψη του Ιωάννου. Η Ουροvision. Ο Μπαρόζος. Ο Kostas. Ο Giorgakis. Παρά τα τρισεκατομμύρια που “έριξαν” στην αγορά οι ισχυροί, η κρίση συνεχίζεται και η Πυραμίδα κλονίζεται, για πρώτη φορά από την ανακάλυψη του χρήματος. Πόσα δολάρια, ευρώ, ρούβλια, γιεν, γουάν νομίζετε ότι θα τυπώσουν πριν αρχίσει η Πτώση;

Η πτώση του Apache

Ας κοιτάξουν ποιος είχε ξεχάσει να ασφαλίσει τι στο ελικόπτερο (το dome του radar ίσως;) και “έφυγε”, χτύπησε στο στροφείο και επακοιλούθησε η πτώση και ο φριχτός θάνατος των δύο αξιωματικών…

Σημ: τα ελικόπτερα ανήκουν στην Αεροπορία Στρατού

Από Factorx | Παρ. 30 Ιουλ 2010, 01:05 στην/στις κατηγορίες ΕπισημαίνουμεΤρομοκρατία.


Του Δημήτρη Μπεκιάρη

Όταν στη Σοβιετική Ένωση, μετά το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, είχε ξεκινήσει η διαδικασία «αποσταλινοποίησης», ο ηγέτης της Κινεζικής Επανάστασης (και εμπνευστής το 1966 της Πολιτιστικής Επανάστασης) Μάο Τσε Τουνγκ αισθανόμενος ότι η θέση του στην ηγεσία του ΚΚΚ ήταν επισφαλής είχε διατυπώσει το 1956 την εξής φράση η οποία έμμεινε στην ιστορία: «ας ανθίσουν 100 λουλούδια και ας συγκρουστούν 100 απόψεις». Ο συντάκτης ή οι συντάκτες της προκήρυξης με την οποία η «Σέχτα Επαναστατών»  είχε «χτυπήσει» το αστυνομικό τμήμα Κορυδαλλού τον Φεβρουάριο του 2009 απάντησαν περίπου καταφατικά στον «μεγάλο Τιμονιέρη» ως εξής: «Εκατό λουλούδια άνθισαν, είναι οι εκατό επαναστατικές οργανώσεις». Στο κείμενο με το οποίο η οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη για την εκτέλεση του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια ο συντάκτης, ή οι συντάκτες επιθυμούν να καταστήσουν σαφή την τριβή τους με επαναστατική παράδοση. «Επιζητούσαμε το άλμα για την έφοδο στον Ουρανό», έγραψαν, όπως ακριβώς έπραξαν οι Μπολσεβίκοι το 1917, όπως ο «Δημοκρατικός Στρατός» στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, όπως ο δίδυμο Μπάαντερ – Μάινχοφ της RAF, όπως ο σύμφωνα Δημήτρης Κουφοντίνας. Η Σέχτα ξαναθυμάται το «άνθισμα» σημειώνοντας ότι «Εμείς προτείνουμε τον ολοκληρωτικό εκμηδενισμό και την ισοπέδωση των εξουσιαστικών σχέσεων και του κυρίαρχου πολιτισμού. Μόνο μέσα από τα χαλάσματα και τα ερείπια των σύγχρονων αστικών κέντρων μπορεί να ανθίσει ένας νέος τρόπος ζωής» και συμπληρώνει ότι «Προωθούμε έναν νέο πολιτισμό που οι αξίες του βρίσκονται στην ισοτιμία, στην αξιοπρέπεια, στην τιμή, στον αλληλοσεβασμό, στην αλληλεγγύη, στην απελευθέρωση».

Στην προκήρυξη με την οποία η οργάνωση «Σέχτα Επαναστατών» ανέλαβε την ευθύνη για την εκτέλεση του υπαρχιφύλακα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας Νεκτάριου Σάββα, έστω και αν ο Μάο Τσε Τουνγκ συνήθιζε να καταγγέλλει τους σεχταριστές στις ομιλίες του, μνημονεύουν τον ηγέτη της Κινεζικής Επανάστασης ως εξής «Όπως είχε πει ο Μάο – Τσε Τουνγκ ‘να χτυπάς έναν για φοβίσεις 100’». Όλα αυτά δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι ο συντάκτης ή οι συντάκτες της προκήρυξης είναι Μαοϊκοί. Εξ αρχής, άλλωστε, η «Σέχτα Επαναστατών» δήλωσε ότι «δεν κάνουμε πολιτική, κάνουμε αντάρτικο».

Η οργάνωση αρέσκεται στη συρραφή κειμένων. Στην προκήρυξη ανάληψης της ευθύνης για την εκτέλεση τουΝεκτάριου Σάββα ο συντάκτης ή οι συντάκτες του κειμένου είχαν αντιγράψει ακριβώς παλαιότερη προκήρυξη της οργάνωσης «Αντικρατική Πάλη», την οποία οι αρχές του κράτους είχαν χρεώσει – μετά θάνατον βέβαια – στονΧρήστο Τσουτσουβή, το όνομα του οποίου αγνοούσαν πλήρως πριν από τη συμπλοκή του Γκύζη το 1985. Προκηρύξεις ή ολόκληρα κείμενα της «Αντικρατικής Πάλης» δεν θα εντοπίσει κανείς, όσο και αν ψάξει στο διαδίκτυο. Μόνο, στο αρχείο του μπορεί να βρει κανείς κείμενα της οργάνωσης που είχε δράσει στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Η προκήρυξη της «Σέχτας Επαναστατών» το καλοκαίρι του 2009 ανέφερε συγκεκριμένα ότι «Ηεκτέλεση του συγκεκριμένου μπάτσου ήταν γι΄ αυτόν το θλιβερό τέλος μιας ακόμα πιο θλιβερής και επαίσχυντης επιλογής που ο ίδιος είχε κάνει αποφασίζοντας έτσι και για το τέλος του».

Το κείμενο ανάληψης της ευθύνης για την εκτέλεση του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου,  το 1985 ανέφερε ακριβώς ότι «η εκτέλεσή του ήταν γι’ αυτόν το θλιβερό τέλος μιας ακόμα πιο θλιβερής και επαίσχυντης επιλογής, που ο ίδιος είχε κάνει, αποφασίζοντας έτσι και για το τέλος του». Αυτό το απόσπασμα, μόνο, από την προκήρυξη της «Αντικρατικής Πάλης» μπορούσε να εντοπίσει κανείς στο διαδίκτυο μέχρι τον Ιούνιο του 2009 σε πολύ παλαιότερο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», της έκδοσης της Δευτέρας 27/12/1999. Αν κάποιοι δεν έχουν στο αρχείο τους προκήρυξη της «Αντικρατικής Πάλης» ώστε να ανατρέχουν στο κείμενό της οργάνωση, τότε φαίνεται ότι κάποιοι άλλοι «σέρφαραν» στο διαδίκτυο αναζητώντας στοιχεία για εκτελέσεις δικαστικών ή άλλων. Το εντυπωσιακό είναι ότι η «Αντικρατική Πάλη» δεν είχε αιτιολογήσει την επίθεσή της εναντίον του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου.

H «αγάπη» για τη RAF και η αναβίωση του «ενιαίου καθοδηγητικού κέντρου»

Η οργάνωση δείχνει μεγάλη αδυναμία στην RAF. Η ανακοίνωση Νο 1 ξεκινά με παλαιότερο απόσπασμα κειμένου της RAF «ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΟΠΛΙΖΟΝΤΑΙ πεθαίνουν. Όσοι δεν πεθαίνουν είναι θαμμένοι ζωντανοί στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα πέτρινα φέρετρα των νέων στεγαστικών προγραμμάτων, στα ασφυκτικά σχολεία, στις κατακαίνουργιες κουζίνες και κρεβατοκάμαρες, τις γεμάτες χαριτωμένα έπιπλα αγορασμένα επί πιστώσει». Χρησιμοποιώντας ξανά τη RAF,χωρίς να την αναφέρει, στην ανακοίνωση Νο4 θυμάται τα «χαρούμενα έπιπλα»: «Ζούμε σε άθλιες πόλεις, τρώμε πλαστικό φαγητό, ενημερωνόμαστε με κατασκευασμένες ειδήσεις, ψωνίζουμε τυποποιημένα προϊόντα, εργαζόμαστε σε αηδιαστικές δουλειές, θαυμάζουμε κάλπικα πρότυπα, φτιάχνουμε τα μικρά ιδιωτικά κελιά μέσα στα σπίτια μας με τη χαρούμενη επίπλωση» αναφέρει η «Σέχτα Επαναστατών».

Η απέχθεια της RAF για τον μικροαστισμό, για την Λούμπεν Μικροαστική Τάξη, όπως αναφέρει και η «Σέχτα Επαναστατών», είναι δεδομένη και καταγεγραμμένη. Στην ανακοίνωση Νο3, όμως, η «Σέχτα Επαναστατών» καταγγέλλει (;) αναδρομικά την RAF για «φιλοσοβιετισμό». H RAF ανέφερε ότι «Στην πολιτική αδιαφορία του προλεταριάτου δεν πρέπει να βλέπουμε μονάχα την απάθεια, αλλά και την αμφισβήτηση ενός συστήματος για το οποίο δεν αξίζει τον κόπο να στρατευτεί κανείς» και συμπλήρωνε ότι «Στην έλλειψη διάθεσης του προλεταριάτου για οικονομικούς αγώνες, δεν πρέπει να βλέπουμε την αποστροφή για τον αγώνα, αλλά την άρνηση των προλετάριων να παλέψουν για γελοίες αυξήσεις και για μια ανόητη κατανάλωση». Στην ανακοίνωση Νο3 η «Σέχτα Επαναστατών» σημείωνε ότι « … το προλεταριάτο και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα δε διαθέτουν καμία συνείδηση παρά μόνο την ακόρεστη επιθυμία για κοινωνική καταξίωση μέσο αξιωμάτων και εύκολου πλουτισμού πατώντας επί πτωμάτων. Τελικά είναι πολύ σχετικό αν υπήρξε ποτέ προλεταριάτο, ως συνειδητός φορέας της θέσης του ή βίωνε μια εξαναγκαστική έξω-συνειδητότητα απ΄ τους μαρξιστές καθοδηγητές του, λόγο της παλιότερης ισόβιας αποκλεισμένης θέσης του». Στην ανακοίνωση Νο4 η οργάνωση εκφράζει την απέχθειά της στον μικροαστισμό χρησιμοποιώντας ως βάση την «υποκριτική» αντίδραση της κοινωνίας στα μέτρα που επιβάλλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αναφέρει η προκήρυξη ανάληψης της ευθύνης για την εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια ότι «Όσον αφορά την οικονομική κρίση και το μοιρολόι της κοινωνίας για το δυσοίωνο μέλλον της, δεν δίνουμε δεκάρα τσακιστή. Ένας κόσμος που διαμαρτύρεται για τα νέα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα δίχως πρώτα να έχει εξεγερθεί ενάντια στη νοηματική φτήνια της ίδιας της ζωής μέσα στο σύστημα, μας είναι αδιάφορος και άξιος της μοίρας του. Δεν έχουμε δανειστεί τίποτα από τον κόσμο σας για να νιώσουμε ότι το χάνουμε ή το χρωστάμε. Αν αυτό που διακυβεύεται στην συνείδηση των ανθρώπων τώρα είναι η απώλεια ενός σταθερού μισθού και μιας σίγουρης σύνταξης δείχνει ότι αυτός ο κόσμος έχει ήδη πεθάνει γιατί πρώτα έχασε τις επιθυμίες του, την αξιοπρέπειά του, τον εγωισμό του, τα όνειρά του, τη συνείδησή του, τα συναισθήματά του και τότε δεν νοιάστηκε πραγματικά κανείς».καθοδηγητές του, λόγο της παλιότερης ισόβιας αποκλεισμένης θέσης του.

Τα όπλα και η «ΟΠΛΑ»

Η «Σέχτα Επαναστατών» μαζί με την προκήρυξη, παραπέμποντας στη 17 Νοέμβρη, έστειλε και μια φωτογραφία με τον οπλισμό της οργάνωσης και το σύμβολό της, το οποίο παραπέμπει στη RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός), δηλαδή το πλαισιωμένο από δύο υποπολυβόλα Scorpion πεντάκτινο αστέρι. Τρία Καλάσνικοφ ΑΚ 47 (χωρίς το ξύλινο κοντάκι), Δύο Γκλοκ 17, ένα Μαχαίρι Κα Μπαρ, ένα Scorpion, ένα σοβιετικό Τούλα Τόκαρεφ, ένα γερμανικό Μάουζερ, ένα Μπράουνινγκ Χάι Τάουερ, ένα Κολτ, ένα Γκλοκ 17, ένα Χέκλερ και Κοχ, ένα Γκλοκ 19, ένα Μάουζερ, ένα ελβετικό Ζίγκ – Ζάουερ, ένα αμερικανικό Smith Wesson Sigma, δύο αυστριακά Γκλοκ 18 και μια σιδερογροθιά.

Σήμερα κάποιοι αξιωματικοί της αντιτρομοκρατικής εκτιμούν ότι πιθανότατα τα τρία Καλάσνικοφ της οργάνωσης είχαν χρησιμοποιηθεί στην ενέργεια εναντίον του αστυνομικού τμήματος Αγίας Παρασκευής τον Οκτώβριο του 2009. Τότε την ευθύνη είχε αναλάβει η «κομμουνιστική» οργάνωση «ΟΠΛΑ» με μία προκήρυξη, η οποία απέχει «έτη φωτός» από το μηδενιστικό, ισοπεδωτικό και απολιτίκ κείμενο της «Σέχτας Επαναστατών». Τότε οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. υποστήριζαν ότι «ο οπλισμός που χρησιμοποιήθηκε στην ενέργεια θυμίζει τον Επαναστατικό Αγώνα, ενώ η αγριότητα τη Σέχτα Επαναστατών». Στην πραγματικότητα η προκήρυξη της «ΟΠΛΑ» δεν έπεισε ποτέ τους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. για τη γνησιότητά της. Ωστόσο δεν είναι λίγοι εκείνοι, οι οποίοι θεωρούν ότι η εμφάνιση πολλών οργανώσεων είναι η «συστημική» απάντηση των «προφεσόρων» της ανάπτυξης νέου κύκλου βίας στις παρωχημένες θεωρίες περί συγκοινωνούντων δοχείων.

Στη μεταπολίτευση η θεωρία αυτή είχε κυριαρχήσει και τότε εμφανίστηκαν οργανώσεις «φωτοβολίδες» όπως για παράδειγμα η οργάνωση Ιούνης 78 η οποία είχε εκτελέσει τον αρχιβασανιστή της Χούντας Μπάμπαλη (περίπου όπως η «Σέχτα Επαναστατών» τον Γκιόλια). Εκείνη την οργάνωση ωστόσο η «Σέχτα Επαναστατών» δεν την μνημονεύει στην προκήρυξη ανάληψης της ευθύνης για την εκτέλεση του υπαρχιφύλακα της αντιτρομοκρατικής Νεκτάριου Σάββα. Αντίθετα η οργάνωση αναφερόταν σε οργανώσεις όπως η «Ε.Ο. Οκτώβρης 80΄», η «Αντικρατική Πάλη», η «Επαναστατική Αλληλεγγύη», η «1η Μάη» και σε ορισμένους κύκλους του ΕΛΑ. Όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές: «Ίσως θα ήταν καλύτερο να αντιμετωπίζουμε τη Σέχτα Επαναστατών ως το βραχίονα ενός ενιαίου καθοδηγητικού κέντρου το οποίο έχει εμπνευστεί και κάποιες οργανώσεις ‘κομήτες’».

Το «σχήμα» της «Σέχτας Επαναστατών»

Η «Σέχτα Επαναστατών» δεν έχει «σχήμα» και δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Η εμμονή πάντως της οργάνωσης στο σωφρονιστικό σύστημα και η ολοκληρωμένη αντίληψη περί της λειτουργίας του, οι παραβατικές εμπειρίες τις οποίες παραδέχονται τα μέλη της ότι είχαν, οι διαρρηκτικές δυνατότητες στις οποίες αναφέρονται ,η σιδερογροθιά και τα μαχαίρια στη φωτογραφία με τον οπλισμό, οι πολλές σφαίρες που χρησιμοποιήθηκαν στις εκτελέσεις των Νεκτάριου Σάββα και του Σωκράτη Γκιόλια, οι πληροφορίες που βρίσκονται καλά κρυμμένες ,αποτελούν τη βάση της ανάπτυξης της επιχειρηματολογίας και των εκτιμήσεων περί εμπλοκής κάποιων ποινικών.

Στην πραγματικότητα οι διωκτικές αρχές βρίσκονται στο σκοτάδι αυτή τη στιγμή, αλλά οι παραβατικές εμπειρίες κάποιων μελών της οργάνωσης είχαν καταστεί αντιληπτές και από παλαιότερα αποσπάσματα προκηρύξεων  της «Σέχτας Επαναστατών». Στην πρώτη της ανακοίνωση η οργάνωση ανέφερε ότι «αποφασίσαμε τα ξημερώματα της Τρίτης να επισκεφτούμε αιφνιδιαστικά ένα καθόλου τυχαίο Α.Τ., αυτό τουΚορυδαλλού που απέχει 500 μέτρα από τα κολαστήρια των φυλακών και να χτυπήσουμε τους τυχαίους μπάτσους που βρίσκονταν εκεί». Στην ανακοίνωση Νο3 ο συντάκτης ή οι συντάκτες του κειμένου αναφέρουν ότι «εμείς έχουμε μόνο μια ζωή που αξίζει ρε γαμώτο κάτι καλύτερο απ΄ τους γρυλλισμούς των ένστολων γουρουνιών, τις βρισιές των δεσμοφυλάκων και τις εισαγγελικές αγορεύσεις των δήμιων μας. Και μιλάμε για εμάς και για σένα, τον κάθε εσένα που δεν γουστάρεις αυτόν τον σκατόκοσμο και τους υποτελείς».τ

Τα μέλη της «Σέχτας Επαναστατών» και κάθε «Σέχτας» ή «Φράξιας» θα μπορούσαν να είναι οργισμένοι μικροαστοί που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τον καθρέπτη τους, αδικημένοι από το σύστημα, «εκτελεστές συμβολαίων», όπως λέγεται τελευταία, άνθρωποι που βλέπουν πολύ τηλεόραση (χρησιμοποιούν το δημοσιογραφικό κλισέ «μέτρια προς πυκνή ροή αυτοκινήτων»), που παρακολουθούν την εξέλιξη της διαδικτυακής ενημέρωσης ή πρόσωπα που μεταφέρουν τα video games στην αληθινή ζωή. Κανείς δεν γνωρίζει τι είναι από όλα αυτά ή από άλλα και ίσως κανείς δεν μάθει ποτέ.

Η «Σέχτα Επαναστατών» έχει όπλα – σφραγίδες, εκείνα τα όπλα που «σφραγίζουν» και δείχνουν σε ολόκληρο το σύστημα και στην κοινωνία τη συνέχεια της οργάνωσης σε μια σειρά από ενέργειες. Με αυτόν τον τρόπο δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες μέχρι τα πρώτα αποτελέσματα των βαλλιστικών εξετάσεων. Όποιος έχει τα όπλα και τις δυνατότητες διάθεσής τους, έχει και τη «Σέχτα Επαναστατών»

Του Θύμιου Παπανικολάου

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Ιουλίου 29, 2010

Πρέπει να   έχεις κυριολεκτικά κάλο στον εγκέφαλο για να αναζητείς ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρο και μάλιστα αντικαπιταλιστικό στην προκήρυξη της «Σέχτας».

Πρέπει να εκτελείς πρακτορική υπηρεσία για να παρομοιάζεις αυτή τη μαφιόζικη οργάνωση με καστρικά και γκεβαρικά σχήματα του τύπου «Focoism», όπως ένας ανεκδιήγητος ηλίθιος σε κάποιο ιστολόγιο παρουσίασε…

Αυτές οι «αναλύσεις» που επιχειρούν να προσδώσουν σε ένα καραμπινάτο κατασκεύασμα των μυστικών υπηρεσιών (Σέχτα),  αντικαθεστωτική ιδεολογική διάσταση και «κόκκινο» πολιτικό χρώμα, είναι «εγκάθετες» ποικίλων πρακτορίσκων ή στην καλύτερη περίπτωση ηλιθίων  με περικεφαλαία…

Και γίνονται ακόμα πιο ύποπτες αυτές οι «αναλύσεις»  των ποικίλων εξυπνάκηδων αρουραίων, από το γεγονός ότι εδώ η «Σέχτα» μιλάει τόσο καθαρά καθεστωτικά και μαφιόζικα, με ένα λόγο φτηνής και αδέξιας δημαγωγικής φλυαρίας και ηθικολογίας, με ένα λόγο που απέχει έτη φωτός από τα καλοδουλεμένα κείμενα της μεγάλης πρακτορικής απάτης, της «17Ν».

Αν είναι δυνατόν να προσδίδει κανείς στο λόγο της «σέχτας» ιδεολογικό και πολιτικό χρώμα, έξω από το φαιό χρώμα των συμμοριών του χρήματος και των μυστικών υπηρεσιών.

Έχουμε προβεί σε αναλυτική ακτινογραφία αυτού του μαφιόζικου εξαμβλώματος εδώ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3498

Θα θίξουμε, εδώ κάποια ζητήματα από την νέα προκήρυξη, συνοπτικά, μέσα από τα οποία αυτό-αποκαλύπτεται η «Σέχτα»

Ζήτημα 1ον

Η «Σέχτα» επιχειρεί να «τεκμηριώσει» την ύπαρξής της μέσα από ένα παραληρηματικό λόγο φλύαρων, ασυνάρτητων και γλυκερών ρητορικών ηθικολογιών: γύρω από τη βία της εποχής μας, τη δυναστεία του θεάματος, την απελπισία, τη διαφθορά, τη μοναξιά, την άχρωμη ζωή, τη δυστυχία και τέτοια ηχηρά λογάκια…

Δεν υπάρχει σήμερα δομή  εξουσίας, κόμμα ή πολιτικάντης, ΜΜΕ και τα κόπρανά τους που να μη ωρύονται για όλα αυτά τα κοινότοπα. Και αυτοί που ωρύονται και  θρηνούν με αναφιλητά είναι τα μεγαλύτερα λαμόγια του καθεστώτος, οι μεγαλύτεροι απατεώνες και δημαγωγοί. Ακόμα και τα κατακάθια της σήψης, τα ποικίλα κόπρανα του τηλεθεάματος αναθεματίζουν αυτά τα «κακά» της ζωής…

Ιστορική υπόμνηση: Οι πλέον υστερικοί δικτάτορες και φασίστες πάνω σε αυτά τα ίδια αναθέματα στηρίχτηκαν για να δολοφονούν τους λαούς και τους αντιπάλους τους…

Και μόνο αυτή η γλυκερή, η πομπωδώς φλύαρη και ασυνάρτητη ηθικολογία της «Σέχτας» δείχνει το σκληρό, φασιστικά μαφιόζικο, πρόσωπό της…

Ζήτημα 2ον

Μια προκήρυξη σεντόνι και παρακάμπτει ΟΛΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ:

α) Ούτε μια νότα για την καταστροφή και το ξεπούλημα της Ελλάδας στις διεθνείς μαφίες του χρήματος.

β). Ούτε μια νότα για τη δικτατορία των διεθνών ελίτ, την καταλήστευση του ελληνικού λαού και  τη βάρβαρη εξόντωσή του…

γ). Ούτε μια νότα για την κυβέρνηση των δοσίλογων…

δ). Ούτε μια νότα για τα αρπακτικά των τραπεζιτών και του μεγάλου κεφαλαίου…

ε). Ούτε μια νότα για τους διεθνείς ληστές και δήμιους, ούτε μια νότα για τους Αμερικανούς…

Χρειάζονται και άλλα για να φανεί το μακάβριο πρόσωπο της «σέχτας», ο ρόλος της και οι πάτρωνές της;

Ζήτημα 3ον

Αλλά τα έξυπνα πουλάκια πιάνονται από τη μύτη.

Η μόνη αναφορά για την κατάσταση είναι αυτή που την προδίδει παντελώς:

«Η Ελλάδα εδώ και μήνες βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα με την προσφυγή στο ΔΝΤ και το οικονομικό της έλλειμμα».

Είναι σαν διαβάζεις ανακοίνωση του κατοχικού μας πρωθυπουργού και του καθεστώτος.

Η Κατοχή μας γίνεται «προσφυγή»!!!

Και υιοθετείται πλήρως ο καθεστωτικός μύθος: «Οικονομικό έλλειμμα»!!!

Αν είναι δυνατόν ένας «αντικαθεστωτικός» να παρακάμπτει τα πάντα και να υιοθετεί τη γλώσσα του καθεστώτος.

Αυτή η «λεπτομέρεια» ξέφυγε από τον πράκτορα που έγραψε την προκήρυξη…

Ζήτημα 4ον

Το «επαναστατικό» αυτό κείμενο είναι εξ ολοκλήρου προσαρμοσμένο στον εσωτερικό πόλεμο των μαφιών του χρήματος και στα τρομοκρατικά τους παιχνίδια.

Και βεβαίως παρακάμπτει την καρδιά του προβλήματος (τα μεγάλα αφεντικά)  και εστιάζει στην «περιφέρεια», στις παράπλευρες απώλειες του πολέμου, στους στρατούς και τους μπράβους του πολέμου: Στους δημοσιογράφους…

Μέσα από αυτή την ταχυδακτυλουργική μετάθεση από τις εστίες στα «συμπτώματα» προσπαθεί να δικαιολογήσει τη δολοφονία του Σωκράτη με ένα σωρό συρραφές και αποκόμματα που έχουν γραφεί γύρω από το θέμα και γύρω από τη σήψη του χώρου.

Στιγματίζει τους «στιγματισμένους» έτσι για ξεκάρφωμα και ανώδυνα, γιατί ο κόσμος όλος γνωρίζει τι κουμάσια είναι αυτοί. Με τον ανέξοδο στιγματισμό των «στιγματισμένων» παρακάμπτονται ταχυδακτυλουργικά οι κεντρικές εστίες και τα μεγάλα κεφάλια: Οι βασιλιάδες του πολέμου…

Παρόλα αυτά, όμως, πάλι μένει μετέωρη η άγρια δολοφονία του Σωκράτη. Είναι δυνατόν μέσα σε αυτόν τον κόσμο της μαφιόζικης διαπλοκής ο Σωκράτης να ήταν το πιο μισητό πρόσωπο της διαφθοράς και της λαμογιάς και των πρακτορικών διαπλοκών;

Συμβόλιζε για τον κόσμο κάτι τέτοιο ο Σωκράτης για να γίνει το θύμα;

Αντίθετα ο Σωκράτης ήταν αγαπητός στον κόσμο ή τουλάχιστον κατά πολύ λιγότερο μισητός από άλλους τρανταχτούς αστέρες με μεγάλη θητεία στα κυκλώματα…

Και μόνο η επιλογή του Σωκράτη και η χυδαίες και φτηνές δικαιολογίες της δολοφονίας του αποκαλύπτουν ότι η «Σέχτα» είναι μια οργάνωση μαφιόζικων εκκαθαρίσεων λογαριασμών, πλην όλων των άλλων που αναφέραμε…

Να πάψουν, λοιπόν, κάποια παπαγαλάκια να αναζητούν ιδεολογικά και πολιτικά κίνητρα αντικαθεστωτικής οργάνωσης…

Οι Έλληνες δεν είναι αμερικανάκια…



Από το Greek Helicopters Author: Sotiris Antonopoulos, Category: General

Δεκαετίες τώρα γράφω για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά αεροδρόμια. Κύρια υπεύθυνη για την κατάντια, που αγγπίζει τα όρια της δολιοφθοράς, η συντεχνία των “αερολιμενικών”. Διαβάστε το κείμενο του Σωτήρη Αντωνόπουλου και θα καταλάβατε…_Κ.Κ.

Ως εκπαιδευτής της Αερολέσχης Μεσογείων, αποφάσισα να πετάξω μέχρι την Ρόδο, ώστε να δώσω την ευκαιρία σε μέλη και μαθητές μου, που ζούν και εργάζονται σ’ αυτό το υπέροχο νησί, να δούν τον τόπο τους από ψηλά ή και να επισκεφτούν προορισμούς που υπό άλλες συνθήκες (μη αεροπορικές), είναι από δύσκολο έως ανέφικτο να φτάσουν (βλέπε Κάσο, Καστελλόριζο, Λέρο, Σητιά, Αστυπάλαια…).

Η Οδύσεια ξεκίνησε από νωρίς. Από τα τρία αεροδρόμια της Ρόδου, το ένα (Κάλαθος), δεν ιφύσταται πρακτικώς. Διότι ένας άλλος λαός, μη τριτοκοσμικός, μη τεχνοφοβικός ξεκίνησε να το κατασκευάζει, αλλά δεν ευτύχησε να το τελειώσει. Εννοείται ότι στην χώρα των νεοραγιάδων δεν ευδοκιμούν τέτοια “πράγματα”. Οι γρεκίλοι δεν αρέσκονται σε προοδευτιλίκια! Μόνο τα τσιφτετέλια και τα σουβλάκια έχουν ενδιαφέρον γι’ αυτούς.

Το δεύτερο αεροδρόμιο, αυτό των Μαριτσών (Ιταλογενές και αυτό…), φάνταζε να είναι η καλύτερη ιδέα, διότι το τρίτο (Διεθνής Αερολιμένας, Διαγόρας) είναι αρκετά απασχολημένο με πτήσεις αερογραμμών και άρα -από νεοελληνικής σκοπιάς- αφιλόξενο.

Χωρίς καθυστέρηση εστάλει μέσω ΕΛΑΟ, στο ΓΕΑ/Α1, fax με αίτημα να μου επιτραπεί η προσγείωση σ’ αυτό το αεροδρόμιο. Η απάντηση του ΓΕΑ ήταν ότι τα Μαριτσά δεν ανήκουν στην Πολεμική Αεροπορία (όντως, το αεροδρόμιο αναφέρεται ως civilian  στο AIP) άρα δεν δύναται να εξεταστεί κάτι τέτοιο. Θεωρητικά θα έπρεπε να καταθέσω μόνο ένα σχέδιο πτήσης. Πρακτικά μου απαγορεύτηκε η προσγείωση, διότι δεν υπάρχει κλιμάκιο της Υ.Π.Α στα Μαριτσά ώστε να με εξυπηρετήσει…Κάποιοι άνθρωποι αδυνατούν να καταλάβουν ότι για να προσγειωθώ, δεν θέλω ούτε QNH,  ούτε άνεμο, ούτε πυροσβεστικό όχημα, ούτε σηματωρό, ούτε να τους βλέπω. Επιπλέον του προαναφερθέντως προβλήματος, η μονάδα φύλαξης του αεροδρομίου είναι της Πολεμικής Αεροπορίας. Έπρεπε λοιπόν να ενημερωθεί να εγκρίνει και να ελέγξει τα άτομα που θα έρχονταν.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι η Ρόδος έχει ένα, κι όχι τρία αεροδρόμια.

Λόγω NOTAM, έπρεπε να ενημερώσω τουλάχιστον 24 ώρες πριν ότι επιθυμώ να προσγειωθώ και να σταθμεύσω  στον Διαγόρα. 48 ώρες πριν την άφιξή μου τηλεφώνησα στα τηλέφωνα που αναγράφονταν στο MAIP. Δεν απήντησε ποτέ κανένας. Επειδή είχα το τηλέφωνο του approach (εξαιτίας της ιδιότητάς μου ως συγκυβερνήτης στο Super Puma που επιχειρεί από το νησί), κάλεσα εκεί (αλίμονο αν κι εκεί δεν απαντούσαν) και τους ζήτησα το νούμερο του αερολιμενικού. Έτσι έβγαλα άκρη. Εγώ… επειδή ξέρω… Αλήθεια αν ήμουν ξένος και δεν είχα το νούμερό τους? Μαντεύω ότι δεν θα πήγαινα ποτέ. Στο Ελλαδιστάν όλα μπορεί να λειτουργήσουν μόνο με διαπροσωπικές σχέσεις…

Εν πάση περιπτώση, μίλησα με την αερολιμενικό, η οποία “στράβωσε” λίγο, αλλά -δεν έχω παράπονο- μου είπε ότι υπήρχε θέση στάθμευσης για μία εβδομάδα που ήθελα. Μου τόνισε ωστόσο ότι πρέπει να βρώ και handler. Ζήτησα και βρήκα τα τηλέφωνα από  Goldair, olympic και swissport. Η πρώτη εταιρία μου ζητούσε 89 ευρώ για να με εξυπηρετήσει. Μάλιστα αρνήθηκε να δεχτεί την κάτρα μέλους της AOPA! Το έχω μετανοιώσει που δεν συγκράτησα την συνομιλία…Η Ολυμπιακή έχει προέλευση από το νεο-ελληνικό δημόσιο, άρα δεν το σήκωσε ποτέ. Τέλος, η swissport και πιό συγκεκριμένα ο κύριος Φαρμακίδης (ο οποίος τυγχάνει ο ίδιος ιδιώτης αεροπόρος της τοπικής αερολέσχης) με εξέπληξε ευχάριστα δεχόμενος να μας εξυπηρετήσει με τον πλέον οικονομικό τρόπο…Τον ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό.

Την Τρίτη 27/7/10, μετέβην στο αεροδρόμιο για να πετάξω μία πτήση. Ήδη απ’ το βράδυ της Δευτέρας, έπερνα επανειλλημένως τηλέφωνα στην BP του αεροδρομίου. Μάταια όμως. Το καύσιμο με έβγαζε εύκολα μέχρι Κω. Μάλιστα αρκούσε και για να επιστρέψω. Προκειμένου να μην χάνω χρόνο συμπλήρωσα τα απαραίτητα έγγραφα. Απαιτείται ένα ελάχιστο 15 λεπτών για General declaration και ένα ελάχιστο άλλων 15 λεπτών για σχέδιο πτήσης, αφού παντού ήμουν στο “περίμενε”. Στο ενδιάμεσο πήρα τηλέφωνο στον πύργο της Κω. Το σήκωσε ένας φίλος ελεγκτής. Του εξήγησα ότι μετά την προσγείωσή μου θα πήγαινα στην πόλη, με το κάνιστρό μου χωρητικότητας 20 λίτρων, για να προμηθευτώ καύσιμο για το αεροπλάνο (είχα βρεί και βενζινάδικο που διέθεται 100αρα βενζίνη και μου είχαν κρατήσει μία ποσότητα). Υπολόγιζα όμως χωρίς τον νεοέλληνα, διότι μετά από επικοινωνία με τον αερολιμενικό της Κω, μου απαγόρεψαν να κάνω κάτι τέτοιο, αφού -λέει – δεν προβλέπεται από τον κανονισμό!!!

Σας παραπέμπω στον Κανονισμό ανεφοδιασμού καυσίμου Ελαφρών και Υπερελαφρών αεροσκαφών δημοσιευμένο στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, Αρ. Φύλλου 1263 – 26 Ιουνίου 2009, για να πιστοποιήσετε ότι μου έλεγαν αρλούμπες. Δεν το έκανα θέμα (μην χαλάσω και τις σχέσεις μου μαζί τους…).

Σε “έρευνα” που έκανα στα γειτνιάζοντα αεροδρόμια, συνειδητοποίησα, ότι όλοι οι αρμόδιοι φορείς αγνοούσαν το ΦΕΚ που από πέρυσι επιτρέπει τον ανεφοδιασμό ελαφρών α/φων με μπετόνι (κάνιστρο) από τον κυβερνήτη τους. Κι εγώ τώρα, τι πρέπει να κάνω; Να περιμένω να βάλουν μυαλό? Να περιμένω να φτάσει το ΦΕΚ στους υπεύθυνους; Να το σηκώσει η BP; Να λυθεί η απεργία; Να σταματήσω να πετάω για να μην τους ενοχλώ και να είμαι και πιό “ασφαλής” στο έδαφος;

Πρέπει κάποιοι να θυμηθούν για ποιο λόγο βρίσκονται στις θέσεις που βρίσκονται και τις υποχρεώσεις που έχουν απέναντι στους χειριστές και δεν πρέπει να ξεχνούν ότι άγνοια τού νόμου δεν δικαιολογείτε σε δημόσιο υπάλληλο όταν μάλιστα κατέχει διευθυντική θέση.
Δεν είναι δυνατόν να κουβαλάει ο χειριστής μαζί του μια τσάντα με αποδεικτικά χαρτιά σε μια προσπάθεια να αποδείξει αποφάσεις του Ελληνικού Κράτους σε ανθρώπους που θα έπρεπε να τα γνωρίζουν πρώτοι, αφού η δουλειά τους είναι να εκτελέσουν τις αποφάσεις αυτές και όχι να τις σχολιάσουν. Αντί να σκεφτούν, μας ειρωνεύονται με ύφος 100 καρδιναλίων.

Για συνέλθετε λίγο. Έχει δίκιο μάλλον ο ιδρυτής του GreekHelicopters.gr που λέει ότι “για να εκτελέσεις με ηρεμία μια πτήση στην Ελλάδα πρέπει να έχεις μαζί σου δικηγόρο”.

από το: radar.blogspot.com
Γράφεi ο ΔΑΜΩΝΙΔΗΣ

Το «φαινόμενο Δρούτσα» θα αποτελούσε ένα είδος παιδιάς, αν η παρουσία του ανδρός στο νευραλγικό για την πορεία της Ελλάδος στον διεθνοπολιτικό χώρο αξίωμα του επικεφαλής της διπλωματίας της χώρας, εν όψει και των κινήσεων της Άγκυρας με τα ερευνητικά σκάφη «Πίρι Ρέις» και «Τσεσμέ» στο Αιγαίο, δεν διασυνδεόταν με τη θέση του Ελληνισμού στο μέλλον…

Οι παίκτες, ενδεχομένως, στην αναζήτηση της «λύσης» του «φαινομένου» να διακινούνταν μεταξύ της φιλοσοφικής θεωρίας του «αδιανόητου τίποτα», του φιλοσόφου Στέλιου Ράμφου και εκείνης των αλληλοαναιρούμενων εννοιών του «κοσμοπολιτικού πατριωτισμού» του υπουργού Επικρατείας κ. Χάρη Παμπούκη!

Πάντως και στην περίπτωση αυτή δεν είναι βέβαιο ότι θα διασκέλιζαν τις «πύλες του ανεξήγητου» και θα οδηγούνταν στη διαλεύκανση του «φαινομένου»… Ίσως αναζητούσαν έναν «τρίτο δρόμο», όχι βεβαίως του είδους του κ. Μπλερ για τον σοσιαλισμό, αλλά γραμματολογικού – συντακτικού περιεχομένου, που συναντάται στο τυπολογικό πεδίο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, αποκαλείται «αττική σύνταξη» και επιβεβαιώνεται με το πασίγνωστο παράδειγμα: «Τα παιδία παίζει»…

Το κύρος…
Το πρώτιστο στοιχείο για το άτομο στο οποίο ανατίθεται η διεύθυνση του υπουργείου Εξωτερικών μιας χώρας εστιάζεται στο κύρος (πολιτικό, επιστημονικό, διεθνών διασυνδέσεων κ.λπ.) το οποίο διαθέτει και καθιστά βαρύνουσα την παρουσία του στον διεθνή στίβο.

Ο κ. Δρούτσας, δυστυχώς, ιδίαις πράξεσι, με το vitae curriculum, το οποίο δημοσιοποίησε οικειοποιούμενος ανύπαρκτους επιστημονικούς τίτλους, υπέσκαψε τον παράγοντα «κύρος»… Στην περίπτωσή του δεν θα απείχε της πραγματικότητας ο χαρακτηρισμός του πάππου του σημερινού πρωθυπουργού, του Γεωργίου Παπανδρέου του Πρεσβυτέρου, ο οποίος τη δεκαετία του 1960 είχε χρησιμοποιήσει για τον Γεώργιο Γρίβα και τις πολιτικές φιλοδοξίες που εξεδήλωσε μετά τον τερματισμό του αγώνα της ΕΟΚΑ στην Κύπρο: «Εδοξάσθη κρυπτόμενος και εγελοιοποιήθη εμφανιζόμενος…»!

Ως «διπλωματικός σύμβουλος» του κ. Παπανδρέου, την περίοδο κυρίως που ο τελευταίος ηγείτο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καλλιέργησε αμυδρές εντυπώσεις κάποιου «κύρους» στον τομέα αρμοδιότητάς του… Αλλά μετά την 4η Οκτωβρίου 2009 και την παρουσία του στο περικαλλές νεοκλασικό της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, και όσα εν τω μεταξύ διέτρεξαν, άρχισε να επιβεβαιώνει τη δηκτική ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου του Πρεσβυτέρου…

Αν προστεθεί δε η προϋπουργική δράση του κ. Δρούτσα την περίοδο του «Σχεδίου Ανάν» για την Κύπρο, σε συνδυασμό με την αντίστοιχη, αλλά σε κοινή πορεία, του «ανεξήγητου» Άλεξ Ρόντου, τότε δίδονται οι πραγματικές διαστάσεις του «κύρους» του νυν αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών…

Τέλος, ο τομέας «κύρος» δεν είναι δυνατόν σε μια Κοινοβουλευτική Δημοκρατία να απεμπλακεί από τον παράγοντα «λαϊκή (πολιτική) νομιμοποίηση»…

Ο κ. Δρούτσας ανήκει στα εξωκοινοβουλευτικά στελέχη της κυβέρνησης και επ’ ουδενί έχει βαπτισθεί στην κολυμβήθρα της λαϊκής έγκρισης …

Η παρουσία του στον δημόσιο στίβο απορρέει, και μόνο, από τον διορισμό του εκ μέρους του πρωθυπουργού…

Τα πεπραγμένα…
Διπλωμάτες εγνωσμένου κύρους, των οποίων η παρουσία στο περικαλλές νεοκλασικό της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας αντιμετωπίζεται υπεροπτικώς εκ μέρους του κ. Δρούτσα και του περιβάλλοντός του, προσφεύγουν, προκειμένου να σκιτσάρουν τη δράση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών στη διπλωματική αντιμετώπιση της Τουρκίας στο Αιγαίο, στας Ιεράς Γραφάς: «των οικιών ημών εμπιμπραμένων υμείς άδετε…»!

Σειρά διπλωματικών αναλύσεων (εκθέσεων) έχουν κατατεθεί στο γραφείο του κ. Δρούτσα με τις οποίες επισημαινόταν η επείγουσα ανάγκη, προκειμένου να προληφθούν οι ζημιές από τις εξόδους στο Αιγαίο των ερευνητικών τουρκικών σκαφών «Πίρι Ρέις» και «Τσεσμέ», να δρομολογηθούν εκ μέρους του υπουργείου Εξωτερικών κινήσεις που διασυνδέονται με την ανακήρυξη της «Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης» στις περιοχές των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, και κυρίως του Καστελλόριζου, δικαίωμα της Ελλάδος που εδράζεται στο Δίκαιο της Θάλασσας.

Ήδη από το 2008 διπλωματικές εκθέσεις, αλλά και αναλύσεις ειδικών του υπουργείου Άμυνας, είχαν σταθμίσει τις πραγματικές διαστάσεις των δηλώσεων του τότε αρχηγού του τουρκικού ΓΕΝ Μετίν Ατάτς («Εκτιμώ ότι η Ανατολική Μεσόγειος θα καταστεί εστία προστριβών και συγκρούσεων, επειδή προσεχώς θα αποκτήσει σπουδαιότητα. Λόγω των πετρελαίων που διαθέτει, θα μετατραπεί σ’ έναν δεύτερο Κόλπο. Η Τουρκία πρέπει να επαγρυπνεί και να αντιδράσει…») και είχαν εισηγηθεί «το δέον γενέσθαι»…

Ακόμη και φίλια προς την κυβέρνηση ΜΜΕ (π.χ. τηλεοπτικός σταθμός «Μέγκα») προειδοποιούσαν με τους ανταποκριτές τους στην Ουάσινγκτον (Μιχάλης Ιγνατίου κ.λπ.) για τους σχεδιασμούς της Άγκυρας…

Ο κ. Δρούτσας, κατά τους ίδιους κύκλους, επέμενε στη διακίνηση επί της ευθείας των «χλιαρών διαβημάτων» προς την Άγκυρα και την τακτική της «εξημέρωσης του θηρίου»!

Η απογύμνωση υπηρεσιών…
Οι διπλωματικές υπηρεσίες της χώρας και δη σε νευραλγικές πρεσβείες του εξωτερικού και υπό το πρόσχημα της οικονομικής συγκυρίας -τομέας στον οποίο ο κ. Δρούτσας εμφανίζεται «βασιλικότερος του βασιλέως»- έχουν απογυμνωθεί πόρων και στελεχικού δυναμικού. Ο διπλωματικός σάκος αφικνείται στην κεντρική υπηρεσία καθημερινώς και… ελαφρύτερος, η δε κρυπτογραφική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών «κινδυνεύει» να μείνει άνευ αντικειμένου…

Red Alert-:)

Το πληκτρολόγιο του Toshiba Portege αρνείται από χθες να “γράψει” το τελικό “ς” εκτός και αν το πιέσω πολύ δυνατά! Καμία ιδέα από τους ειδικούς;





Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,250 other followers

%d bloggers like this: