The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 320,000 times in 2013. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 14 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

 

 

Looking for a answer

(ALA) Always Looking for an Answer

Από χτες στο διαδίκτυο υπάρχει η επόμενη μέρα του παρόντος ιστολογίου και η η αρχή της 3ης (και τελευταίας) περιόδου της δημοσιογραφικής ζωής του Κώστα Δ. Καββαθά. Το www.kavvathas.com δίνει τη θέση του στο meta4four.gr

σημ: Επειδή όλα τα cayotes (συμπεριλαμβανομένου και του Willy E. Coyote), έχουν «ψυχολογικά προβλήματα» λόγω της μακράς τους παραμονής στην έρημο της Baha California δεν μπορούν να αποφασίσουν αν προτιμούν το meta4four ή το http://www.kavvathas.com

Προς τούτο ο γιατρός συμβουλεύει τους αναγνώστες να παρακολουθήσουν και εκπομπές του Νίκου Ανικονόμητου-Οικονομάκη

Γι” αυτό γράφουν και στα δύο και έχουν, προσωρινά, σταματήσει το κυνήγι του

Οι επισκέπτες παρακαλούνται όπως πληκτρολογούν http:// http://www.meta4four.gr

Η παρουσίαση έγινε το 2011 και αφορά στην «ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε». Σκοπός είναι να γνωστοποιήσει την ιστορία,από την ίδρυση της το 1970 μέχρι το 2006, όταν, για λόγους που αναφέρονται πιο κάτω, οι άνθρωποι που τη δημιούργησαν απώλεσαν τον έλεγχο της. Σε απλά ελληνικά η εταιρία «πέθανε» -εντελώς!

Διαβάστε τη συνέχεια, κατεβάζοντας το συνημμένο αρχείο: ΤεχνικέςΕκδόσεις-PDFFile

Τα σχόλια δημοσιεύονται με καθυστέρηση για να τα δει ο κ. Boson de Higgs και να διαγράψει τυχόν υβριστικά ή ρατσιστικά σχόλια ή ακατάλληλους δεσμούς (links). Αναδημοσιεύσεις, σχόλια και οι απόψεις αναγνωστών δεν απηχούν απαραίτητα απόψεις του ιδιοκτήτη.  Σχόλια τα οποία αφορούν σε συγκεκριμένα πρόσωπα και δεν έχουν όνομα, επώνυμο και ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail) δεν θα δημοσιεύονται 

Από την no mans land που κατοικώ εδώ και κάποια χρόνια παρακολουθώ τις κοκορομαχίες των μικρομεσαίων μικροαστών για την αποκαλούμενη «διαγραφή του χρέους» της Τζουτζίας Χώρας
Ο Αντουάν δηλώνει ότι, η χώρα δεν χρειάζεται πλέον Μνημόνιο αφού είναι πλέον σε θέση να βγειο μόνη της στις «αγορές»
Ο Ανδρέας Τσίπρας (ο πιο επιτυχημένος χαρακτηρισμός για τον Αλέξη από τον stand up comdian Βουλαρίνο) δηλώνει πως, μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ «γίνει κυβέρνηση» θα ζητήσει την διαγραφή του «μεγαλύτερου μέρους του»
Οι μέρες, οι νύχτες, οι ώρες περνάνε με τους εκπροσώπους των «δύο μεγάλων κομμάτων» να διαπληκτίζονται στα κανάλια, σε εκπομπές που κάνουν δημοσιογράφοι που είναι εγκλωβισμένοι, μετά από δεκαετίες επαναναλήψης της ίδιας ιστορίας, δεν είναι σε θέση να ξεφύγουν απ” την μανιέρα
Το μόνο που μένει στο τέλος αυτών των μονολόγων είναι η φράση «δεν ολοκλήρωσα», «εγώ δεν σας διέκοψα», «οι θυσίες του ελληνικού λαού» και άλλες φριχτές κοινοτυπίες που καμία σχέση δεν έχουν με το παρόν και το μέλλον μιας χώρας που βρίσκεται στη μέση ενός τυφώνα κοινωνικών, οικονομικών και στρατηγικών εξελίξεων

Εκτός απ” τον Αντώνη Σ. και τον Ανδρέα Τ. στο έργο παρουσιάζονται και άλλα πρόσωπα τα οποία περιγράφουν τα όρια της παρούσης κατάστασης -όχι πως οι προηγούμενες ήταν καλύτερες. Παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα

- Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Υπουργός: Κυριάκος Μητσοτάκης Υφυπουργός: Εύη Χριστοφιλοπούλου
Υπουργείο Εξωτερικών Υπουργός: Ευάγγελος Βενιζέλος
– Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Υπουργός: Δημήτρης Αβραμόπουλος. Αναπληρωτής Υπουργός Φ. Γεννηματά(!)
– Υπουργείο Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης
– Υπουργείο Υποδομών, Μιχάλης Χρυσοχοίδης
και μία παγκόσμια πρώτη: Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνος Παναγιωτόπουλος(!) -πριν την Κα Κεφαλογιάννη η οποία, παρ” όλη της την επάρκεια αδυνατεί να σηκώσει το βάρος των σημερινών και των ποηγούμενων θιάσσων
Μπορεί μία χώρα να αντιμετωπίσει τις επερχόμενες απειλές με αυτό το πολιτικό δυναμικό; Και βέβαια μπορεί. Στην Ιταλία έγινε Πρωθυπουργός ο Ματέο Ρέντζι, στην Αγγλία ο Ντέϊβιντ Κάμερον ακαι στην Γαλλία ο Φρανσουά Ολάντ
Ο Αντουαν και ο «Ανδρέας» μας πείραξε;

kavvathas:

Εξαιρετικό!

Για όνομα! Το άρθρο ΔΕΝ είναι δικό μου. Αναδημοσίευση έκανα…

Originally posted on Η καλύβα ψηλά στο βουνό:

unnamed

Μιχάλης Μιχελής

Οι λέξεις, σύμφωνα με τις απόψεις του Βιτγκενστάιν, έχουν την ξεχωριστή και σημαδιακή (ορθολογική) τους βαρύτητα.

Δηλαδή αυτό το τσουβάλιασμα που κάνουμε στην τρέχουσα ειδησεογραφία (γύρω από το ισλαμικό κράτος των ISIS) κι η όλη προπαγάνδα για τους καλούς και κακούς Μουσουλμάνους,  για τους μνησίκακους αλλόθρησκους, που αν δεν προσέξουμε θ’ αλώσουν τις δυτικές μας χριστιανικές κοινωνίες (μέσω της υπεργεννητικότητάς τους και της μετανάστευσης) ή η τρομοφοβία που μας έχει σοκάρει για τους προκλητικούς τζιχαντιστές, που μέσα από τον πιο απαίσιο τρόπο προβάλλουν τον αντιχριστιανικό και αντιιμπεριαλιστικό τους μένος, φανερώνουν ότι έχουμε περάσει σ΄ ένα ασύμμετρο πόλεμο, που τον πρώτο λόγο τον κερδίζουν οι εντυπώσεις μέσω των λέξεων και των εικόνων.

View original 1.304 more words

kavvathas:

Δεν μπορώ να πω πόσο συμφωνώ…

Originally posted on Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα:

http://wp.me/pPn6Y-jyNISIS

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

από την Αυγή (07.09.2014)

[…] Δεν έχω αμφιβολίες ότι ο στρατός του IS είναι ένα συνονθύλευμα 10.000-15.000 (κατά τους «δυτικούς» υπολογισμούς) ισλαμοφασίστες, τυφλωμένους από μια αιματηρή καρικατούρα του σουνιτικού ισλάμ. Τα γεμάτα τρόμο βλέμματα των Γεζιντί, που φτάνουν ακόμη και στη χώρα μας, μαρτυρούν πολλά για τη δράση τους.  Ωστόσο, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ταυτόχρονα ότι τα περισσότερα από όσα μαθαίνουμε καθημερινά για το ακραίο στρατιωτικό – θρησκευτικό μόρφωμα είναι φιλτραρισμένα από καλά ελεγχόμενους διαύλους ενημέρωσης. Δυτικούς φυσικά. […]

View original 739 more words

Πρώτα με τα προσωπικά. Πάντα έτσι ήταν άλλωστε. Απ” το 1970 που ξεκίνησα το ταξίδι με τις Τεχνικές Εκδόσεις, τους 4Τ και τα άλλα …20 περιοδικά μέχρι το 2006 που, λόγω των δικών λαθεμένων επιλογών όλα τινάχτηκαν στο αέρα και, η όποια προσπάθεια έκανα για να ξεφύγω απ” τα σκουπίδια της Ισχυρής Ελλάδας, της Επανίδρυσης και όλων των θεατρικών επιθεωρήσεων που ανέβηκαν από τότε, κατάληξε στη πώληση της σε αυτό που μαχόμουν σε όλη την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, στο επαρχιώτικο …life style! 

Τους τελευταίους 6-7 μήνες λοιπόν βρήκα πολλές δικαιολογίες για να αποφύγω τον -εκτενή- σχολιασμό των όσων συμβαίνουν στη χώρα. Μια-δύο ήταν αληθινές. Η ασθένεια της πολυμυαλγίας π.χ. Που εξαφανίστηκε όπως εμφανίστηκε: ξαφνικά. Τώρα είμαι καλά. Ανεβαίνω πάλι στη μοτοσικλέτα, πετάω (με τους νεότερους) τ” ανεμόπτερα της Λέσχης μας και, έχω και τύψεις που εγκατέλειψα τα δύο μου ιστολόγια, αυτό και το http://www.meta4four.gr, το δεύτερο λόγω της πολυπλοκότητας του

Οδηγώντας προς το αεροδρόμιο Δεκέλειας στο ράδιο του tri-b(*) (έτσι αποκαλώ το «αυτοκίνητο» που, πριν 3 μήνες, εισέβαλε στη ζωή μου), άκουσα (στον ΣΚΑΙ) συνέντευξη του Καθηγητή Αδαμάντιου Παπελάση και διαπίστωσα πως, …δεν είμαι μόνος στη ζωή. Ανάμεσα σε άλλα, τα οποία γράφω τα τελευταία 45 χρόνια, ο Καθηγητής χαρακτήρισε τον Γεώργιο τον 2ο, Παπανδρέου τον 3ο ή «Μεγάλο Στοχαστή» ή Forest GAP ή ότι σας κάνει κέφι, άτομο ανίκανο με ταραγμένο ψυχισμό που δεν άφησε πίσω τίποτα εκτός από Μνημόνια. Είπε πολλές αλήθειες για το πολιτικό «δυναμικό» που οδήγησε τη χώρα στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, χαρακτήρισε τον τιτανογίγαντα Benny de Shrek κενό περιεχομένου και μ” έκανε να πιστέψω πως υπάρχει ακόμα ελπίδα. Αν θέλετε να ακούσετε την συνέντευξη του στη Σία Κοσιώνη google it. Αξίζει     

Τι άλλο; Σιωπή. Οι μέρες περνάνε χωρίς να το καταλάβω. Σήμερα Κυριακή και μετά η εβδομάδα με αστυνομικούς να κολλάνε στη πόρτα προσκλήσεις για δικαστήρια με ανθρώπους που δεν γνωρίζω τα ονόματα, κατάλοιπα της …χρηστής διοίκησης των Τ.Ε απ” τα κοινωνικά και οικονομικά σκουπίδια που αγόρασαν την εταιρία. Γιατί; Διότι, ένας από τους όρους της εξαγοράς ήταν πως θα είμαι «πρόεδρος» του Δ.Σ μια και, χωρίς την ιστορία μου τα σκουπίδια θα πήγαιναν στον πάτο. Ως «πρόεδρος» λοιπόν ξευτιλίζομαι πάλι και πάλι καταβάλλοντας σημαντικά ποσά στους δικηγόρους για να αποδείξουν ότι δεν είμαι ελέφαντας αλλά, πάλι, μόνο απ” την αστεία πλευρά μπορεί να δει κανείς την κατάληξη της επαγγελματικής μου ζωής. Αν το (καλό)σκεφτείτε θα δείτε ότι, δεν θα μπορούσε να γινόναν διαφορετικά. Ο τρόπος που σκεπτόμουν, ενεργούσα και ζούσα προκαλούσε τo μέλλον που περιγράφω.

Πάμε παρακάτω. Αναφέρθηκα στον Αδαμάντιο που είχα τη τιμή να γνωρίσω από κοντά και, μία-δύο φορές να με καλέσει στο σπίτι του. Όπως είπα είχα δίκιο για τον Αθλητή με την βερμούδα και το «ενεργειακό» βραχιολάκι. Δίκιο όμως είχα και για τον κύρ(γ)ιο Φώτη της The Mar ο οποίος ναι μεν παραιτήθηκε αλλά, όχι εντελώς κάτι σαν ολίγον έγκυος όπως λέμε. Η (ερασιτεχνική) ενασχόληση με την «επιστήμη» της Φυσιογνωμικής με έχει βοηθήσει να «δω» μήνες ίσως και χρόνια πριν το εσωτερικό ενός ατόμου. Κανένα απ” τα σχόλια για τον  Μεγάλο Στοχαστή, τον κύρ(γ)ιο Φώτη, τον Σρεκ, τον  Γκολντενεϊδη, το Gollum de Place de Bidet και άλλα εκτοπλάσματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν ήταν/είναι τυχαίο. Τι είναι αυτό που κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει όταν μελετάει τα χαρακτηριστικά προσωπικοτήτων όπως οι: Kyr e Akou, Stra Tu Li, Gramma Ti Kaki, Kir-Kou Jr, The O Doraki, Dou-Rou, Ka-Mi-Ni, Mi Ha Lo-Lia Kou, Den-Dia, Ka-Psi  και άλλων πρωταγωνιστών της non stop παράστασης του Hellenic Muppet Show; Το ένα πάσχει από δυσκοιλιότητα. Το άλλο από στομαχικές διαταραχές. Κάποια από κατάποση μαγκούρας. Ορισμένα είναι υστερικά. Μία από διχασμό. Άλλη από ανδρογυνισμό. Όλα από κομματικές και, όπως τις αποκαλούν, «πολιτικές» αγκυλώσεις

Πάρτε παράδειγμα τη «συζήτηση» για την κέντρο-αριστερά. Απ” τα χαράματα μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα φριχτά, μικρομεσαία άτομα απαντούν σε ερωτήσεις (επιπέδου λεξιλογίου σκύλου), σε ερωτήσεις δαιμόνιων ρεπόρτερ που, γελάνε συνεχώς κακαρίζοντας για το μέλλον της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης» λες κι” αυτό είναι το υπ” αριθμ 1 ζητούμενο για να περάσει η χώρα στην εποχή της  

Πάλι Κυριακή λοιπόν και, η κύρτωση στη Χορδή τείνει προς την ευθεία και αυτό σημαίνει ότι, το μηχανικό λάθος για το οποίο έχω μιλήσει 3 δεκαετίες πριν, με πλησιάζει. Θάνατο το λένε το λάθος αλλά, δεν τον υπολογίζω ή φοβάμαι αφού όλα είναι Πληροφορία που δεν χάνεται. Κάπου μεσα στο Πλέγμα θα «χαθεί» μέχρι να βρεθεί κάποιος/κ΄’ατι να την ανακτήσει και, να “τος ο Duncan McLeod of Clan McLeod πίσω στη «ζωή» και τη 1η, μπορεί και 2η, ίσβς στη 3η Σταυροφορία μπορεί και στα ατέλειωτα «ταξίδια» στο Πλέγμα που, έχοντας σε φυλακισμένο στο ίδιο σημείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ταξιδεύεις στο …Σύμπαν

-

beavis-and-butthead

Το καμίνι πάλι(;) δήμαρχος Αθηναίων και η Great Socialist Hope του ΣΥΡΙΖΑ «αντιπολίτευση»

Η Αθήνα θα ζήσει την την Απόλυτη Πολιτική Ορθότητα η οποία θα διακόπτεται από ψιθύρους από την Πατριάρχου Ιωακείμ, το ντα κάπο και τα ουγκ των Κρο Μανιον 

Στη μνήμη των 4 ετών (μου) στο Δημοτικό Συμβούλιου του Δήμου Αθηναίων έκλεισα θέση για να παρακολουθήσω την παράσταση

Θα γελάσει και το (πολύ παρδαλό) κατσίκι…

ακροτελεύτιο

Η Κα Δούρου περιφερειάρχης; Η αισθητική δέχτηκε βαρύ πλήγμα αλλά, δεν είναι το μόνο. Μία βόλτα στη περιοχή Καπανδριτίου/Μικροχωρίου, όπου βρίσκεται η διαρκής έκθεση της νεοελληνικής τσίπικης κακογουστιάς με βίλες-τούρτες και άλλες που είναι απομιμήσεις …αυστριακών forest houses μπορεί να ξεπεράσει το σοκ

βοήθειαααα-βοήθειαααα

Πολλοί είναι οι αναγνώστες που ρωτάνε γιατί δεν «εμφανίζομαι» πιο συχνά. Η απάντηση είναι απλή: δε  το επιτρέπει η υγεία μου!

Τα όσα πέρασα προξένησαν …ανήκεστο βλάβη στην υγεία μου. Εκτός απ” όλα τ” άλλα το πιο σοβαρό είναι η σταδιακή αχρήστευση των χεριών. Πόνοι που, οι γιατροί λένε, οφείλονται σε συμπιεσμένους δίσκους στον αυχένα και στη σπονδυλική στήλη. 

Ακόμα δεν ξέρω αν πράγματι είναι έτσι ή αν, η δυσλειτουργία οφείλεται σε κάτι που ακόμα οι γιατροί δεν έχουν ανακαλύψει. Την Δευτέρα θα επισκεφτώ τον Βασίλη Πολυζώη στο ΚΑΤ για ένα διπλό μηνίσκο στο δεξί γόνατο (που με εμποδίζει να χρησιμοποιώ μοτοσικλέτα). Τη Τρίτη ακολουθεί άλλη εξέταση. Τη Τετάρτη λέω να πάω στην Ευρυτανία αλλά δεν έχω που να μείνω γι” αυτό αν κάποιος από σας κατάγεται απ” εκεί και διαθέτει κατάλυμα ας μου πει αν μπορώ (σαν τους ελέφαντες) να αποσυρθώ εκεί και να πεθάνω

Κουράστηκα φίλοι μου… Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με τα απανωτά δικαστήρια, τους εξευτελισμούς, τη σύλληψη, τη φυλάκιση, τη δίκη (και την αθώωση) αλλά, βάλτε τα όλα μαζί και θα δείτε πως είμαι τυχερός που πάσχουν μόνο τα δύο χέρια

Βλέπω τα πασίγνωστα λαμόγια να κρατάνε «πρώτο τραπέζι πίστα» και κανείς να μη τους πειράζει. Εκδότες που χρωστάνε 20 και 30 εκατομμύρια σε εφορία και ασφαλιστικούς οργανισμούς κάνουν αμέριμνοι βουτιές στο «γαλάζιο του Αιγαίου». Τυπάκια που πουλάνε τη μάνα και τον πατέρα τους παριστάνουν τους «πολιτικούς». Άλλα που, τα τελευταία 40 χρόνια έλειπαν απ” το σπίτι για δουλειές να λένε στο κόσμο τι να κάνει για να απαλλαγεί απ” τα μνημόνια. Άλλα, σαν την διαταραγμένη προσωπικότητα που υποδύεται τον ρόλο του αρχηγού του «όλου πασοκ» να δηλώνει ότι η κρίση άρχισε το …2009

Με δυσκολία πληκτρολογώ αυτές τις αράδες αλλά, θέλω να πιστεύω ότι θα καταφέρω να γίνω καλά και να επανέλθω στην προτεραία δραστηριότητα -όποια κι” ήταν αυτή

Να είστε όλοι καλά!

 

 

 

Τον Δήμαρχο Ελληνικού (που έχει μετατρέψει το αεροδρόμιο σε λαχανόκηπο) τον έχω εγεγραμμένο εις τα παλαιότερα -δια να μην είπω που αλλού… 

Αλλά, αυτό που βλέπω στα κανάλια της πιο αισχρής διαπλοκής με κάνει έξαλλο. Σήμερα η «σοβαρή» κυρία του mini channel ξεκίνησε το δελτίο με τον χαρακτηρισμό «το λούνα παρκ του θανάτου». Ευκαιρία βρήκαν τα ματσούκια που το αποκάλεσαν «λούνα παρκ-καρμανιόλα». Το πιθανότερο είναι ότι, ο Δήμαρχος Ελληνικού είναι «σύριζα» και, ο θάνατος του 13χρονου (λόγω ανεμοστρόβιλου, ανεπάρκειας, ηλιθιότητας , ασεγιαύριο δεν έχει σημασία) και το ΝΔΣΔΟΚ θέλει να τον βγάλει «εκτός»

Το λούνα παρκ τους μάρανε τώρα… Οι εκατοντάδες θάνατοι από τις συμπεριφορές των αγριανθρώπων στους δρόμους και οι θάνατοι από ναρκωτικά δεν κάνουν εντύπωση στην ελιτ του Μεγάρου…

Ούστ

  • Το παρακάτω το είδα στο «Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα» (το έχει γράψει ο «Θραξ») αλλά, θαρρώ πως το έχω δει αυτό το μέλλον 40 χρόνια πριν. Πάντως, καλό Είναι να ξέρουμε όλοι τι μας περιμένει._Κ.Κ

 

  • Σε λίγο θα γίνονται όλα on-line και ηλεκτρονικά και η αριστερά της νέας τάξης και της ολιγαρχίας, μαζί με όλους τους άλλους ολιγαρχικούς, θα επιμένει σε χειρόγραφες εκλογές ανά 4-ετία.

    Σήμερα

    • Αγορές και πωλήσεις γίνονται ηλεκτρονικά, με μια πλαστική κάρτα στο ίντερνετ
    • Το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών κράτους-υπηκόου γίνεται ηλεκτρονικά
    • Οπου νάναι κάθε παραστατικό που θα εκδίδει μια επιχείρηση θα καταλήγει ΑΜΕΣΩΣ και ηλεκτρονικά στο ΚΕΠΥΟ
    • Πληρωμές λογαριασμών γίνονται ηλεκτρονικά με μηχανάκια εντός των τραπεζών
    • Μεταφορές χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό τραπέζης ηλεκτρονικά μέσω ίντερνετ
    • Ο καπιταλισμός μέσω των ΑΤΜ των τραπεζών δίνει πρόσβαση στο φετίχ του, το χρήμα, ηλεκτρονικά μέσω μιας απλής πλαστικής κάρτας
    • Μέχρι και την συνταγογράφηση αποφάσισαν πως είναι καιρός να την κάνουν ηλεκτρονικά διότι είχε παραγίνει το φαγοπότι
    • Στα προπατζίδικα παίζουν καθημερινά on-line ΚΙΝΟ και χίλια δυο σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. On-line.

    Στο τέλος θα μείνει το μόνο πράγμα που θα το κάνουμε χειρόγραφα να είναι οι εκλογές. Και πάντα ανά 4 χρόνια. Ολα τα άλλα θα έχουν μηχανογραφηθεί.

    Και οι ειδικοί τους, οι δικοί τους, οι άνθρωποί τους, οι επιστήμονές τους, οι δημοσιογράφοι τους, οι αριστεροί τους, θα κάνουν οτι δεν τα βλέπουν και δεν τα ξέρουν.

    Θα επιμένουν στις χειρόγραφες εκλογές. Ανά 4 χρόνια μάλιστα.

    Σε λίγο θα γίνονται όλα on-line και ηλεκτρονικά και η αριστερά της νέας τάξης και της ολιγαρχίας, μαζί με όλους τους άλλους ολιγαρχικούς, θα επιμένει σε χειρόγραφες εκλογές ανά 4-ετία.

    Η αριστερά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ΜΚΟ, θα αρνείται να μιλήσει για on-line σύστημα λήψεως αποφάσεων και ψηφισμάτων από τους πολίτες.

    Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ νεο-ταξίτικη αριστερά που καμώνεται ακόμα πως “παλεύει για λαϊκή κυριαρχία και σοσιαλισμό”.

    Η αριστερά της νέας τάξης, το μεγαλύτερο ανάχωμα για την δημοκρατία.

    Θραξ Αναρμόδιος

Εξαιρετικό. Από την e-net

Ο νομπελίστας κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, που απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών, άφησε πίσω του ως κληρονομιά και το καινοτόμο όραμά του για τη δημοσιογραφία, την οποία δεν σταμάτησε να ασκεί. Ο Γκάμπο, όπως ήταν γνωστός στους φίλους και τους θαυμαστές του, ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος τη δεκαετία του 1950, αρχικά στη βόρεια επαρχία Μαγκνταλένα της Κολομβίας απ’ όπου καταγόταν, προτού μεταβεί το 1954 σε μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες της Μπογκοτά, την El Espectador.

«Το σημαντικότερο δίδαγμα του Γκάμπο προς έναν δημοσιογράφο είναι η άποψη από την οποία κοιτά (τα πράγματα). Το να παρατηρεί τη λεπτομέρεια όταν δεν συμβαίνει τίποτε, εκείνος είναι που μου το έμαθε», δήλωσε ο αμερικανός δημοσιογράφος Τζον Λι Άντερσον σε ένα φόρουμ που διοργανώθηκε στη Μπογκοτά με την ευκαιρία των 87ων γενεθλίων του Μάρκες.

Το στυλ του ήταν «μοναδικό και πολύ ιδιαίτερο», με μια αίσθηση ειρωνείας η οποία προστίθεται στη λεπτομέρεια, σύμφωνα με τον Άντερσον.

Η θητεία του συγγραφέα στην Espectador σηματοδοτεί την απογείωση της δημοσιογραφικής του έμπνευσης. «Ήταν η πρώτη του μεγάλη εμπειρία ως δημοσιογράφος και ειδικός απεσταλμένος, ενός ανθρώπου που δεν είναι πια ένας μαθητευόμενος συγγραφέας», διηγείται ο παλιός του σύντροφος Χάιμε Αμπέγιο.

Ο Αμπέγιο, συνιδρυτής μαζί με τον Μάρκες του Ιδρύματος για μια νέα ιβηροαμερικανική δημοσιογραφία (FNPI), υπογραμμίζει ότι το πέρασμα του συγγραφέα από την εφημερίδα αυτή της Μπογκοτά του επέτρεψε να «αναπτύξει τα εργαλεία του δημοσιογράφου προκειμένου να αναζητήσει την ιστορία που είναι η πληροφορία».

Ο νυν διευθυντής της εφημερίδας, ο Φιδέλ Κάνο, θυμάται ένα άρθρο που είχε γράψει ο Μάρκες και το οποίο αποτέλεσε αργότερα την έμπνευση για μια νουβέλα του, την «Ιστορία ενός ναυαγίου».

«Η ιστορία του ναυαγίου όταν έφτασε στην Espectador ήταν ήδη παγωμένη, γιατί (ο ναυτικός) είχε ήδη μιλήσει παντού, όμως ο Γκάμπο τον συνάντησε και κάθισε μαζί του. Άρχισε να κοιτά αλλού και ανακάλυψε το μεγάλο σκάνδαλο του λαθρεμπορίου που κρυβόταν πίσω από το ναυάγιο», εξήγησε ο Κάνο.

Η δημοσιογραφική καριέρα του Μάρκες ήταν πολυσχιδής, καθώς υπήρξε ταυτόχρονα δημοσιογράφος, διευθυντής σύνταξης, παρουσιαστής της τηλεόρασης και χρονικογράφος.

Φεύγοντας από την Espectador εργάστηκε ως διευθυντής σύνταξης του περιοδικού Venezuela Grafica στο Καράκας. Μετά την κουβανέζικη επανάσταση, της οποίας υπήρξε υποστηρικτής, εργάστηκε στο κουβανέζικο πρακτορείο Prensa Latina και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Μεξικό. Εκεί, έπειτα από κάποιες δημοσιογραφικές περιπλανήσεις ξεκίνησε να γράφει το αριστούργημά του «Εκατό χρόνια μοναξιάς».

Προτού τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1982, ο Γκάμπο επανήλθε στη δημοσιογραφία με το αριστερό περιοδικό Alternative τη δεκαετία του 1970. Είκοσι χρόνια αργότερα έζησε την εμπειρία του παρουσιαστή τηλεόρασης στο κανάλι QAP.

Η τελευταία του εμφάνιση ως δημοσιογράφος ήταν το 1999 στη διάρκεια της ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ της κολομβιανής κυβέρνησης και των ανταρτών FARC.

Όταν ίδρυσε το FNPI το 1994 στο λιμάνι της Καρθαγένης στην Κολομβία ο στόχος του ήταν πολλαπλός, όπως αφηγείται ο Αμπέγιο: «Είχε τρεις ή τέσσερις έγνοιες. Η πρώτη, η ίδια η δημοσιογραφία. Η δεύτερη, να κάνει κάτι για την Κολομβία. Η τρίτη, να έχει μια αφορμή να επιστρέψει στην Καρθαγένη και η τέταρτη, να δοκιμάσει τις ιδέες του για την εκπαίδευση».

Ο Άντερσον, καθηγητής στο FNPI επί 15 χρόνια, επισημαίνει ότι η σχολή αυτή είναι «θεμελιώδες» μέρος της κληρονομίας του συγγραφέα. «Δημιούργησε μια σχολή που υπάρχει ακόμη και που ασκεί σημαντική επιρροή σε όλη την ήπειρο. Σήμερα μιλάμε για την έκρηξη των χρονογραφημάτων στη Λατινική Αμερική (…) Είναι αυτό το δημοσιογραφικό είδος που προτιμούσε ο Γκάμπο, που υπερασπιζόταν, που υποστήριζε», διευκρινίζει ο Άντερσον, ανταποκριτής του περιοδικού New Yorker.

«Αυτόν που είχε κερδίσει τα πάντα στη λογοτεχνία, ακόμη και Νόμπελ, εξακολουθούσε να τον απασχολεί η δημοσιογραφία και η εκπαίδευση των δημοσιογράφων», υπογράμμισε Κάνο.

Άλλωστε, όπως έλεγε και ο ίδιος ο Μάρκες, η δημοσιογραφία «είναι το ωραιότερο επάγγελμα του κόσμου».

Η Μις Πίγκυ σε χαρακτηριστική φωτογραφία λίγη ώρα μετά την Επιστροφή της Δημοσιογραφίας στη ΝΕΤ

Η Μις Πίγκυ και ο Κέρμιτ (εγώ) λίγο μετά την προσχώρηση της στο νέο μου Κόμμα «Και με τον Αστυφύλαξ & με τον Χωροφύλαξ»

Ακούω (τώρα στον σκάει) τον ιδρυτή του «Ποταμιού» να λέει πως ποτέ δεν άκουσε από κανένα κόμμα και από κανένα επώνυμο (ή κάτι προς αυτή τη κατεύθυνηση), προτάσεις για να μη φτάσει η χώρα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα…

Μόνο οι πόνοι του αυχενικού με εμποδίζουν να απαντήσω στους ιδρυτές των «δράσεων» και των «projects» που κάνουν την εμφάνιση τους στη χώρα που κυβερνιέται από τη Θεά Τύχη!

Με «αϊ σιχτίρ» και «αϊ, αϊ» κάθε λογής;

Αδόκιμο και μη ευγενικό

Ρε “σεις πατριώτες!

Ποτέ δεν έτυχε να διαβάσετε ένα κείμενο μου τα τελευταία 50 χρόνια; Τόσο αόρατο σας διάταξαν να με κάνετε;

Τι “ναι αυτά που ακούω πως πρώτα θα κάνουμε το «Ποτάμι» και μετά θ” αποφασίσουμε που θα πάει; Τι χυλός είναι αυτός;

Την Κάθριν Άστον είχατε δασκάλα;

APTOPIX Britain Royal Baby

Επόμενη σελίδα: »



Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1.345 other followers

%d bloggers like this: